੨. ਸੇਯ੍ਯਸਕਤ੍ਥੇਰਵਤ੍ਥੁ

ਪਾਪਞ੍ਚ ਪੁਰਿਸੋਤਿ ਇਮਂ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਂ ਸਤ੍ਥਾ ਜੇਤਵਨੇ ਵਿਹਰਨ੍ਤੋ ਸੇਯ੍ਯਸਕਤ੍ਥੇਰਂ ਆਰਬ੍ਭ ਕਥੇਸਿ.

ਸੋ ਹਿ ਲਾਲ਼ੁਦਾਯਿਤ੍ਥੇਰਸ੍ਸ ਸਦ੍ਧਿਵਿਹਾਰਿਕੋ, ਅਤ੍ਤਨੋ ਅਨਭਿਰਤਿਂ ਤਸ੍ਸ ਆਰੋਚੇਤ੍ਵਾ ਤੇਨ ਪਠਮਸਙ੍ਘਾਦਿਸੇਸਕਮ੍ਮੇ ਸਮਾਦਪਿਤੋ ਉਪ੍ਪਨ੍ਨੁਪ੍ਪਨ੍ਨਾਯ ਅਨਭਿਰਤਿਯਾ ਤਂ ਕਮ੍ਮਮਕਾਸਿ (ਪਾਰਾ. ੨੩੪). ਸਤ੍ਥਾ ਤਸ੍ਸ ਕਿਰਿਯਂ ਸੁਤ੍ਵਾ ਤਂ ਪਕ੍ਕੋਸਾਪੇਤ੍ਵਾ ‘‘ਏਵਂ ਕਿਰ ਤ੍ਵਂ ਕਰੋਸੀ’’ਤਿ ਪੁਚ੍ਛਿਤ੍ਵਾ ‘‘ਆਮ, ਭਨ੍ਤੇ’’ਤਿ ਵੁਤ੍ਤੇ ‘‘ਕਸ੍ਮਾ ਭਾਰਿਯਂ ਕਮ੍ਮਂ ਅਕਾਸਿ, ਅਨਨੁਚ੍ਛਵਿਕਂ ਮੋਘਪੁਰਿਸਾ’’ਤਿ ਨਾਨਪ੍ਪਕਾਰਤੋ ਗਰਹਿਤ੍ਵਾ ਸਿਕ੍ਖਾਪਦਂ ਪਞ੍ਞਾਪੇਤ੍ਵਾ ‘‘ਏਵਰੂਪਞ੍ਹਿ ਕਮ੍ਮਂ ਦਿਟ੍ਠਧਮ੍ਮੇਪਿ ਸਮ੍ਪਰਾਯੇਪਿ ਦੁਕ੍ਖਸਂਵਤ੍ਤਨਿਕਮੇਵ ਹੋਤੀ’’ਤਿ ਵਤ੍ਵਾ ਅਨੁਸਨ੍ਧਿਂ ਘਟੇਤ੍ਵਾ ਧਮ੍ਮਂ ਦੇਸੇਨ੍ਤੋ ਇਮਂ ਗਾਥਮਾਹ –

੧੧੭. ‘‘ਪਾਪਞ੍ਚੇ ਪੁਰਿਸੋ ਕਯਿਰਾ, ਨ ਨਂ ਕਯਿਰਾ ਪੁਨਪ੍ਪੁਨਂ;

ਨ ਤਮ੍ਹਿ ਛਨ੍ਦਂ ਕਯਿਰਾਥ, ਦੁਕ੍ਖੋ ਪਾਪਸ੍ਸ ਉਚ੍ਚਯੋ’’ਤਿ.

ਤਸ੍ਸਤ੍ਥੋ – ਸਚੇ ਪੁਰਿਸੋ ਸਕਿਂ ਪਾਪਕਮ੍ਮਂ ਕਰੇਯ੍ਯ, ਤਙ੍ਖਣੇਯੇਵ ਪਚ੍ਚਵੇਕ੍ਖਿਤ੍ਵਾ ‘‘ਇਦਂ ਅਪ੍ਪਤਿਰੂਪਂ ਓਲ਼ਾਰਿਕ’’ਨ੍ਤਿ ਨ ਨਂ ਕਯਿਰਾ ਪੁਨਪ੍ਪੁਨਂ. ਯੋਪਿ ਤਮ੍ਹਿ ਛਨ੍ਦੋ ਵਾ ਰੁਚਿ ਵਾ ਉਪ੍ਪਜ੍ਜੇਯ੍ਯ, ਤਮ੍ਪਿ ਵਿਨੋਦੇਤ੍ਵਾ ਨ ਕਯਿਰਾਥੇਵ. ਕਿਂ ਕਾਰਣਾ? ਦੁਕ੍ਖੋ ਪਾਪਸ੍ਸ ਉਚ੍ਚਯੋ. ਪਾਪਸ੍ਸ ਹਿ ਉਚ੍ਚਯੋ ਵੁਡ੍ਢਿ ਇਧਲੋਕੇਪਿ ਸਮ੍ਪਰਾਯੇਪਿ ਦੁਕ੍ਖਮੇਵ ਆਵਹਤੀਤਿ.

ਦੇਸਨਾਵਸਾਨੇ ਬਹੂ ਸੋਤਾਪਤ੍ਤਿਫਲਾਦੀਨਿ ਪਾਪੁਣਿਂਸੂਤਿ.

ਸੇਯ੍ਯਸਕਤ੍ਥੇਰਵਤ੍ਥੁ ਦੁਤਿਯਂ.