੧੨. ਅਹਿਪੇਤਵਤ੍ਥੁ

ਨ ਹਿ ਪਾਪਂ ਕਤਂ ਕਮ੍ਮਨ੍ਤਿ ਇਮਂ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਂ ਸਤ੍ਥਾ ਵੇਲ਼ੁਵਨੇ ਵਿਹਰਨ੍ਤੋ ਅਞ੍ਞਤਰਂ ਅਹਿਪੇਤਂ ਆਰਬ੍ਭ ਕਥੇਸਿ.

ਏਕਸ੍ਮਿਞ੍ਹਿ ਦਿਵਸੇ ਜਟਿਲਸਹਸ੍ਸਸ੍ਸ ਅਬ੍ਭਨ੍ਤਰੋ ਆਯਸ੍ਮਾ ਲਕ੍ਖਣਤ੍ਥੇਰੋ ਚ ਮਹਾਮੋਗ੍ਗਲ੍ਲਾਨਤ੍ਥੇਰੋ ਚ ‘‘ਰਾਜਗਹੇ ਪਿਣ੍ਡਾਯ ਚਰਿਸ੍ਸਾਮਾ’’ਤਿ ਗਿਜ੍ਝਕੂਟਤੋ ਓਤਰਨ੍ਤਿ. ਤੇਸੁ ਆਯਸ੍ਮਾ ਮਹਾਮੋਗ੍ਗਲ੍ਲਾਨਤ੍ਥੇਰੋ ਏਕਂ ਅਹਿਪੇਤਂ ਦਿਸ੍ਵਾ ਸਿਤਂ ਪਾਤ੍ਵਾਕਾਸਿ. ਅਥ ਨਂ ਲਕ੍ਖਣਤ੍ਥੇਰੋ ‘‘ਕਸ੍ਮਾ, ਆਵੁਸੋ, ਸਿਤਂ ਪਾਤੁਕਰੋਸੀ’’ਤਿ ਸਿਤਕਾਰਣਂ ਪੁਚ੍ਛਿ. ‘‘ਅਕਾਲੋ, ਆਵੁਸੋ ਲਕ੍ਖਣ, ਇਮਸ੍ਸ ਪਞ੍ਹਸ੍ਸ, ਭਗਵਤੋ ਸਨ੍ਤਿਕੇ ਮਂ ਪੁਚ੍ਛੇਯ੍ਯਾਸੀ’’ਤਿ ਥੇਰੋ ਆਹ. ਤੇਸੁ ਰਾਜਗਹੇ ਪਿਣ੍ਡਾਯ ਚਰਿਤ੍ਵਾ ਭਗਵਤੋ ਸਨ੍ਤਿਕਂ ਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਸਿਨ੍ਨੇਸੁ ਲਕ੍ਖਣਤ੍ਥੇਰੋ ਪੁਚ੍ਛਿ, ‘‘ਆਵੁਸੋ, ਮੋਗ੍ਗਲ੍ਲਾਨਂ ਤ੍ਵਂ ਗਿਜ੍ਝਕੂਟਾ ਓਤਰਨ੍ਤੋ ਸਿਤਂ ਪਾਤੁਕਰਿਤ੍ਵਾ ਮਯਾ ਸਿਤਕਾਰਣਂ ਪੁਟ੍ਠੋ ‘ਭਗਵਤੋ ਸਨ੍ਤਿਕੇ ਮਂ ਪੁਚ੍ਛੇਯ੍ਯਾਸੀ’ਤਿ ਅਵਚ, ਕਥੇਹਿ ਇਦਾਨਿ ਤਂ ਕਾਰਣ’’ਨ੍ਤਿ. ਥੇਰੋ ਆਹ – ‘‘ਅਹਂ, ਆਵੁਸੋ, ਏਕਂ ਪੇਤਂ ਦਿਸ੍ਵਾ ਸਿਤਂ ਪਾਤ੍ਵਾਕਾਸਿਂ. ਤਸ੍ਸ ਏਵਰੂਪੋ ਅਤ੍ਤਭਾਵੋ – ਮਨੁਸ੍ਸਸੀਸਂ ਵਿਯ ਅਸ੍ਸ ਸੀਸਂ, ਅਹਿਸ੍ਸ ਵਿਯ ਸੇਸੋ ਅਤ੍ਤਭਾਵੋ, ਅਹਿਪੇਤੋ ਨਾਮੇਸ ਪਮਾਣਤੋ ਪਞ੍ਚਵੀਸਤਿਯੋਜਨਿਕੋ, ਤਸ੍ਸ ਸੀਸਤੋ ਉਟ੍ਠਿਤਾ ਅਗ੍ਗਿਜਾਲਾ ਯਾਵ ਨਙ੍ਗੁਟ੍ਠਾ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ, ਨਙ੍ਗੁਟ੍ਠਤੋ ਉਟ੍ਠਿਤਾ ਅਗ੍ਗਿਜਾਲਾ ਯਾਵ ਸੀਸਾ, ਮਜ੍ਝੇਸੀਸਤੋ ਉਟ੍ਠਿਤਾ ਦ੍ਵੇ ਪਸ੍ਸਾਨਿ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ, ਦ੍ਵੀਹਿ ਪਸ੍ਸੇਹਿ ਉਟ੍ਠਿਤਾ ਮਜ੍ਝੇ ਓਤਰਨ੍ਤੀ’’ਤਿ. ਦ੍ਵਿਨ੍ਨਂਯੇਵ ਕਿਰ ਪੇਤਾਨਂ ਅਤ੍ਤਭਾਵੋ ਪਞ੍ਚਵੀਸਤਿਯੋਜਨਿਕੋ, ਅਵਸੇਸਾਨਂ ਤਿਗਾਵੁਤਪ੍ਪਮਾਣੋ. ਇਮਸ੍ਸ ਚੇਵ ਅਹਿਪੇਤਸ੍ਸ ਕਾਕਪੇਤਸ੍ਸ ਚ ਪਞ੍ਚਵੀਸਤਿਯੋਜਨਿਕੋ. ਤੇਸੁ ਅਯਂ ਤਾਵ ਅਹਿਪੇਤੋ. ਕਾਕਪੇਤਮ੍ਪਿ ਮਹਾਮੋਗ੍ਗਲ੍ਲਾਨੋ ਗਿਜ੍ਝਕੂਟਮਤ੍ਥਕੇ ਪਚ੍ਚਮਾਨਂ ਦਿਸ੍ਵਾ ਤਸ੍ਸ ਪੁਬ੍ਬਕਮ੍ਮਂ ਪੁਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਇਮਂ ਗਾਥਮਾਹ –

‘‘ਪਞ੍ਚਯੋਜਨਿਕਾ ਜਿਵ੍ਹਾ, ਸੀਸਂ ਤੇ ਨਵਯੋਜਨਂ;

ਕਾਯੋ ਅਚ੍ਚੁਗ੍ਗਤੋ ਤੁਯ੍ਹਂ, ਪਞ੍ਚਵੀਸਤਿਯੋਜਨਂ;

ਕਿਂ ਨੁ ਕਮ੍ਮਂ ਕਰਿਤ੍ਵਾਨ, ਪਤ੍ਤੋਸਿ ਦੁਕ੍ਖਮੀਦਿਸ’’ਨ੍ਤਿ.

ਅਥਸ੍ਸ ਪੇਤੋ ਆਚਿਕ੍ਖਨ੍ਤੋ –

‘‘ਅਹਂ ਭਨ੍ਤੇ ਮੋਗ੍ਗਲ੍ਲਾਨ, ਕਸ੍ਸਪਸ੍ਸ ਮਹੇਸਿਨੋ;

ਸਙ੍ਘਸ੍ਸ ਆਭਤਂ ਭਤ੍ਤਂ, ਆਹਾਰੇਸਿਂ ਯਦਿਚ੍ਛਕ’’ਨ੍ਤਿ. –

ਗਾਥਂ ਵਤ੍ਵਾ ਆਹ – ‘‘ਭਨ੍ਤੇ, ਕਸ੍ਸਪਬੁਦ੍ਧਕਾਲੇ ਸਮ੍ਬਹੁਲਾ ਭਿਕ੍ਖੂ ਗਾਮਂ ਪਿਣ੍ਡਾਯ ਪਵਿਸਿਂਸੁ,. ਮਨੁਸ੍ਸਾ ਥੇਰੇ ਦਿਸ੍ਵਾ ਸਮ੍ਪਿਯਾਯਮਾਨਾ ਆਸਨਸਾਲਾਯਂ ਨਿਸੀਦਾਪੇਤ੍ਵਾ ਪਾਦੇ ਧੋਵਿਤ੍ਵਾ ਤੇਲਂ ਮਕ੍ਖੇਤ੍ਵਾ ਯਾਗੁਂ ਪਾਯੇਤ੍ਵਾ ਖਜ੍ਜਕਂ ਦਤ੍ਵਾ ਪਿਣ੍ਡਪਾਤਕਾਲਂ ਆਗਮਯਮਾਨਾ ਧਮ੍ਮਂ ਸੁਣਨ੍ਤਾ ਨਿਸੀਦਿਂਸੁ. ਧਮ੍ਮਕਥਾਵਸਾਨੇ ਥੇਰਾਨਂ ਪਤ੍ਤੇ ਆਦਾਯ ਅਤ੍ਤਨੋ ਅਤ੍ਤਨੋ ਗੇਹਾ ਨਾਨਗ੍ਗਰਸਭੋਜਨਸ੍ਸ ਪੂਰੇਤ੍ਵਾ ਆਹਰਿਂਸੁ. ਤਦਾ ਅਹਂ ਕਾਕੋ ਹੁਤ੍ਵਾ ਆਸਨਸਾਲਾਯ ਛਦਨਪਿਟ੍ਠੇ ਨਿਲੀਨੋ ਤਂ ਦਿਸ੍ਵਾ ਏਕੇਨ ਗਹਿਤਪਤ੍ਤਤੋ ਤਿਕ੍ਖਤ੍ਤੁਂ ਮੁਖਂ ਪੂਰੇਨ੍ਤੋ ਤਯੋ ਕਬਲ਼ੇ ਅਗ੍ਗਹੇਸਿਂ. ਤਂ ਪਨ ਭਤ੍ਤਂ ਨੇਵ ਸਙ੍ਘਸ੍ਸ ਸਨ੍ਤਕਂ, ਨ ਸਙ੍ਘਸ੍ਸ ਨਿਯਮੇਤ੍ਵਾ ਦਿਨ੍ਨਂ, ਨ ਭਿਕ੍ਖੂਹਿ ਗਹਿਤਾਵਸੇਸਕਂ. ਅਤ੍ਤਨੋ ਅਤ੍ਤਨੋ ਗੇਹਂ ਨੇਤ੍ਵਾ ਮਨੁਸ੍ਸੇਹਿ ਭੁਞ੍ਜਿਤਬ੍ਬਕਂ, ਕੇਵਲਂ ਸਙ੍ਘਂ ਉਦ੍ਦਿਸ੍ਸ ਅਭਿਹਟਮਤ੍ਤਮੇਵ. ਤਤੋ ਮਯਾ ਤਯੋ ਕਬਲ਼ਾ ਗਹਿਤਾ, ਏਤ੍ਤਕਂ ਮੇ ਪੁਬ੍ਬਕਮ੍ਮਂ. ਸ੍ਵਾਹਂ ਕਾਲਂ ਕਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਸ ਕਮ੍ਮਸ੍ਸ ਵਿਪਾਕੇਨ ਅਵੀਚਿਮ੍ਹਿ ਪਚ੍ਚਿਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਥ ਪਕ੍ਕਾਵਸੇਸੇਨ ਇਦਾਨਿ ਗਿਜ੍ਝਕੂਟੇ ਕਾਕਪੇਤੋ ਹੁਤ੍ਵਾ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤੋ ਇਮਂ ਦੁਕ੍ਖਂ ਪਚ੍ਚਾਨੁਭੋਮੀ’’ਤਿ. ਇਦਂ ਕਾਕਪੇਤਸ੍ਸ ਵਤ੍ਥੁ.

ਇਧ ਪਨ ਥੇਰੋ ‘‘ਅਹਿਪੇਤਂ ਦਿਸ੍ਵਾ ਸਿਤਂ ਪਾਤ੍ਵਾਕਾਸਿ’’ਨ੍ਤਿ ਆਹ. ਅਥਸ੍ਸ ਸਤ੍ਥਾ ਸਕ੍ਖੀ ਹੁਤ੍ਵਾਪਿ ਉਟ੍ਠਾਯ ‘‘ਸਚ੍ਚਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਮੋਗ੍ਗਲ੍ਲਾਨੋ ਆਹ. ਮਯਾਪੇਸ ਸਮ੍ਬੋਧਿਪਤ੍ਤਦਿਵਸੇਯੇਵ ਦਿਟ੍ਠੋ, ਅਪਿਚਾਹਂ ‘ਯੇ ਮੇ ਵਚਨਂ ਨ ਸਦ੍ਦਹੇਯ੍ਯੁਂ, ਤੇਸਂ ਅਹਿਤਾਯ ਭਵੇਯ੍ਯਾ’ਤਿ ਪਰਾਨੁਦ੍ਦਯਾਯ ਨ ਕਥੇਸਿ’’ਨ੍ਤਿ ਆਹ. ਲਕ੍ਖਣਸਂਯੁਤ੍ਤੇਪਿ (ਸਂ. ਨਿ. ੨.੨੦੨ ਆਦਯੋ) ਹਿ ਮਹਾਮੋਗ੍ਗਲ੍ਲਾਨੇਨ ਦਿਟ੍ਠਕਾਲੇਯੇਵ ਸਤ੍ਥਾ ਤਸ੍ਸ ਸਕ੍ਖੀ ਹੁਤ੍ਵਾ ਵਿਨੀਤਵਤ੍ਥੂਨਿ ਕਥੇਸਿ, ਇਦਮ੍ਪਿ ਤੇਨ ਤਥੇਵ ਕਥਿਤਂ. ਤਂ ਸੁਤ੍ਵਾ ਭਿਕ੍ਖੂ ਤਸ੍ਸ ਪੁਬ੍ਬਕਮ੍ਮਂ ਪੁਚ੍ਛਿਂਸੁ. ਸਤ੍ਥਾਪਿ ਤੇਸਂ ਕਥੇਸਿ –

ਅਤੀਤੇ ਕਿਰ ਬਾਰਾਣਸਿਂ ਨਿਸ੍ਸਾਯ ਨਦੀਤੀਰੇ ਪਚ੍ਚੇਕਬੁਦ੍ਧਸ੍ਸ ਪਣ੍ਣਸਾਲਂ ਕਰਿਂਸੁ. ਸੋ ਤਤ੍ਥ ਵਿਹਰਨ੍ਤੋ ਨਿਬਦ੍ਧਂ ਨਗਰੇ ਪਿਣ੍ਡਾਯ ਚਰਤਿ. ਨਾਗਰਾਪਿ ਸਾਯਂਪਾਤਂ ਗਨ੍ਧਪੁਪ੍ਫਾਦਿਹਤ੍ਥਾ ਪਚ੍ਚੇਕਬੁਦ੍ਧਸ੍ਸੂਪਟ੍ਠਾਨਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ. ਏਕੋ ਬਾਰਾਣਸਿਵਾਸੀ ਪੁਰਿਸੋ ਤਂ ਮਗ੍ਗਂ ਨਿਸ੍ਸਾਯ ਖੇਤ੍ਤਂ ਕਸਿ. ਮਹਾਜਨੋ ਸਾਯਂਪਾਤਂ ਪਚ੍ਚੇਕਬੁਦ੍ਧਸ੍ਸੂਪਟ੍ਠਾਨਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਤਂ ਖੇਤ੍ਤਂ ਮਦ੍ਦਨ੍ਤੋ ਗਚ੍ਛਤਿ. ਕਸ੍ਸਕੋ ਚ ‘‘ਮਾ ਮੇ ਖੇਤ੍ਤਂ ਮਦ੍ਦਥਾ’’ਤਿ ਵਾਰੇਨ੍ਤੋਪਿ ਵਾਰੇਤੁਂ ਨਾਸਕ੍ਖਿ. ਅਥਸ੍ਸ ਏਤਦਹੋਸਿ – ‘‘ਸਚੇ ਇਮਸ੍ਮਿਂ ਠਾਨੇ ਪਚ੍ਚੇਕਬੁਦ੍ਧਸ੍ਸ ਪਣ੍ਣਸਾਲਾ ਨ ਭਵੇਯ੍ਯ, ਨ ਮੇ ਖੇਤ੍ਤਂ ਮਦ੍ਦੇਯ੍ਯੁ’’ਨ੍ਤਿ. ਸੋ ਪਚ੍ਚੇਕਬੁਦ੍ਧਸ੍ਸ ਪਿਣ੍ਡਾਯ ਪਵਿਟ੍ਠਕਾਲੇ ਪਰਿਭੋਗਭਾਜਨਾਨਿ ਭਿਨ੍ਦਿਤ੍ਵਾ ਪਣ੍ਣਸਾਲਂ ਝਾਪੇਸਿ. ਪਚ੍ਚੇਕਬੁਦ੍ਧੋ ਤਂ ਝਾਮਂ ਦਿਸ੍ਵਾ ਯਥਾਸੁਖਂ ਪਕ੍ਕਾਮਿ. ਮਹਾਜਨੋ ਗਨ੍ਧਮਾਲਂ ਆਦਾਯ ਆਗਤੋ ਝਾਮਪਣ੍ਣਸਾਲਂ ਦਿਸ੍ਵਾ ‘‘ਕਹਂ ਨੁ ਖੋ ਨੋ ਅਯ੍ਯੋ ਗਤੋ’’ਤਿ ਆਹ. ਸੋਪਿ ਮਹਾਜਨੇਨੇਵ ਸਦ੍ਧਿਂ ਗਤੋ ਮਹਾਜਨਮਜ੍ਝੇ ਠਿਤਕੋਵ ਏਵਮਾਹ – ‘‘ਮਯਾ ਤਸ੍ਸ ਪਣ੍ਣਸਾਲਾ ਝਾਪਿਤਾ’’ਤਿ. ਅਥ ਨਂ ‘‘ਗਣ੍ਹਥ, ਇਮਂ ਪਾਪਿਮਂ ਨਿਸ੍ਸਾਯ ਮਯਂ ਪਚ੍ਚੇਕਬੁਦ੍ਧਂ ਦਟ੍ਠੁਂ ਨ ਲਭਿਮ੍ਹਾ’’ਤਿ ਦਣ੍ਡਾਦੀਹਿ ਪੋਥੇਤ੍ਵਾ ਜੀਵਿਤਕ੍ਖਯਂ ਪਾਪੇਸੁਂ. ਸੋ ਅਵੀਚਿਮ੍ਹਿ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਿਤ੍ਵਾ ਯਾਵਾਯਂ ਮਹਾਪਥਵੀ ਯੋਜਨਮਤ੍ਤਂ ਉਸ੍ਸਨ੍ਨਾ, ਤਾਵ ਨਿਰਯੇ ਪਚ੍ਚਿਤ੍ਵਾ ਪਕ੍ਕਾਵਸੇਸੇਨ ਗਿਜ੍ਝਕੂਟੇ ਅਹਿਪੇਤੋ ਹੁਤ੍ਵਾ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਿ. ਸਤ੍ਥਾ ਇਦਂ ਤਸ੍ਸ ਪੁਬ੍ਬਕਮ੍ਮਂ ਕਥੇਤ੍ਵਾ, ‘‘ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਪਾਪਕਮ੍ਮਂ ਨਾਮੇਤਂ ਖੀਰਸਦਿਸਂ, ਯਥਾ ਖੀਰਂ ਦੁਯ੍ਹਮਾਨਮੇਵ ਨ ਪਰਿਣਮਤਿ. ਤਥਾ ਕਮ੍ਮਂ ਕਯਿਰਮਾਨਮੇਵ ਨ ਵਿਪਚ੍ਚਤਿ. ਯਦਾ ਪਨ ਵਿਪਚ੍ਚਤਿ, ਤਦਾ ਏਵਰੂਪੇਨ ਦੁਕ੍ਖੇਨ ਸੋਚਤੀ’’ਤਿ ਅਨੁਸਨ੍ਧਿਂ ਘਟੇਤ੍ਵਾ ਧਮ੍ਮਂ ਦੇਸੇਨ੍ਤੋ ਇਮਂ ਗਾਥਮਾਹ –

੭੧. ‘‘ਨ ਹਿ ਪਾਪਂ ਕਤਂ ਕਮ੍ਮਂ, ਸਜ੍ਜੁਖੀਰਂਵ ਮੁਚ੍ਚਤਿ;

ਡਹਨ੍ਤਂ ਬਾਲਮਨ੍ਵੇਤਿ, ਭਸ੍ਮਚ੍ਛਨ੍ਨੋਵ ਪਾਵਕੋ’’ਤਿ.

ਤਤ੍ਥ ਸਜ੍ਜੁਖੀਰਂ ਵਾਤਿ ਤਂ ਖਣਂਯੇਵ ਧੇਨੁਯਾ ਥਨੇਹਿ ਨਿਕ੍ਖਨ੍ਤਂ ਅਬ੍ਭੁਣ੍ਹਂ ਖੀਰਂ ਨ ਮੁਚ੍ਚਤਿ ਨ ਪਰਿਣਮਤਿ. ਇਦਂ ਵੁਤ੍ਤਂ ਹੋਤਿ – ਯਥਾ ਇਦਂ ਸਜ੍ਜੁਖੀਰਂ ਤਂ ਖਣਞ੍ਞੇਵ ਨ ਮੁਚ੍ਚਤਿ ਨ ਪਰਿਣਮਤਿ ਨ ਪਕਤਿਂ ਵਿਜਹਤਿ. ਯਸ੍ਮਿਂ ਪਨ ਭਾਜਨੇ ਦੁਹਿਤ੍ਵਾ ਗਹਿਤਂ ਯਾਵ ਤਤ੍ਥ ਤਕ੍ਕਾਦਿਅਮ੍ਬਿਲਂ ਨ ਪਕ੍ਖਿਪਤਿ, ਯਾਵ ਦਧਿਭਾਜਨਾਦਿਕਂ ਅਮ੍ਬਿਲਭਾਜਨਂ ਨ ਪਾਪੁਣਾਤਿ, ਤਾਵ ਪਕਤਿਂ ਅਵਿਜਹਿਤ੍ਵਾ ਪਚ੍ਛਾ ਜਹਤਿ, ਏਵਮੇਵ ਪਾਪਕਮ੍ਮਮ੍ਪਿ ਕਰਿਯਮਾਨਮੇਵ ਨ ਵਿਪਚ੍ਚਤਿ. ਯਦਿ ਵਿਪਚ੍ਚੇਯ੍ਯ, ਨ ਕੋਚਿ ਪਾਪਕਮ੍ਮਂ ਕਾਤੁਂ ਵਿਸਹੇਯ੍ਯ. ਯਾਵ ਪਨ ਕੁਸਲਾਭਿਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਾ ਖਨ੍ਧਾ ਧਰਨ੍ਤਿ, ਤਾਵ ਨਂ ਤੇ ਰਕ੍ਖਨ੍ਤਿ. ਤੇਸਂ ਭੇਦਾ ਅਪਾਯੇ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਕ੍ਖਨ੍ਧੇਸੁ ਵਿਪਚ੍ਚਤਿ, ਵਿਪਚ੍ਚਮਾਨਞ੍ਚ ਡਹਨ੍ਤਂ ਬਾਲਮਨ੍ਵੇਤਿ.‘‘ਕਿਂ ਵਿਯਾ’’ਤਿ? ‘‘ਭਸ੍ਮਚ੍ਛਨ੍ਨੋਵ ਪਾਵਕੋ’’ਤਿ. ਯਥਾ ਹਿ ਛਾਰਿਕਾਯ ਪਟਿਚ੍ਛਨ੍ਨੋ ਵੀਤਚ੍ਚਿਤਙ੍ਗਾਰੋ ਅਕ੍ਕਨ੍ਤੋਪਿ ਛਾਰਿਕਾਯ ਪਟਿਚ੍ਛਨ੍ਨਤ੍ਤਾ ਨ ਤਾਵ ਡਹਤਿ, ਛਾਰਿਕਂ ਪਨ ਤਾਪੇਤ੍ਵਾ ਚਮ੍ਮਾਦੀਨਂ ਡਹਨਵਸੇਨ ਯਾਵ ਮਤ੍ਥਲੁਙ੍ਗਾ ਡਹਨ੍ਤੋ ਗਚ੍ਛਤਿ, ਏਵਮੇਵ ਪਾਪਕਮ੍ਮਮ੍ਪਿ ਯੇਨ ਕਤਂ ਹੋਤਿ, ਤਂ ਬਾਲਂ ਦੁਤਿਯੇ ਵਾ ਤਤਿਯੇ ਵਾ ਅਤ੍ਤਭਾਵੇ ਨਿਰਯਾਦੀਸੁ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਂ ਡਹਨ੍ਤਂ ਅਨੁਗਚ੍ਛਤੀਤਿ.

ਦੇਸਨਾਵਸਾਨੇ ਬਹੂ ਸੋਤਾਪਨ੍ਨਾਦਯੋ ਅਹੇਸੁਨ੍ਤਿ.

ਅਹਿਪੇਤਵਤ੍ਥੁ ਦ੍ਵਾਦਸਮਂ.