੭. ਲੋਮਸਕਙ੍ਗਿਯਤ੍ਥੇਰਗਾਥਾਵਣ੍ਣਨਾ

ਦਬ੍ਬਂ ਕੁਸਨ੍ਤਿ ਆਯਸ੍ਮਤੋ ਲੋਮਸਕਙ੍ਗਿਯਤ੍ਥੇਰਸ੍ਸ ਗਾਥਾ. ਕਾ ਉਪ੍ਪਤ੍ਤਿ? ਸੋ ਕਿਰ ਇਤੋ ਏਕਨਵੁਤੇ ਕਪ੍ਪੇ ਵਿਪਸ੍ਸਿਂ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਪਸ੍ਸਿਤ੍ਵਾ ਪਸਨ੍ਨਮਾਨਸੋ ਨਾਨਾਪੁਪ੍ਫੇਹਿ ਪੂਜੇਤ੍ਵਾ ਤੇਨ ਪੁਞ੍ਞਕਮ੍ਮੇਨ ਦੇਵਲੋਕੇ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤੋ ਪੁਨ ਅਪਰਾਪਰਂ ਪੁਞ੍ਞਾਨਿ ਕਤ੍ਵਾ ਸੁਗਤੀਸੁਯੇਵ ਸਂਸਰਨ੍ਤੋ ਕਸ੍ਸਪਸ੍ਸ ਭਗਵਤੋ ਸਾਸਨੇ ਪਬ੍ਬਜਿਤ੍ਵਾ ਸਮਣਧਮ੍ਮਂ ਕਰੋਤਿ. ਤੇਨ ਚ ਸਮਯੇਨ ਸਤ੍ਥਾਰਾ ਭਦ੍ਦੇਕਰਤ੍ਤਪਟਿਪਦਾਯ ਕਥਿਤਾਯ ਅਞ੍ਞਤਰੋ ਭਿਕ੍ਖੁ ਭਦ੍ਦੇਕਰਤ੍ਤਸੁਤ੍ਤਵਸੇਨ ਤੇਨ ਸਾਕਚ੍ਛਂ ਕਰੋਤਿ. ਸੋ ਤਂ ਨ ਸਮ੍ਪਾਯਾਸਿ. ਅਸਮ੍ਪਾਯਨ੍ਤੋ ‘‘ਅਹਂ ਅਨਾਗਤੇ ਤੁਯ੍ਹਂ ਭਦ੍ਦੇਕਰਤ੍ਤਂ ਕਥੇਤੁਂ ਸਮਤ੍ਥੋ ਭਵੇਯ੍ਯ’’ਨ੍ਤਿ ਪਣਿਧਾਨਂ ਅਕਾਸਿ, ਇਤਰੋ ‘‘ਪੁਚ੍ਛੇਯ੍ਯ’’ਨ੍ਤਿ. ਏਤੇਸੁ ਪਠਮੋ ਏਕਂ ਬੁਦ੍ਧਨ੍ਤਰਂ ਦੇਵਮਨੁਸ੍ਸੇਸੁ ਸਂਸਰਿਤ੍ਵਾ ਅਮ੍ਹਾਕਂ ਭਗਵਤੋ ਕਾਲੇ ਕਪਿਲਵਤ੍ਥੁਸ੍ਮਿਂ ਸਾਕਿਯਰਾਜਕੁਲੇ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਿ. ਤਸ੍ਸ ਸੁਖੁਮਾਲਭਾਵੇਨ ਸੋਣਸ੍ਸ ਵਿਯ ਪਾਦਤਲੇਸੁ ਲੋਮਾਨਿ ਜਾਤਾਨਿ, ਤੇਨਸ੍ਸ ਲੋਮਸਕਙ੍ਗਿਯੋਤਿ ਨਾਮਂ ਅਹੋਸਿ. ਇਤਰੋ ਦੇਵਲੋਕੇ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਿਤ੍ਵਾ ਚਨ੍ਦਨੋਤਿ ਪਞ੍ਞਾਯਿਤ੍ਥ. ਲੋਮਸਕਙ੍ਗਿਯੋ ਅਨੁਰੁਦ੍ਧਾਦੀਸੁ ਸਕ੍ਯਕੁਮਾਰੇਸੁ ਪਬ੍ਬਜਨ੍ਤੇਸੁ ਪਬ੍ਬਜਿਤੁਂ ਨ ਇਚ੍ਛਿ. ਅਥ ਨਂ ਸਂਵੇਜੇਤੁਂ ਚਨ੍ਦਨੋ ਦੇਵਪੁਤ੍ਤੋ ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਭਦ੍ਦੇਕਰਤ੍ਤਂ ਪੁਚ੍ਛਿ. ਇਤਰੋ ‘‘ਨ ਜਾਨਾਮੀ’’ਤਿ. ਪੁਨ ਦੇਵਪੁਤ੍ਤੋ ‘‘ਅਥ ਕਸ੍ਮਾ ਤਯਾ ‘ਭਦ੍ਦੇਕਰਤ੍ਤਂ ਕਥੇਯ੍ਯ’ਨ੍ਤਿ ਸਙ੍ਗਰੋ ਕਤੋ, ਇਦਾਨਿ ਪਨ ਨਾਮਮਤ੍ਤਮ੍ਪਿ ਨ ਜਾਨਾਸੀ’’ਤਿ ਚੋਦੇਸਿ. ਇਤਰੋ ਤੇਨ ਸਦ੍ਧਿਂ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ, ‘‘ਮਯਾ ਕਿਰ, ਭਨ੍ਤੇ, ਪੁਬ੍ਬੇ ‘ਇਮਸ੍ਸ ਭਦ੍ਦੇਕਰਤ੍ਤਂ ਕਥੇਸ੍ਸਾਮੀ’ਤਿ ਸਙ੍ਗਰੋ ਕਤੋ’’ਤਿ ਪੁਚ੍ਛਿ. ਭਗਵਾ ‘‘ਆਮ, ਕੁਲਪੁਤ੍ਤ, ਕਸ੍ਸਪਸ੍ਸ ਭਗਵਤੋ ਕਾਲੇ ਤਯਾ ਏਵਂ ਕਤ’’ਨ੍ਤਿ ਆਹ. ਸ੍ਵਾਯਮਤ੍ਥੋ ਉਪਰਿਪਣ੍ਣਾਸਕੇ ਆਗਤਨਯੇਨ ਵਿਤ੍ਥਾਰਤੋ ਵੇਦਿਤਬ੍ਬੋ. ਅਥ ਲੋਮਸਕਙ੍ਗਿਯੋ ‘‘ਤੇਨ ਹਿ, ਭਨ੍ਤੇ, ਪਬ੍ਬਾਜੇਥ ਮ’’ਨ੍ਤਿ ਆਹ. ਭਗਵਾ ‘‘ਨ, ਖੋ, ਤਥਾਗਤਾ ਮਾਤਾਪਿਤੂਹਿ ਅਨਨੁਞ੍ਞਾਤਂ ਪੁਤ੍ਤਂ ਪਬ੍ਬਾਜੇਨ੍ਤੀ’’ਤਿ ਪਟਿਕ੍ਖਿਪਿ. ਸੋ ਮਾਤੁ ਸਨ੍ਤਿਕਂ ਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ‘‘ਅਨੁਜਾਨਾਹਿ ਮਂ, ਅਮ੍ਮ, ਪਬ੍ਬਜਿਤੁਂ, ਪਬ੍ਬਜਿਸ੍ਸਾਮਹ’’ਨ੍ਤਿ ਵਤ੍ਵਾ, ਮਾਤਰਾ ‘‘ਤਾਤ, ਸੁਖੁਮਾਲੋ ਤ੍ਵਂ ਕਥਂ ਪਬ੍ਬਜਿਸ੍ਸਸੀ’’ਤਿ ਵੁਤ੍ਤੇ, ‘‘ਅਤ੍ਤਨੋ ਪਰਿਸ੍ਸਯਸਹਨਭਾਵਂ ਪਕਾਸੇਨ੍ਤੋ ‘‘ਦਬ੍ਬਂ ਕੁਸਂ ਪੋਟਕਿਲ’’ਨ੍ਤਿ ਗਾਥਂ ਅਭਾਸਿ.

੨੭. ਤਤ੍ਥ ਦਬ੍ਬਨ੍ਤਿ ਦਬ੍ਬਤਿਣਮਾਹ, ਯਂ ‘‘ਸਦ੍ਦੁਲੋ’’ਤਿਪਿ ਵੁਚ੍ਚਤਿ. ਕੁਸਨ੍ਤਿ ਕੁਸਤਿਣਂ, ਯੋ ‘‘ਕਾਸੋ’’ਤਿ ਵੁਚ੍ਚਤਿ. ਪੋਟਕਿਲਨ੍ਤਿ ਸਕਣ੍ਟਕਂ ਅਕਣ੍ਟਕਞ੍ਚ ਗਚ੍ਛਂ. ਇਧ ਪਨ ਸਕਣ੍ਟਕਮੇਵ ਅਧਿਪ੍ਪੇਤਂ. ਉਸੀਰਾਦੀਨਿ ਸੁਵਿਞ੍ਞੇਯ੍ਯਾਨਿ. ਦਬ੍ਬਾਦੀਨਿ ਤਿਣਾਨਿ ਬੀਰਣਤਿਣਾਨਿ ਪਾਦੇਹਿ ਅਕ੍ਕਨ੍ਤਸ੍ਸਾਪਿ ਦੁਕ੍ਖਜਨਕਾਨਿ ਗਮਨਨ੍ਤਰਾਯਕਰਾਨਿ ਚ, ਤਾਨਿ ਚ ਪਨਾਹਂ ਉਰਸਾ ਪਨੁਦਿਸ੍ਸਾਮਿ ਉਰਸਾਪਿ ਅਪਨੇਸ੍ਸਾਮਿ. ਏਵਂ ਅਪਨੇਨ੍ਤੋ ਤਂ ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਦੁਕ੍ਖਂ ਸਹਨ੍ਤੋ ਅਰਞ੍ਞਾਯਤਨੇ ਗੁਮ੍ਬਨ੍ਤਰਂ ਪਵਿਸਿਤ੍ਵਾ ਸਮਣਧਮ੍ਮਂ ਕਾਤੁਂ ਸਕ੍ਖਿਸ੍ਸਾਮਿ. ਕੋ ਪਨ ਵਾਦੋ ਪਾਦੇਹਿ ਅਕ੍ਕਮਨੇਤਿ ਦਸ੍ਸੇਤਿ. ਵਿਵੇਕਮਨੁਬ੍ਰੂਹਯਨ੍ਤਿ ਕਾਯਵਿਵੇਕਂ ਚਿਤ੍ਤਵਿਵੇਕਂ ਉਪਧਿਵਿਵੇਕਞ੍ਚ ਅਨੁਬ੍ਰੂਹਯਨ੍ਤੋ. ਗਣਸਙ੍ਗਣਿਕਞ੍ਹਿ ਪਹਾਯ ਕਾਯਵਿਵੇਕਂ ਅਨੁਬ੍ਰੂਹਯਨ੍ਤਸ੍ਸੇਵ ਅਟ੍ਠਤਿਂਸਾਯ ਆਰਮ੍ਮਣੇਸੁ ਯਤ੍ਥ ਕਤ੍ਥਚਿ ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਦਹਨ੍ਤਸ੍ਸ ਚਿਤ੍ਤਵਿਵੇਕੋ, ਨ ਸਙ੍ਗਣਿਕਾਰਤਸ੍ਸ. ਸਮਾਹਿਤਸ੍ਸੇਵ ਵਿਪਸ੍ਸਨਾਯ ਕਮ੍ਮਂ ਕਰੋਨ੍ਤਸ੍ਸ ਸਮਥਵਿਪਸ੍ਸਨਞ੍ਚ ਯੁਗਨਦ੍ਧਂ ਕਰੋਨ੍ਤਸ੍ਸ ਕਿਲੇਸਾਨਂ ਖੇਪਨੇਨ ਉਪਧਿਵਿਵੇਕਾਧਿਗਮੋ, ਨ ਅਸਮਾਹਿਤਸ੍ਸ. ਤੇਨ ਵੁਤ੍ਤਂ ‘‘ਵਿਵੇਕਮਨੁਬ੍ਰੂਹਯਨ੍ਤਿ ਕਾਯਵਿਵੇਕਂ ਚਿਤ੍ਤਵਿਵੇਕਂ ਉਪਧਿਵਿਵੇਕਞ੍ਚ ਅਨੁਬ੍ਰੂਹਯਨ੍ਤੋ’’ਤਿ. ਏਵਂ ਪਨ ਪੁਤ੍ਤੇਨ ਵੁਤ੍ਤੇ ਮਾਤਾ ‘‘ਤੇਨ ਹਿ, ਤਾਤ, ਪਬ੍ਬਜਾ’’ਤਿ ਅਨੁਜਾਨਿ. ਸੋ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਪਬ੍ਬਜ੍ਜਂ ਯਾਚਿ. ਤਂ ਸਤ੍ਥਾ ਪਬ੍ਬਾਜੇਸਿ. ਤਂ ਪਬ੍ਬਜਿਤ੍ਵਾ ਕਤਪੁਬ੍ਬਕਿਚ੍ਚਂ ਕਮ੍ਮਟ੍ਠਾਨਂ ਗਹੇਤ੍ਵਾ ਅਰਞ੍ਞਂ ਪਵਿਸਨ੍ਤਂ ਭਿਕ੍ਖੂ ਆਹਂਸੁ – ‘‘ਆਵੁਸੋ, ਤ੍ਵਂ ਸੁਖੁਮਾਲੋ ਕਿਂ ਸਕ੍ਖਿਸ੍ਸਸਿ ਅਰਞ੍ਞੇ ਵਸਿਤੁ’’ਨ੍ਤਿ. ਸੋ ਤੇਸਮ੍ਪਿ ਤਮੇਵ ਗਾਥਂ ਵਤ੍ਵਾ ਅਰਞ੍ਞਂ ਪਵਿਸਿਤ੍ਵਾ ਭਾਵਨਂ ਅਨੁਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤੋ ਨਚਿਰਸ੍ਸੇਵ ਛਲ਼ਭਿਞ੍ਞੋ ਅਹੋਸਿ. ਤੇਨ ਵੁਤ੍ਤਂ ਅਪਦਾਨੇ (ਅਪ. ਥੇਰ ੨.੫੨.੨੩-੨੭) –

‘‘ਸੁਵਣ੍ਣਵਣ੍ਣਂ ਸਮ੍ਬੁਦ੍ਧਂ, ਆਹੁਤੀਨਂ ਪਟਿਗ੍ਗਹਂ;

ਰਥਿਯਂ ਪਟਿਪਜ੍ਜਨ੍ਤਂ, ਨਾਨਾਪੁਪ੍ਫੇਹਿ ਪੂਜਯਿਂ.

‘‘ਏਕਨਵੁਤਿਤੋ ਕਪ੍ਪੇ, ਯਂ ਪੁਪ੍ਫਮਭਿਪੂਜਯਿਂ;

ਦੁਗ੍ਗਤਿਂ ਨਾਭਿਜਾਨਾਮਿ, ਬੁਦ੍ਧਪੂਜਾਯਿਦਂ ਫਲਂ.

‘‘ਕਿਲੇਸਾ ਝਾਪਿਤਾ ਮਯ੍ਹਂ…ਪੇ… ਕਤਂ ਬੁਦ੍ਧਸ੍ਸ ਸਾਸਨ’’ਨ੍ਤਿ.

ਅਰਹਤ੍ਤਂ ਪਨ ਪਤ੍ਵਾ ਥੇਰੋ ਅਞ੍ਞਂ ਬ੍ਯਾਕਰੋਨ੍ਤੋ ਤਂਯੇਵ ਗਾਥਂ ਅਭਾਸੀਤਿ.

ਲੋਮਸਕਙ੍ਗਿਯਤ੍ਥੇਰਗਾਥਾਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.