੪. ਗਨ੍ਧੋਦਕਿਯਤ੍ਥੇਰਅਪਦਾਨਵਣ੍ਣਨਾ

ਪਦੁਮੁਤ੍ਤਰਬੁਦ੍ਧਸ੍ਸਾਤਿਆਦਿਕਂ ਆਯਸ੍ਮਤੋ ਗਨ੍ਧੋਦਕਿਯਤ੍ਥੇਰਸ੍ਸ ਅਪਦਾਨਂ. ਅਯਮ੍ਪਿ ਪੁਰਿਮਮੁਨਿਵਰੇਸੁ ਕਤਾਧਿਕਾਰੋ ਤਤ੍ਥ ਤਤ੍ਥ ਭਵੇ ਵਿਵਟ੍ਟੂਪਨਿਸ੍ਸਯਾਨਿ ਪੁਞ੍ਞਾਨਿ ਉਪਚਿਨਨ੍ਤੋ ਪਦੁਮੁਤ੍ਤਰਸ੍ਸ ਭਗਵਤੋ ਕਾਲੇ ਕੁਲਗੇਹੇ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤੋ ਪਰਿਨਿਬ੍ਬੁਤੇ ਭਗਵਤਿ ਨਗਰਵਾਸਿਨੋ ਬੋਧਿਪੂਜਂ ਕੁਰੁਮਾਨੇ ਦਿਸ੍ਵਾ ਵਿਚਿਤ੍ਤਘਟੇ ਚਨ੍ਦਨਕਪ੍ਪੁਰਾਗਰੁਆਦਿਮਿਸ੍ਸਕਸੁਗਨ੍ਧੋਦਕੇਨ ਪੂਰੇਤ੍ਵਾ ਬੋਧਿਰੁਕ੍ਖਂ ਅਭਿਸਿਞ੍ਚਿ. ਤਸ੍ਮਿਂ ਖਣੇ ਦੇਵੋ ਮਹਾਧਾਰਾਹਿ ਪਵਸ੍ਸਿ. ਤਦਾ ਸੋ ਅਸਨਿਵੇਗੇਨ ਕਾਲਂ ਕਤੋ. ਤੇਨੇਵ ਪੁਞ੍ਞਕਮ੍ਮੇਨ ਦੇਵਲੋਕੇ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਿ, ਤਤ੍ਥੇਵ ਠਿਤੋ ‘‘ਅਹੋ ਬੁਦ੍ਧੋ, ਅਹੋ ਧਮ੍ਮੋ’’ਤਿਆਦਿਗਾਥਾਯੋ ਅਭਾਸਿ. ਏਵਂ ਸੋ ਦੇਵਮਨੁਸ੍ਸੇਸੁ ਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਯੋ ਅਨੁਭਵਿਤ੍ਵਾ ਸਬ੍ਬਪਰਿਲ਼ਾਹਵਿਪ੍ਪਮੁਤ੍ਤੋ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਟ੍ਠਾਨੇ ਸੀਤਿਭਾਵਮੁਪਗਤੋ ਸੁਖਿਤੋ ਇਮਸ੍ਮਿਂ ਬੁਦ੍ਧੁਪ੍ਪਾਦੇ ਕੁਲਗੇਹੇ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤੋ ਵਿਞ੍ਞੁਤਂ ਪਤ੍ਤੋ ਸਤ੍ਥਰਿ ਪਸਨ੍ਨੋ ਪਬ੍ਬਜਿਤ੍ਵਾ ਕਮ੍ਮਟ੍ਠਾਨਂ ਆਰਭਿਤ੍ਵਾ ਵਿਪਸ੍ਸਨ੍ਤੋ ਨਚਿਰਸ੍ਸੇਵ ਅਰਹਤ੍ਤਂ ਪਾਪੁਣਿ. ਪੁਬ੍ਬੇ ਕਤਪੁਞ੍ਞੇਨ ਗਨ੍ਧੋਦਕਿਯਤ੍ਥੇਰੋਤਿ ਪਾਕਟੋ ਅਹੋਸਿ.

੨੫. ਸੋ ਏਕਦਿਵਸਂ ਅਤ੍ਤਨੋ ਪੁਬ੍ਬਕਮ੍ਮਂ ਸਰਿਤ੍ਵਾ ਸੋਮਨਸ੍ਸਜਾਤੋ ਪੁਬ੍ਬਚਰਿਤਾਪਦਾਨਂ ਪਕਾਸੇਨ੍ਤੋ ਪਦੁਮੁਤਰਸ੍ਸਾਤਿਆਦਿਮਾਹ. ਤਂ ਵੁਤ੍ਤਤ੍ਥਮੇਵ. ਮਹਾਬੋਧਿਮਹੋ ਅਹੂਤਿ ਮਹਾਬੋਧਿਰੁਕ੍ਖਸ੍ਸ ਪੂਜਾ ਅਹੋਸੀਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਵਿਚਿਤ੍ਤਂ ਘਟਮਾਦਾਯਾਤਿ ਅਨੇਕੇਹਿ ਚਿਤ੍ਤਕਮ੍ਮਸੁਵਣ੍ਣਕਮ੍ਮੇਹਿ ਵਿਚਿਤ੍ਤਂ ਸੋਭਮਾਨਂ ਗਨ੍ਧੋਦਕਪੁਣ੍ਣਂ ਘਟਂ ਗਹੇਤ੍ਵਾਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਗਨ੍ਧੋਦਕਮਦਾਸਹਨ੍ਤਿ ਗਨ੍ਧੋਦਕਂ ਅਦਾਸਿਂ, ਅਹਂ ਗਨ੍ਧੋਦਕੇਨ ਅਭਿਸਿਞ੍ਚਿਨ੍ਤਿ ਅਤ੍ਥੋ.

੨੬. ਨ੍ਹਾਨਕਾਲੇ ਚ ਬੋਧਿਯਾਤਿ ਬੋਧਿਯਾ ਪੂਜਾਕਰਣਸਮਯੇਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਸੇਸਂ ਉਤ੍ਤਾਨਤ੍ਥਮੇਵਾਤਿ.

ਗਨ੍ਧੋਦਕਿਯਤ੍ਥੇਰਅਪਦਾਨਵਣ੍ਣਨਾ ਸਮਤ੍ਤਾ.