੫. ਅਰਹਨ੍ਤਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੨੫. ਪਞ੍ਚਮੇ ਕਤਾਵੀਤਿ ਚਤੂਹਿ ਮਗ੍ਗੇਹਿ ਕਤਕਿਚ੍ਚੋ. ਅਹਂ ਵਦਾਮੀਤਿ ਅਯਂ ਦੇਵਤਾ ਵਨਸਣ੍ਡਵਾਸਿਨੀ, ਸਾ ਆਰਞ੍ਞਕਾਨਂ ਭਿਕ੍ਖੂਨਂ ‘‘ਅਹਂ ਭੁਞ੍ਜਾਮਿ, ਅਹਂ ਨਿਸੀਦਾਮਿ, ਮਮ ਪਤ੍ਤੋ, ਮਮ ਚੀਵਰ’’ਨ੍ਤਿਆਦਿਕਥਾਵੋਹਾਰਂ ਸੁਤ੍ਵਾ ਚਿਨ੍ਤੇਸਿ – ‘‘ਅਹਂ ਇਮੇ ਭਿਕ੍ਖੂ ‘ਖੀਣਾਸਵਾ’ਤਿ ਮਞ੍ਞਾਮਿ, ਖੀਣਾਸਵਾਨਞ੍ਚ ਨਾਮ ਏਵਰੂਪਾ ਅਤ੍ਤੁਪਲਦ੍ਧਿਨਿਸ੍ਸਿਤਕਥਾ ਹੋਤਿ, ਨ ਹੋਤਿ ਨੁ ਖੋ’’ਤਿ ਜਾਨਨਤ੍ਥਂ ਏਵਂ ਪੁਚ੍ਛਤਿ.

ਸਾਮਞ੍ਞਨ੍ਤਿ ਲੋਕਨਿਰੁਤ੍ਤਿਂ ਲੋਕਵੋਹਾਰਂ. ਕੁਸਲੋਤਿ ਖਨ੍ਧਾਦੀਸੁ ਕੁਸਲੋ. ਵੋਹਾਰਮਤ੍ਤੇਨਾਤਿ ਉਪਲਦ੍ਧਿਨਿਸ੍ਸਿਤਕਥਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਵੋਹਾਰਭੇਦਂ ਅਕਰੋਨ੍ਤੋ ‘‘ਅਹਂ, ਮਮਾ’’ਤਿ ਵਦੇਯ੍ਯ. ‘‘ਖਨ੍ਧਾ ਭੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ, ਖਨ੍ਧਾ ਨਿਸੀਦਨ੍ਤਿ, ਖਨ੍ਧਾਨਂ ਪਤ੍ਤੋ, ਖਨ੍ਧਾਨਂ ਚੀਵਰ’’ਨ੍ਤਿ ਹਿ ਵੁਤ੍ਤੇ ਵੋਹਾਰਭੇਦੋ ਹੋਤਿ, ਨ ਕੋਚਿ ਜਾਨਾਤਿ. ਤਸ੍ਮਾ ਏਵਂ ਅਵਤ੍ਵਾ ਲੋਕਵੋਹਾਰੇਨ ਵੋਹਰਤੀਤਿ.

ਅਥ ਦੇਵਤਾ – ‘‘ਯਦਿ ਦਿਟ੍ਠਿਯਾ ਵਸੇਨ ਨ ਵਦਤਿ, ਮਾਨਵਸੇਨ ਨੁ ਖੋ ਵਦਤੀ’’ਤਿ ਚਿਨ੍ਤੇਤ੍ਵਾ ਪੁਨ ਯੋ ਹੋਤੀਤਿ ਪੁਚ੍ਛਿ. ਤਤ੍ਥ ਮਾਨਂ ਨੁ ਖੋਤਿ ਸੋ ਭਿਕ੍ਖੁ ਮਾਨਂ ਉਪਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਨਵਸੇਨ ਵਦੇਯ੍ਯ ਨੁ ਖੋਤਿ. ਅਥ ਭਗਵਾ – ‘‘ਅਯਂ ਦੇਵਤਾ ਖੀਣਾਸਵਂ ਸਮਾਨਂ ਵਿਯ ਕਰੋਤੀ’’ਤਿ ਚਿਨ੍ਤੇਤ੍ਵਾ, ‘‘ਖੀਣਾਸਵਸ੍ਸ ਨਵਵਿਧੋਪਿ ਮਾਨੋ ਪਹੀਨੋ’’ਤਿ ਦਸ੍ਸੇਨ੍ਤੋ ਪਟਿਗਾਥਂ ਆਹ. ਤਤ੍ਥ ਵਿਧੂਪਿਤਾਤਿ ਵਿਧਮਿਤਾ. ਮਾਨਗਨ੍ਥਸ੍ਸਾਤਿ ਮਾਨਾ ਚ ਗਨ੍ਥਾ ਚ ਅਸ੍ਸ. ਮਞ੍ਞਤਨ੍ਤਿ ਮਞ੍ਞਨਂ. ਤਿਵਿਧਮ੍ਪਿ ਤਣ੍ਹਾ-ਦਿਟ੍ਠਿ-ਮਾਨ-ਮਞ੍ਞਨਂ ਸੋ ਵੀਤਿਵਤ੍ਤੋ, ਅਤਿਕ੍ਕਨ੍ਤੋਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਸੇਸਂ ਉਤ੍ਤਾਨਤ੍ਥਮੇਵਾਤਿ. ਪਞ੍ਚਮਂ.