੪. ਅਭਯਰਾਜਕੁਮਾਰਵਤ੍ਥੁ

ਏਥ ਪਸ੍ਸਥਿਮਂ ਲੋਕਨ੍ਤਿ ਇਮਂ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਂ ਸਤ੍ਥਾ ਵੇਲ਼ੁਵਨੇ ਵਿਹਰਨ੍ਤੋ ਅਭਯਰਾਜਕੁਮਾਰਂ ਆਰਬ੍ਭ ਕਥੇਸਿ.

ਤਸ੍ਸ ਕਿਰ ਪਚ੍ਚਨ੍ਤਂ ਵੂਪਸਮੇਤ੍ਵਾ ਆਗਤਸ੍ਸ ਪਿਤਾ ਬਿਮ੍ਬਿਸਾਰੋ ਤੁਸ੍ਸਿਤ੍ਵਾ ਏਕਂ ਨਚ੍ਚਗੀਤਕੁਸਲਂ ਨਾਟਕਿਤ੍ਥਿਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਤਾਹਂ ਰਜ੍ਜਮਦਾਸਿ. ਸੋ ਸਤ੍ਤਾਹਂ ਗੇਹਾ ਬਹਿ ਅਨਿਕ੍ਖਨ੍ਤੋਵ ਰਜ੍ਜਸਿਰਿਂ ਅਨੁਭਵਿਤ੍ਵਾ ਅਟ੍ਠਮੇ ਦਿਵਸੇ ਨਦੀਤਿਤ੍ਥਂ ਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਉਯ੍ਯਾਨਂ ਪਵਿਸਿਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਤਤਿਮਹਾਮਤ੍ਤੋ ਵਿਯ ਤਸ੍ਸਾ ਇਤ੍ਥਿਯਾ ਨਚ੍ਚਗੀਤਂ ਪਸ੍ਸਨ੍ਤੋ ਨਿਸੀਦਿ. ਸਾਪਿ ਤਙ੍ਖਣਞ੍ਞੇਵ ਸਨ੍ਤਤਿਮਹਾਮਤ੍ਤਸ੍ਸ ਨਾਟਕਿਤ੍ਥੀ ਵਿਯ ਸਤ੍ਥਕਵਾਤਾਨਂ ਵਸੇਨ ਕਾਲਮਕਾਸਿ. ਕੁਮਾਰੋ ਤਸ੍ਸਾ ਕਾਲਕਿਰਿਯਾਯ ਉਪ੍ਪਨ੍ਨਸੋਕੋ ‘‘ਨ ਮੇ ਇਮਂ ਸੋਕਂ ਠਪੇਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਥਾਰਂ ਅਞ੍ਞੋ ਨਿਬ੍ਬਾਪੇਤੁਂ ਸਕ੍ਖਿਸ੍ਸਤੀ’’ਤਿ ਸਤ੍ਥਾਰਂ ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ, ‘‘ਭਨ੍ਤੇ, ਸੋਕਂ ਮੇ ਨਿਬ੍ਬਾਪੇਥਾ’’ਤਿ ਆਹ. ਸਤ੍ਥਾ ਤਂ ਸਮਸ੍ਸਾਸੇਤ੍ਵਾ ‘‘ਤਯਾ ਹਿ, ਕੁਮਾਰ, ਇਮਿਸ੍ਸਾ ਇਤ੍ਥਿਯਾ ਏਵਮੇਵ ਮਤਕਾਲੇ ਰੋਦਨ੍ਤੇਨ ਪਵਤ੍ਤਿਤਾਨਂ ਅਸ੍ਸੂਨਂ ਅਨਮਤਗ੍ਗੇ ਸਂਸਾਰੇ ਪਮਾਣਂ ਨਤ੍ਥੀ’’ਤਿ ਵਤ੍ਵਾ ਤਾਯ ਦੇਸਨਾਯ ਸੋਕਸ੍ਸ ਤਨੁਭਾਵਂ ਞਤ੍ਵਾ, ‘‘ਕੁਮਾਰ, ਮਾ ਸੋਚਿ, ਬਾਲਜਨਾਨਂ ਸਂਸੀਦਨਟ੍ਠਾਨਮੇਤ’’ਨ੍ਤਿ ਵਤ੍ਵਾ ਇਮਂ ਗਾਥਮਾਹ –

੧੭੧. ‘‘ਏਥ ਪਸ੍ਸਥਿਮਂ ਲੋਕਂ, ਚਿਤ੍ਤਂ ਰਾਜਰਥੂਪਮਂ;

ਯਤ੍ਥ ਬਾਲਾ ਵਿਸੀਦਨ੍ਤਿ, ਨਤ੍ਥਿ ਸਙ੍ਗੋ ਵਿਜਾਨਤ’’ਨ੍ਤਿ.

ਤਤ੍ਥ ਤੇ ਪਸ੍ਸਥਾਤਿ ਰਾਜਕੁਮਾਰਮੇਵ ਸਨ੍ਧਾਯਾਹ. ਇਮਂ ਲੋਕਨ੍ਤਿ ਇਮਂ ਖਨ੍ਧਲੋਕਾਦਿਸਙ੍ਖਾਤਂ ਅਤ੍ਤਭਾਵਂ. ਚਿਤ੍ਤਨ੍ਤਿ ਸਤ੍ਤਰਤਨਾਦਿਵਿਚਿਤ੍ਤਂ ਰਾਜਰਥਂ ਵਿਯ ਵਤ੍ਥਾਲਙ੍ਕਾਰਾਦਿਚਿਤ੍ਤਿਤਂ. ਯਤ੍ਥ ਬਾਲਾਤਿ ਯਸ੍ਮਿਂ ਅਤ੍ਤਭਾਵੇ ਬਾਲਾ ਏਵਂ ਵਿਸੀਦਨ੍ਤਿ. ਵਿਜਾਨਤਨ੍ਤਿ ਵਿਜਾਨਨ੍ਤਾਨਂ ਪਣ੍ਡਿਤਾਨਂ ਏਤ੍ਥ ਰਾਗਸਙ੍ਗਾਦੀਸੁ ਏਕੋਪਿ ਸਙ੍ਗੋ ਨਤ੍ਥੀਤਿ ਅਤ੍ਥੋ.

ਦੇਸਨਾਵਸਾਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੋ ਸੋਤਾਪਤ੍ਤਿਫਲੇ ਪਤਿਟ੍ਠਹਿ, ਸਮ੍ਪਤ੍ਤਾਨਮ੍ਪਿ ਸਾਤ੍ਥਿਕਾ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਾ ਅਹੋਸੀਤਿ.

ਅਭਯਰਾਜਕੁਮਾਰਵਤ੍ਥੁ ਚਤੁਤ੍ਥਂ.