੩. ਉਤ੍ਤਰਾਥੇਰੀਵਤ੍ਥੁ

ਪਰਿਜਿਣ੍ਣਮਿਦਨ੍ਤਿ ਇਮਂ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਂ ਸਤ੍ਥਾ ਜੇਤਵਨੇ ਵਿਹਰਨ੍ਤੋ ਉਤ੍ਤਰਾਥੇਰਿਂ ਨਾਮ ਭਿਕ੍ਖੁਨਿਂ ਆਰਬ੍ਭ ਕਥੇਸਿ.

ਥੇਰੀ ਕਿਰ ਵੀਸਵਸ੍ਸਸਤਿਕਾ ਜਾਤਿਯਾ ਪਿਣ੍ਡਾਯ ਚਰਿਤ੍ਵਾ ਲਦ੍ਧਪਿਣ੍ਡਪਾਤਾ ਅਨ੍ਤਰਵੀਥਿਯਂ ਏਕਂ ਭਿਕ੍ਖੁਂ ਦਿਸ੍ਵਾ ਪਿਣ੍ਡਪਾਤੇਨ ਆਪੁਚ੍ਛਿਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਸ ਅਪਟਿਕ੍ਖਿਪਿਤ੍ਵਾ ਗਣ੍ਹਨ੍ਤਸ੍ਸ ਸਬ੍ਬਂ ਦਤ੍ਵਾ ਨਿਰਾਹਾਰਾ ਅਹੋਸਿ. ਏਵਂ ਦੁਤਿਯੇਪਿ ਤਤਿਯੇਪਿ ਦਿਵਸੇ ਤਸ੍ਸੇਵ ਭਿਕ੍ਖੁਨੋ ਤਸ੍ਮਿਂਯੇਵ ਠਾਨੇ ਭਤ੍ਤਂ ਦਤ੍ਵਾ ਨਿਰਾਹਾਰਾ ਅਹੋਸਿ, ਚਤੁਤ੍ਥੇ ਦਿਵਸੇ ਪਨ ਪਿਣ੍ਡਾਯ ਚਰਨ੍ਤੀ ਏਕਸ੍ਮਿਂ ਸਮ੍ਬਾਧਟ੍ਠਾਨੇ ਸਤ੍ਥਾਰਂ ਦਿਸ੍ਵਾ ਪਟਿਕ੍ਕਮਨ੍ਤੀ ਓਲਮ੍ਬਨ੍ਤਂ ਅਤ੍ਤਨੋ ਚੀਵਰਕਣ੍ਣਂ ਅਕ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਸਣ੍ਠਾਤੁਂ ਅਸਕ੍ਕੋਨ੍ਤੀ ਪਰਿਵਤ੍ਤਿਤ੍ਵਾ ਪਤਿ. ਸਤ੍ਥਾ ਤਸ੍ਸਾ ਸਨ੍ਤਿਕਂ ਗਨ੍ਤ੍ਵਾ, ‘‘ਭਗਿਨਿ, ਪਰਿਜਿਣ੍ਣੋ ਤੇ ਅਤ੍ਤਭਾਵੋ ਨ ਚਿਰਸ੍ਸੇਵ ਭਿਜ੍ਜਿਸ੍ਸਤੀ’’ਤਿ ਵਤ੍ਵਾ ਇਮਂ ਗਾਥਮਾਹ –

੧੪੮. ‘‘ਪਰਿਜਿਣ੍ਣਮਿਦਂ ਰੂਪਂ, ਰੋਗਨੀਲ਼ਂ ਪਭਙ੍ਗੁਰਂ;

ਭਿਜ੍ਜਤਿ ਪੂਤਿਸਨ੍ਦੇਹੋ, ਮਰਣਨ੍ਤਞ੍ਹਿ ਜੀਵਿਤ’’ਨ੍ਤਿ.

ਤਸ੍ਸਤ੍ਥੋ – ਭਗਿਨਿ ਇਦਂ ਤਵ ਸਰੀਰਸਙ੍ਖਾਤਂ ਰੂਪਂ ਮਹਲ੍ਲਕਭਾਵੇਨ ਪਰਿਜਿਣ੍ਣਂ, ਤਞ੍ਚ ਖੋ ਸਬ੍ਬਰੋਗਾਨਂ ਨਿਵਾਸਟ੍ਠਾਨਟ੍ਠੇਨ ਰੋਗਨੀਲ਼ਂ, ਯਥਾ ਖੋ ਪਨ ਤਰੁਣੋਪਿ ਸਿਙ੍ਗਾਲੋ ‘‘ਜਰਸਿਙ੍ਗਾਲੋ’’ਤਿ ਵੁਚ੍ਚਤਿ, ਤਰੁਣਾਪਿ ਗਲ਼ੋਚੀਲਤਾ ‘‘ਪੂਤਿਲਤਾ’’ਤਿ ਵੁਚ੍ਚਤਿ, ਏਵਂ ਤਦਹੁਜਾਤਂ ਸੁਵਣ੍ਣਵਣ੍ਣਮ੍ਪਿ ਸਮਾਨਂ ਨਿਚ੍ਚਂ ਪਗ੍ਘਰਣਟ੍ਠੇਨ ਪੂਤਿਤਾਯ ਪਭਙ੍ਗੁਰਂ, ਸੋ ਏਸ ਪੂਤਿਕੋ ਸਮਾਨੋ ਤਵ ਦੇਹੋ ਭਿਜ੍ਜਤਿ, ਨ ਚਿਰਸ੍ਸੇਵ ਭਿਜ੍ਜਿਸ੍ਸਤੀਤਿ ਵੇਦਿਤਬ੍ਬੋ. ਕਿਂ ਕਾਰਣਾ? ਮਰਣਨ੍ਤਞ੍ਹਿ ਜੀਵਿਤਂ ਯਸ੍ਮਾ ਸਬ੍ਬਸਤ੍ਤਾਨਂ ਜੀਵਿਤਂ ਮਰਣਪਰਿਯੋਸਾਨਮੇਵਾਤਿ ਵੁਤ੍ਤਂ ਹੋਤਿ.

ਦੇਸਨਾਵਸਾਨੇ ਸਾ ਥੇਰੀ ਸੋਤਾਪਤ੍ਤਿਫਲਂ ਪਤ੍ਤਾ, ਮਹਾਜਨਸ੍ਸਾਪਿ ਸਾਤ੍ਥਿਕਾ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਾ ਅਹੋਸੀਤਿ.

ਉਤ੍ਤਰਾਥੇਰੀਵਤ੍ਥੁ ਤਤਿਯਂ.