੨. ਨਨ੍ਦਤਿਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੧੨. ਦੁਤਿਯੇ ਨਨ੍ਦਤੀਤਿ ਤੁਸ੍ਸਤਿ ਅਤ੍ਤਮਨੋ ਹੋਤਿ. ਪੁਤ੍ਤਿਮਾਤਿ ਬਹੁਪੁਤ੍ਤੋ. ਤਸ੍ਸ ਹਿ ਏਕਚ੍ਚੇ ਪੁਤ੍ਤਾ ਕਸਿਕਮ੍ਮਂ ਕਤ੍ਵਾ ਧਞ੍ਞਸ੍ਸ ਕੋਟ੍ਠੇ ਪੂਰੇਨ੍ਤਿ, ਏਕਚ੍ਚੇ ਵਣਿਜ੍ਜਂ ਕਤ੍ਵਾ ਹਿਰਞ੍ਞਸੁਵਣ੍ਣਂ ਆਹਰਨ੍ਤਿ, ਏਕਚ੍ਚੇ ਰਾਜਾਨਂ ਉਪਟ੍ਠਹਿਤ੍ਵਾ ਯਾਨਵਾਹਨਗਾਮਨਿਗਮਾਦੀਨਿ ਲਭਨ੍ਤਿ. ਅਥ ਤੇਸਂ ਆਨੁਭਾਵਸਙ੍ਖਾਤਂ ਸਿਰਿਂ ਅਨੁਭਵਮਾਨਾ ਮਾਤਾ ਵਾ ਪਿਤਾ ਵਾ ਨਨ੍ਦਤਿ. ਛਣਦਿਵਸਾਦੀਸੁ ਵਾ ਮਣ੍ਡਿਤਪਸਾਧਿਤੇ ਪੁਤ੍ਤੇ ਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਅਨੁਭਵਮਾਨੇ ਦਿਸ੍ਵਾ ਨਨ੍ਦਤੀਤਿ, ‘‘ਨਨ੍ਦਤਿ ਪੁਤ੍ਤੇਹਿ ਪੁਤ੍ਤਿਮਾ’’ਤਿ ਆਹ. ਗੋਹਿ ਤਥੇਵਾਤਿ ਯਥਾ ਪੁਤ੍ਤਿਮਾ ਪੁਤ੍ਤੇਹਿ, ਤਥਾ ਗੋਸਾਮਿਕੋਪਿ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਗੋਮਣ੍ਡਲਂ ਦਿਸ੍ਵਾ ਗਾਵੋ ਨਿਸ੍ਸਾਯ ਗੋਰਸਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਅਨੁਭਵਮਾਨੋ ਗੋਹਿ ਨਨ੍ਦਤਿ. ਉਪਧੀ ਹਿ ਨਰਸ੍ਸ ਨਨ੍ਦਨਾਤਿ, ਏਤ੍ਥ ਉਪਧੀਤਿ ਚਤ੍ਤਾਰੋ ਉਪਧੀ – ਕਾਮੂਪਧਿ, ਖਨ੍ਧੂਪਧਿ, ਕਿਲੇਸੂਪਧਿ, ਅਭਿਸਙ੍ਖਾਰੂਪਧੀਤਿ. ਕਾਮਾਪਿ ਹਿ ‘‘ਯਂ ਪਞ੍ਚ ਕਾਮਗੁਣੇ ਪਟਿਚ੍ਚ ਉਪ੍ਪਜ੍ਜਤਿ ਸੁਖਂ ਸੋਮਨਸ੍ਸਂ, ਅਯਂ ਕਾਮਾਨਂ ਅਸ੍ਸਾਦੋ’’ਤਿ (ਮ. ਨਿ. ੧.੧੬੬) ਏਵਂ ਵੁਤ੍ਤਸ੍ਸ ਸੁਖਸ੍ਸ ਅਧਿਟ੍ਠਾਨਭਾਵਤੋ ‘‘ਉਪਧਿਯਤਿ ਏਤ੍ਥ ਸੁਖ’’ਨ੍ਤਿ ਇਮਿਨਾ ਵਚਨਤ੍ਥੇਨ ਉਪਧੀਤਿ ਵੁਚ੍ਚਤਿ. ਖਨ੍ਧਾਪਿ ਖਨ੍ਧਮੂਲਕਸ੍ਸ ਦੁਕ੍ਖਸ੍ਸ ਅਧਿਟ੍ਠਾਨਭਾਵਤੋ, ਕਿਲੇਸਾਪਿ ਅਪਾਯਦੁਕ੍ਖਸ੍ਸ ਅਧਿਟ੍ਠਾਨਭਾਵਤੋ, ਅਭਿਸਙ੍ਖਾਰਾਪਿ ਭਵਦੁਕ੍ਖਸ੍ਸ ਅਧਿਟ੍ਠਾਨਭਾਵਤੋਤਿ. ਇਧ ਪਨ ਕਾਮੂਪਧਿ ਅਧਿਪ੍ਪੇਤੋ. ਪਞ੍ਚ ਹਿ ਕਾਮਗੁਣਾ ਤੇਭੂਮਿਕਾਦਿਪਾਸਾਦ-ਉਲ਼ਾਰਸਯਨ-ਵਤ੍ਥਾਲਙ੍ਕਾਰ-ਨਾਟਕਪਰਿਵਾਰਾਦਿਵਸੇਨ ਪਚ੍ਚੁਪਟ੍ਠਿਤਾ ਪੀਤਿਸੋਮਨਸ੍ਸਂ ਉਪਸਂਹਰਮਾਨਾ ਨਰਂ ਨਨ੍ਦਯਨ੍ਤਿ. ਤਸ੍ਮਾ ਯਥਾ ਪੁਤ੍ਤਾ ਚ ਗਾਵੋ ਚ, ਏਵਂ ਇਮੇਪਿ ਉਪਧੀ ਹਿ ਨਰਸ੍ਸ ਨਨ੍ਦਨਾਤਿ ਵੇਦਿਤਬ੍ਬਾ. ਨ ਹਿ ਸੋ ਨਨ੍ਦਤਿ ਯੋ ਨਿਰੂਪਧੀਤਿ ਯੋ ਕਾਮਗੁਣਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਰਹਿਤੋ ਦਲਿਦ੍ਦੋ ਦੁਲ੍ਲਭਘਾਸਚ੍ਛਾਦਨੋ, ਨ ਹਿ ਸੋ ਨਨ੍ਦਤਿ. ਏਵਰੂਪੋ ਮਨੁਸ੍ਸਪੇਤੋ ਚ ਮਨੁਸ੍ਸਨੇਰਯਿਕੋ ਚ ਕਿਂ ਨਨ੍ਦਿਸ੍ਸਤਿ ਭਗਵਾਤਿ ਆਹ.

ਇਦਂ ਸੁਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਥਾ ਚਿਨ੍ਤੇਸਿ – ‘‘ਅਯਂ ਦੇਵਤਾ ਸੋਕਵਤ੍ਥੁਮੇਵ ਨਨ੍ਦਵਤ੍ਥੁਂ ਕਰੋਤਿ, ਸੋਕਵਤ੍ਥੁਭਾਵਮਸ੍ਸਾ ਦੀਪੇਸ੍ਸਾਮੀ’’ਤਿ ਫਲੇਨ ਫਲਂ ਪਾਤੇਨ੍ਤੋ ਵਿਯ ਤਾਯੇਵ ਉਪਮਾਯ ਤਸ੍ਸਾ ਵਾਦਂ ਭਿਨ੍ਦਨ੍ਤੋ ਤਮੇਵ ਗਾਥਂ ਪਰਿਵਤ੍ਤੇਤ੍ਵਾ ਸੋਚਤੀਤਿ ਆਹ. ਤਤ੍ਥ ਸੋਚਤਿ ਪੁਤ੍ਤੇਹੀਤਿ ਵਿਦੇਸਗਮਨਾਦਿਵਸੇਨ ਪੁਤ੍ਤੇਸੁ ਨਟ੍ਠੇਸੁਪਿ ਨਸ੍ਸਨ੍ਤੇਸੁਪਿ ਇਦਾਨਿ ਨਸ੍ਸਿਸ੍ਸਨ੍ਤੀਤਿ ਨਾਸਸਙ੍ਕੀਪਿ ਸੋਚਤਿ, ਤਥਾ ਮਤੇਸੁਪਿ ਮਰਨ੍ਤੇਸੁਪਿ ਚੋਰੇਹਿ ਰਾਜਪੁਰਿਸੇਹਿ ਗਹਿਤੇਸੁ ਵਾ ਪਚ੍ਚਤ੍ਥਿਕਾਨਂ ਹਤ੍ਥਂ ਉਪਗਤੇਸੁ ਵਾ ਮਰਣਸਙ੍ਕੀਪਿ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸੋਚਤਿ. ਰੁਕ੍ਖਪਬ੍ਬਤਾਦੀਹਿ ਪਤਿਤ੍ਵਾ ਹਤ੍ਥਪਾਦਾਦੀਨਂ ਭੇਦਵਸੇਨ ਭਿਨ੍ਨੇਸੁਪਿ ਭਿਜ੍ਜਨ੍ਤੇਸੁਪਿ ਭੇਦਸਙ੍ਕੀਪਿ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸੋਚਤਿ. ਯਥਾ ਚ ਪੁਤ੍ਤੇਹਿ ਪੁਤ੍ਤਿਮਾ, ਗੋਸਾਮਿਕੋਪਿ ਤਥੇਵ ਨਵਹਾਕਾਰੇਹਿ ਗੋਹਿ ਸੋਚਤਿ. ਉਪਧੀ ਹਿ ਨਰਸ੍ਸ ਸੋਚਨਾਤਿ ਯਥਾ ਚ ਪੁਤ੍ਤਗਾਵੋ, ਏਵਂ ਪਞ੍ਚ ਕਾਮਗੁਣੋਪਧੀਪਿ –

‘‘ਤਸ੍ਸ ਚੇ ਕਾਮਯਾਨਸ੍ਸ, ਛਨ੍ਦਜਾਤਸ੍ਸ ਜਨ੍ਤੁਨੋ;

ਤੇ ਕਾਮਾ ਪਰਿਹਾਯਨ੍ਤਿ, ਸਲ੍ਲਵਿਦ੍ਧੋਵ ਰੁਪ੍ਪਤੀ’’ਤਿ. (ਸੁ. ਨਿ. ੭੭੩) –

ਵੁਤ੍ਤਨਯੇਨ ਨਰਂ ਸੋਚਨ੍ਤਿ. ਤਸ੍ਮਾ ਨਰਸ੍ਸ ਸੋਚਨਾ ਸੋਕਵਤ੍ਥੁਕਮੇਵਾਤਿ ਵੇਦਿਤਬ੍ਬਾ. ਨ ਹਿ ਸੋ ਸੋਚਤਿ, ਯੋ ਨਿਰੂਪਧੀਤਿ ਯਸ੍ਸ ਪਨ ਚਤੁਬ੍ਬਿਧਾਪੇਤੇ ਉਪਧਿਯੋ ਨਤ੍ਥਿ, ਸੋ ਨਿਰੁਪਧਿ ਮਹਾਖੀਣਾਸਵੋ ਕਿਂ ਸੋਚਿਸ੍ਸਤਿ, ਨ ਸੋਚਤਿ ਦੇਵਤੇਤਿ.

ਨਨ੍ਦਤਿਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.