੩. ਭਦ੍ਦਿਯਭਿਕ੍ਖੁਵਤ੍ਥੁ

ਯਞ੍ਹਿ ਕਿਚ੍ਚਨ੍ਤਿ ਇਮਂ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਂ ਸਤ੍ਥਾ ਭਦ੍ਦਿਯਂ ਨਿਸ੍ਸਾਯ ਜਾਤਿਯਾਵਨੇ ਵਿਹਰਨ੍ਤੋ ਭਦ੍ਦਿਯੇ ਭਿਕ੍ਖੂ ਆਰਬ੍ਭ ਕਥੇਸਿ.

ਤੇ ਕਿਰ ਪਾਦੁਕਮਣ੍ਡਨੇ ਉਯ੍ਯੁਤ੍ਤਾ ਅਹੇਸੁਂ. ਯਥਾਹ – ‘‘ਤੇਨ ਖੋ ਪਨ ਸਮਯੇਨ ਭਦ੍ਦਿਯਾ ਭਿਕ੍ਖੂ ਅਨੇਕਵਿਹਿਤਂ ਪਾਦੁਕਮਣ੍ਡਨਾਨੁਯੋਗਮਨੁਯੁਤ੍ਤਾ ਵਿਹਰਨ੍ਤਿ, ਤਿਣਪਾਦੁਕਂ ਕਰੋਨ੍ਤਿਪਿ ਕਾਰਾਪੇਨ੍ਤਿਪਿ, ਮੁਞ੍ਜਪਾਦੁਕਂ ਕਰੋਨ੍ਤਿਪਿ ਕਾਰਾਪੇਨ੍ਤਿਪਿ, ਪਬ੍ਬਜਪਾਦੁਕਂ ਹਿਨ੍ਤਾਲਪਾਦੁਕਂ ਕਮਲਪਾਦੁਕਂ ਕਮ੍ਬਲਪਾਦੁਕਂ ਕਰੋਨ੍ਤਿਪਿ ਕਾਰਾਪੇਨ੍ਤਿਪਿ, ਰਿਞ੍ਚਨ੍ਤਿ ਉਦ੍ਦੇਸਂ ਪਰਿਪੁਚ੍ਛਂ ਅਧਿਸੀਲਂ ਅਧਿਚਿਤ੍ਤਂ ਅਧਿਪਞ੍ਞ’’ਨ੍ਤਿ (ਮਹਾਵ. ੨੫੧). ਭਿਕ੍ਖੂ ਤੇਸਂ ਤਥਾਕਰਣਭਾਵਂ ਜਾਨਿਤ੍ਵਾ ਉਜ੍ਝਾਯਿਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਥੁ ਆਰੋਚੇਸੁਂ. ਸਤ੍ਥਾ ਤੇ ਭਿਕ੍ਖੂ ਗਰਹਿਤ੍ਵਾ, ‘‘ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਤੁਮ੍ਹੇ ਅਞ੍ਞੇਨ ਕਿਚ੍ਚੇਨ ਆਗਤਾ ਅਞ੍ਞਸ੍ਮਿਂਯੇਵ ਕਿਚ੍ਚੇ ਉਯ੍ਯੁਤ੍ਤਾ’’ਤਿ ਵਤ੍ਵਾ ਧਮ੍ਮਂ ਦੇਸੇਨ੍ਤੋ ਇਮਾ ਗਾਥਾ ਅਭਾਸਿ –

੨੯੨. ‘‘ਯਞ੍ਹਿ ਕਿਚ੍ਚਂ ਅਪਵਿਦ੍ਧਂ, ਅਕਿਚ੍ਚਂ ਪਨ ਕਰੀਯਤਿ;

ਉਨ੍ਨਲ਼ਾਨਂ ਪਮਤ੍ਤਾਨਂ, ਤੇਸਂ ਵਡ੍ਢਨ੍ਤਿ ਆਸਵਾ.

੨੯੩. ‘‘ਯੇਸਞ੍ਚ ਸੁਸਮਾਰਦ੍ਧਾ, ਨਿਚ੍ਚਂ ਕਾਯਗਤਾ ਸਤਿ;

ਅਕਿਚ੍ਚਂ ਤੇ ਨ ਸੇਵਨ੍ਤਿ, ਕਿਚ੍ਚੇ ਸਾਤਚ੍ਚਕਾਰਿਨੋ;

ਸਤਾਨਂ ਸਮ੍ਪਜਾਨਾਨਂ, ਅਤ੍ਥਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਆਸਵਾ’’ਤਿ.

ਤਤ੍ਥ ਯਞ੍ਹਿ ਕਿਚ੍ਚਨ੍ਤਿ ਭਿਕ੍ਖੁਨੋ ਹਿ ਪਬ੍ਬਜਿਤਕਾਲਤੋ ਪਟ੍ਠਾਯ ਅਪਰਿਮਾਣਸੀਲਕ੍ਖਨ੍ਧਗੋਪਨਂ ਅਰਞ੍ਞਾਵਾਸੋ ਧੁਤਙ੍ਗਪਰਿਹਰਣਂ ਭਾਵਨਾਰਾਮਤਾਤਿ ਏਵਮਾਦੀਨਿ ਕਿਚ੍ਚਂ ਨਾਮ. ਇਮੇਹਿ ਪਨ ਯਂ ਅਤ੍ਤਨੋ ਕਿਚ੍ਚਂ, ਤਂ ਅਪਵਿਦ੍ਧਂ ਛਡ੍ਡਿਤਂ. ਅਕਿਚ੍ਚਨ੍ਤਿ ਭਿਕ੍ਖੁਨੋ ਛਤ੍ਤਮਣ੍ਡਨਂ ਉਪਾਹਨਮਣ੍ਡਨਂ ਪਾਦੁਕਪਤ੍ਤਥਾਲਕਧਮ੍ਮਕਰਣਕਾਯਬਨ੍ਧਨਅਂਸਬਦ੍ਧਕਮਣ੍ਡਨਂ ਅਕਿਚ੍ਚਂ ਨਾਮ. ਯੇਹਿ ਤਂ ਕਯਿਰਤਿ, ਤੇਸਂ ਮਾਨਨਲ਼ਂ ਉਕ੍ਖਿਪਿਤ੍ਵਾ ਚਰਣੇਨ ਉਨ੍ਨਲ਼ਾਨਂ ਸਤਿਵੋਸ੍ਸਗ੍ਗੇਨ ਪਮਤ੍ਤਾਨਂ ਚਤ੍ਤਾਰੋ ਆਸਵਾ ਵਡ੍ਢਨ੍ਤੀਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਸੁਸਮਾਰਦ੍ਧਾਤਿ ਸੁਪਗ੍ਗਹਿਤਾ. ਕਾਯਗਤਾ ਸਤੀਤਿ ਕਾਯਾਨੁਪਸ੍ਸਨਾਭਾਵਨਾ. ਅਕਿਚ੍ਚਨ੍ਤਿ ਤੇ ਏਤਂ ਛਤ੍ਤਮਣ੍ਡਨਾਦਿਕਂ ਅਕਿਚ੍ਚਂ ਨ ਸੇਵਨ੍ਤਿ ਨ ਕਰੋਨ੍ਤੀਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਕਿਚ੍ਚੇਤਿ ਪਬ੍ਬਜਿਤਕਾਲਤੋ ਪਟ੍ਠਾਯ ਕਤ੍ਤਬ੍ਬੇ ਅਪਰਿਮਾਣਸੀਲਕ੍ਖਨ੍ਧਗੋਪਨਾਦਿਕੇ ਕਰਣੀਯੇ. ਸਾਤਚ੍ਚਕਾਰਿਨੋਤਿ ਸਤਤਕਾਰਿਨੋ ਅਟ੍ਠਿਤਕਾਰਿਨੋ. ਤੇਸਂ ਸਤਿਯਾ ਅਵਿਪ੍ਪਵਾਸੇਨ ਸਤਾਨਂ ਸਾਤ੍ਥਕਸਮ੍ਪਜਞ੍ਞਂ ਸਪ੍ਪਾਯਸਮ੍ਪਜਞ੍ਞਂ ਗੋਚਰਸਮ੍ਪਜਞ੍ਞਂ ਅਸਮ੍ਮੋਹਸਮ੍ਪਜਞ੍ਞਨ੍ਤਿ ਚਤੂਹਿ ਸਮ੍ਪਜਞ੍ਞੇਹਿ ਸਮ੍ਪਜਾਨਾਨਂ ਚਤ੍ਤਾਰੋਪਿ ਆਸਵਾ ਅਤ੍ਥਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ, ਪਰਿਕ੍ਖਯਂ ਅਭਾਵਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੀਤਿ ਅਤ੍ਥੋ.

ਦੇਸਨਾਵਸਾਨੇ ਤੇ ਭਿਕ੍ਖੂ ਅਰਹਤ੍ਤੇ ਪਤਿਟ੍ਠਹਿਂਸੁ, ਸਮ੍ਪਤ੍ਤਾਨਮ੍ਪਿ ਸਾਤ੍ਥਿਕਾ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਾ ਅਹੋਸੀਤਿ.

ਭਦ੍ਦਿਯਵਤ੍ਥੁ ਤਤਿਯਂ.