੮. ਸਮ੍ਬਹੁਲਭਿਕ੍ਖੁਵਤ੍ਥੁ

ਸੁਖੋ ਬੁਦ੍ਧਾਨਨ੍ਤਿ ਇਮਂ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਂ ਸਤ੍ਥਾ ਜੇਤਵਨੇ ਵਿਹਰਨ੍ਤੋ ਸਮ੍ਬਹੁਲਾਨਂ ਭਿਕ੍ਖੂਨਂ ਕਥਂ ਆਰਬ੍ਭ ਕਥੇਸਿ.

ਏਕਦਿਵਸਞ੍ਹਿ ਪਞ੍ਚਸਤਭਿਕ੍ਖੂ ਉਪਟ੍ਠਾਨਸਾਲਾਯਂ ਨਿਸਿਨ੍ਨਾ, ‘‘ਆਵੁਸੋ, ਕਿਂ ਨੁ ਖੋ ਇਮਸ੍ਮਿਂ ਲੋਕੇ ਸੁਖ’’ਨ੍ਤਿ ਕਥਂ ਸਮੁਟ੍ਠਾਪੇਸੁਂ? ਤਤ੍ਥ ਕੇਚਿ ‘‘ਰਜ੍ਜਸੁਖਸਦਿਸਂ ਸੁਖਂ ਨਾਮ ਨਤ੍ਥੀ’’ਤਿ ਆਹਂਸੁ. ਕੇਚਿ ਕਾਮਸੁਖਸਦਿਸਂ, ਕੇਚਿ ‘‘ਸਾਲਿਮਂਸਭੋਜਨਾਦਿਸਦਿਸਂ ਸੁਖਂ ਨਾਮ ਨਤ੍ਥੀ’’ਤਿ ਆਹਂਸੁ. ਸਤ੍ਥਾ ਤੇਸਂ ਨਿਸਿਨ੍ਨਟ੍ਠਾਨਂ ਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ‘‘ਕਾਯ ਨੁਤ੍ਥ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਏਤਰਹਿ ਕਥਾਯ ਸਨ੍ਨਿਸਿਨ੍ਨਾ’’ਤਿ ਪੁਚ੍ਛਿਤ੍ਵਾ ‘‘ਇਮਾਯ ਨਾਮਾ’’ਤਿ ਵੁਤ੍ਤੇ, ‘‘ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਕਿਂ ਕਥੇਥ? ਇਦਞ੍ਹਿ ਸਬ੍ਬਮ੍ਪਿ ਸੁਖਂ ਵਟ੍ਟਦੁਕ੍ਖਪਰਿਯਾਪਨ੍ਨਮੇਵ, ਇਮਸ੍ਮਿਂ ਲੋਕੇ ਬੁਦ੍ਧੁਪ੍ਪਾਦੋ ਧਮ੍ਮਸ੍ਸਵਨਂ, ਸਙ੍ਘਸਾਮਗ੍ਗੀ, ਸਮ੍ਮੋਦਮਾਨਭਾਵੋਤਿ ਇਦਮੇਵ ਸੁਖ’’ਨ੍ਤਿ ਵਤ੍ਵਾ ਇਮਂ ਗਾਥਮਾਹ –

੧੯੪. ‘‘ਸੁਖੋ ਬੁਦ੍ਧਾਨਮੁਪ੍ਪਾਦੋ, ਸੁਖਾ ਸਦ੍ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਾ;

ਸੁਖਾ ਸਙ੍ਘਸ੍ਸ ਸਾਮਗ੍ਗੀ, ਸਮਗ੍ਗਾਨਂ ਤਪੋ ਸੁਖੋ’’ਤਿ.

ਤਤ੍ਥ ਬੁਦ੍ਧਾਨਮੁਪ੍ਪਾਦੋਤਿ ਯਸ੍ਮਾ ਬੁਦ੍ਧਾ ਉਪ੍ਪਜ੍ਜਮਾਨਾ ਮਹਾਜਨਂ ਰਾਗਕਨ੍ਤਾਰਾਦੀਹਿ ਤਾਰੇਨ੍ਤਿ, ਤਸ੍ਮਾ ਬੁਦ੍ਧਾਨਂ ਉਪ੍ਪਾਦੋ ਸੁਖੋ ਉਤ੍ਤਮੋ. ਯਸ੍ਮਾ ਸਦ੍ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਂ ਆਗਮ੍ਮ ਜਾਤਿਆਦਿਧਮ੍ਮਾ ਸਤ੍ਤਾ ਜਾਤਿਆਦੀਹਿ ਮੁਚ੍ਚਨ੍ਤਿ, ਤਸ੍ਮਾ ਸਦ੍ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਾ ਸੁਖਾ. ਸਾਮਗ੍ਗੀਤਿ ਸਮਚਿਤ੍ਤਤਾ, ਸਾਪਿ ਸੁਖਾ ਏਵ. ਸਮਗ੍ਗਾਨਂ ਪਨ ਏਕਚਿਤ੍ਤਾਨਂ ਯਸ੍ਮਾ ਬੁਦ੍ਧਵਚਨਂ ਵਾ ਉਗ੍ਗਣ੍ਹਿਤੁਂ ਧੁਤਙ੍ਗਾਨਿ ਵਾ ਪਰਿਹਰਿਤੁਂ ਸਮਣਧਮ੍ਮਂ ਵਾ ਕਾਤੁਂ ਸਕ੍ਕਾ, ਤਸ੍ਮਾ ਸਮਗ੍ਗਾਨਂ ਤਪੋ ਸੁਖੋਤਿ ਵੁਤ੍ਤਂ. ਤੇਨੇਵਾਹ – ‘‘ਯਾਵਕੀਵਞ੍ਚ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਭਿਕ੍ਖੂ ਸਮਗ੍ਗਾ ਸਨ੍ਨਿਪਤਿਸ੍ਸਨ੍ਤਿ, ਸਮ੍ਮਗ੍ਗਾ ਵੁਟ੍ਠਹਿਸ੍ਸਨ੍ਤਿ, ਸਮਗ੍ਗਾ ਸਙ੍ਘਕਰਣੀਯਾਨਿ ਕਰਿਸ੍ਸਨ੍ਤਿ, ਵੁਦ੍ਧਿਯੇਵ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਭਿਕ੍ਖੂਨਂ ਪਾਟਿਕਙ੍ਖਾ, ਨੋ ਪਰਿਹਾਨੀ’’ਤਿ (ਦੀ. ਨਿ. ੨.੧੩੬).

ਦੇਸਨਾਵਸਾਨੇ ਤੇ ਭਿਕ੍ਖੂ ਅਰਹਤ੍ਤੇ ਪਤਿਟ੍ਠਹਿਂਸੁ, ਮਹਾਜਨਸ੍ਸਾਪਿ ਸਾਤ੍ਥਿਕਾ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਾ ਅਹੋਸੀਤਿ.

ਸਮ੍ਬਹੁਲਭਿਕ੍ਖੁਵਤ੍ਥੁ ਅਟ੍ਠਮਂ.