੬. ਨਿਦ੍ਦਾਤਨ੍ਦੀਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੧੬. ਛਟ੍ਠੇ ਨਿਦ੍ਦਾਤਿ, ‘‘ਅਭਿਜਾਨਾਮਹਂ, ਅਗ੍ਗਿਵੇਸ੍ਸਨ, ਗਿਮ੍ਹਾਨਂ ਪਚ੍ਛਿਮੇ ਮਾਸੇ ਨਿਦ੍ਦਂ ਓਕ੍ਕਮਿਤਾ’’ਤਿ (ਮ. ਨਿ. ੧.੩੮੭) ਏਵਰੂਪਾਯ ਅਬ੍ਯਾਕਤਨਿਦ੍ਦਾਯ ਪੁਬ੍ਬਭਾਗਾਪਰਭਾਗੇਸੁ ਸੇਖਪੁਥੁਜ੍ਜਨਾਨਂ ਸਸਙ੍ਖਾਰਿਕਅਕੁਸਲੇ ਚਿਤ੍ਤੇ ਉਪ੍ਪਨ੍ਨਂ ਥਿਨਮਿਦ੍ਧਂ. ਤਨ੍ਦੀਤਿ ਅਤਿਚ੍ਛਾਤਾਤਿਸੀਤਾਦਿਕਾਲੇਸੁ ਉਪ੍ਪਨ੍ਨਂ ਆਗਨ੍ਤੁਕਂ ਆਲਸਿਯਂ. ਵੁਤ੍ਤਮ੍ਪਿ ਚੇਤਂ – ‘‘ਤਤ੍ਥ ਕਤਮਾ ਤਨ੍ਦੀ? ਯਾ ਤਨ੍ਦੀ ਤਨ੍ਦਿਯਨਾ ਤਨ੍ਦਿਮਨਤਾ ਆਲਸ੍ਯਂ ਆਲਸ੍ਯਾਯਨਾ ਆਲਸ੍ਯਾਯਿਤਤ੍ਤਂ, ਅਯਂ ਵੁਚ੍ਚਤਿ ਤਨ੍ਦੀ’’ਤਿ (ਵਿਭ. ੮੫੭). ਵਿਜਮ੍ਭਿਤਾਤਿ ਕਾਯਵਿਜਮ੍ਭਨਾ. ਅਰਤੀਤਿ ਅਕੁਸਲਪਕ੍ਖਾ ਉਕ੍ਕਣ੍ਠਿਤਤਾ. ਭਤ੍ਤਸਮ੍ਮਦੋਤਿ ਭਤ੍ਤਮੁਚ੍ਛਾ ਭਤ੍ਤਕਿਲਮਥੋ. ਵਿਤ੍ਥਾਰੋ ਪਨ ਤੇਸਂ – ‘‘ਤਤ੍ਥ ਕਤਮਾ ਵਿਜਮ੍ਭਿਤਾ? ਯਾ ਕਾਯਸ੍ਸ ਜਮ੍ਭਨਾ ਵਿਜਮ੍ਭਨਾ’’ਤਿਆਦਿਨਾ ਨਯੇਨ ਅਭਿਧਮ੍ਮੇ ਆਗਤੋਵ. ਏਤੇਨਾਤਿ ਏਤੇਨ ਨਿਦ੍ਦਾਦਿਨਾ ਉਪਕ੍ਕਿਲੇਸੇਨ ਉਪਕ੍ਕਿਲਿਟ੍ਠੋ ਨਿਵਾਰਿਤਪਾਤੁਭਾਵੋ. ਨਪ੍ਪਕਾਸਤੀਤਿ ਨ ਜੋਤਤਿ, ਨ ਪਾਤੁਭਵਤੀਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਅਰਿਯਮਗ੍ਗੋਤਿ ਲੋਕੁਤ੍ਤਰਮਗ੍ਗੋ. ਇਧਾਤਿ ਇਮਸ੍ਮਿਂ ਲੋਕੇ. ਪਾਣਿਨਨ੍ਤਿ ਸਤ੍ਤਾਨਂ. ਵੀਰਿਯੇਨਾਤਿ ਮਗ੍ਗਸਹਜਾਤਵੀਰਿਯੇਨ. ਨਂ ਪਣਾਮੇਤ੍ਵਾਤਿ ਏਤਂ ਕਿਲੇਸਜਾਤਂ ਨੀਹਰਿਤ੍ਵਾ. ਅਰਿਯਮਗ੍ਗੋਤਿ ਲੋਕਿਯਲੋਕੁਤ੍ਤਰਮਗ੍ਗੋ. ਇਤਿ ਮਗ੍ਗੇਨੇਵ ਉਪਕ੍ਕਿਲੇਸੇ ਨੀਹਰਿਤ੍ਵਾ ਮਗ੍ਗਸ੍ਸ ਵਿਸੁਦ੍ਧਿ ਵੁਤ੍ਤਾਤਿ.

ਨਿਦ੍ਦਾਤਨ੍ਦੀਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.