੪. ਲਕੁਣ੍ਡਕਭਦ੍ਦਿਯਤ੍ਥੇਰਵਤ੍ਥੁ

ਨ ਤੇਨ ਥੇਰੋ ਸੋ ਹੋਤੀਤਿ ਇਮਂ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਂ ਸਤ੍ਥਾ ਜੇਤਵਨੇ ਵਿਹਰਨ੍ਤੋ ਲਕੁਣ੍ਡਕਭਦ੍ਦਿਯਤ੍ਥੇਰਂ ਆਰਬ੍ਭ ਕਥੇਸਿ.

ਏਕਦਿਵਸਞ੍ਹਿ ਤਸ੍ਮਿਂ ਥੇਰੇ ਸਤ੍ਥੁ ਉਪਟ੍ਠਾਨਂ ਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ਪਕ੍ਕਨ੍ਤਮਤ੍ਤੇ ਤਿਂਸਮਤ੍ਤਾ ਆਰਞ੍ਞਿਕਾ ਭਿਕ੍ਖੂ ਤਂ ਪਸ੍ਸਨ੍ਤਾ ਏਵ ਆਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਥਾਰਂ ਵਨ੍ਦਿਤ੍ਵਾ ਨਿਸੀਦਿਂਸੁ. ਸਤ੍ਥਾ ਤੇਸਂ ਅਰਹਤ੍ਤੂਪਨਿਸ੍ਸਯਂ ਦਿਸ੍ਵਾ ਇਮਂ ਪਞ੍ਹਂ ਪੁਚ੍ਛਿ – ‘‘ਇਤੋ ਗਤਂ ਏਕਂ ਥੇਰਂ ਪਸ੍ਸਥਾ’’ਤਿ? ‘‘ਨ ਪਸ੍ਸਾਮ, ਭਨ੍ਤੇ’’ਤਿ. ‘‘ਕਿਂ ਨੁ ਦਿਟ੍ਠੋ ਵੋ’’ਤਿ? ‘‘ਏਕਂ, ਭਨ੍ਤੇ, ਸਾਮਣੇਰਂ ਪਸ੍ਸਿਮ੍ਹਾ’’ਤਿ. ‘‘ਨ ਸੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਸਾਮਣੇਰੋ, ਥੇਰੋ ਏਵ ਸੋ’’ਤਿ? ‘‘ਅਤਿਵਿਯ ਖੁਦ੍ਦਕੋ, ਭਨ੍ਤੇ’’ਤਿ. ‘‘ਨਾਹਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਮਹਲ੍ਲਕਭਾਵੇਨ ਥੇਰਾਸਨੇ ਨਿਸਿਨ੍ਨਮਤ੍ਤਕੇਨ ਥੇਰੋਤਿ ਵਦਾਮਿ. ਯੋ ਪਨ ਸਚ੍ਚਾਨਿ ਪਟਿਵਿਜ੍ਝਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਜਨਸ੍ਸ ਅਹਿਂਸਕਭਾਵੇ ਠਿਤੋ, ਅਯਂ ਥੇਰੋ ਨਾਮਾ’’ਤਿ ਵਤ੍ਵਾ ਇਮਾ ਗਾਥਾ ਅਭਾਸਿ –

੨੬੦. ‘‘ਨ ਤੇਨ ਥੇਰੋ ਸੋ ਹੋਤਿ, ਯੇਨਸ੍ਸ ਪਲਿਤਂ ਸਿਰੋ;

ਪਰਿਪਕ੍ਕੋ ਵਯੋ ਤਸ੍ਸ, ਮੋਘਜਿਣ੍ਣੋਤਿ ਵੁਚ੍ਚਤਿ.

੨੬੧. ‘‘ਯਮ੍ਹਿ ਸਚ੍ਚਞ੍ਚ ਧਮ੍ਮੋ ਚ, ਅਹਿਂਸਾ ਸਂਯਮੋ ਦਮੋ;

ਸ ਵੇ ਵਨ੍ਤਮਲੋ ਧੀਰੋ, ਥੇਰੋ ਇਤਿ ਪਵੁਚ੍ਚਤੀ’’ਤਿ.

ਤਤ੍ਥ ਪਰਿਪਕ੍ਕੋਤਿ ਪਰਿਣਤੋ, ਵੁਡ੍ਢਭਾਵਂ ਪਤ੍ਤੋਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਮੋਘਜਿਣ੍ਣੋਤਿ ਅਨ੍ਤੋ ਥੇਰਕਰਾਨਂ ਧਮ੍ਮਾਨਂ ਅਭਾਵੇਨ ਤੁਚ੍ਛਜਿਣ੍ਣੋ ਨਾਮ. ਯਮ੍ਹਿ ਸਚ੍ਚਞ੍ਚ ਧਮ੍ਮੋ ਚਾਤਿ ਯਮ੍ਹਿ ਪਨ ਪੁਗ੍ਗਲੇ ਸੋਲ਼ਸਹਾਕਾਰੇਹਿ ਪਟਿਵਿਦ੍ਧਤ੍ਤਾ ਚਤੁਬ੍ਬਿਧਂ ਸਚ੍ਚਂ, ਞਾਣੇਨ ਸਚ੍ਛਿਕਤਤ੍ਤਾ ਨਵਵਿਧੋ ਲੋਕੁਤ੍ਤਰਧਮ੍ਮੋ ਚ ਅਤ੍ਥਿ. ਅਹਿਂਸਾਤਿ ਅਹਿਂਸਨਭਾਵੋ. ਦੇਸਨਾਮਤ੍ਤਮੇਤਂ, ਯਮ੍ਹਿ ਪਨ ਚਤੁਬ੍ਬਿਧਾਪਿ ਅਪ੍ਪਮਞ੍ਞਾਭਾਵਨਾ ਅਤ੍ਥੀਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਸਂਯਮੋ ਦਮੋਤਿ ਸੀਲਞ੍ਚੇਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਸਂਵਰੋ ਚ. ਵਨ੍ਤਮਲੋਤਿ ਮਗ੍ਗਞਾਣੇਨ ਨੀਹਟਮਲੋ. ਧੀਰੋਤਿ ਧਿਤਿਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ. ਥੇਰੋਤਿ ਸੋ ਇਮੇਹਿ ਥਿਰਭਾਵਕਾਰਕੇਹਿ ਸਮਨ੍ਨਾਗਤਤ੍ਤਾ ਥੇਰੋਤਿ ਵੁਚ੍ਚਤੀਤਿ ਅਤ੍ਥੋ.

ਦੇਸਨਾਵਸਾਨੇ ਤੇ ਭਿਕ੍ਖੂ ਅਰਹਤ੍ਤੇ ਪਤਿਟ੍ਠਹਿਂਸੂਤਿ.

ਲਕੁਣ੍ਡਕਭਦ੍ਦਿਯਤ੍ਥੇਰਵਤ੍ਥੁ ਚਤੁਤ੍ਥਂ.