੮. ਅਬ੍ਯਾਕਤਕਥਾਵਣ੍ਣਨਾ

੯੦੧-੯੦੨. ਇਦਾਨਿ ਅਬ੍ਯਾਕਤਕਥਾ ਨਾਮ ਹੋਤਿ. ਤਤ੍ਥ ‘‘ਅਤ੍ਥੇਸਾ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਚੇਤਨਾ, ਸਾ ਚ ਖੋ ਅਬ੍ਬੋਹਾਰਿਕਾ’’ਤਿ (ਪਾਰਾ. ੨੩੫) ਵਚਨਤੋ ‘‘ਸਬ੍ਬਂ ਸੁਪਿਨਗਤਸ੍ਸ ਚਿਤ੍ਤਂ ਅਬ੍ਯਾਕਤ’’ਨ੍ਤਿ ਯੇਸਂ ਲਦ੍ਧਿ, ਸੇਯ੍ਯਥਾਪਿ ਏਕਚ੍ਚਾਨਂ ਉਤ੍ਤਰਾਪਥਕਾਨਞ੍ਞੇਵ, ਤੇ ਸਨ੍ਧਾਯ ਪੁਚ੍ਛਾ ਸਕਵਾਦਿਸ੍ਸ, ਪਟਿਞ੍ਞਾ ਇਤਰਸ੍ਸ. ਸੇਸਮੇਤ੍ਥ ਯਥਾ ਪਾਲ਼ਿਮੇਵ ਨਿਯ੍ਯਾਤਿ. ਸੁਪਿਨਗਤਸ੍ਸ ਚਿਤ੍ਤਂ ਅਬ੍ਬੋਹਾਰਿਕਨ੍ਤਿ ਇਦਂ ਆਪਤ੍ਤਿਂ ਸਨ੍ਧਾਯ ਵੁਤ੍ਤਂ. ਸੁਪਿਨਗਤਸ੍ਸ ਹਿ ਪਾਣਾਤਿਪਾਤਾਦਿਵਸੇਨ ਕਿਞ੍ਚਾਪਿ ਅਕੁਸਲਚਿਤ੍ਤਂ ਪਵਤ੍ਤਤਿ, ਵਤ੍ਥੁਵਿਕੋਪਨਂ ਪਨ ਨਤ੍ਥੀਤਿ ਨ ਸਕ੍ਕਾ ਤਤ੍ਥ ਆਪਤ੍ਤਿਂ ਪਞ੍ਞਪੇਤੁਂ. ਇਮਿਨਾ ਕਾਰਣੇਨ ਤਂ ਅਬ੍ਬੋਹਾਰਿਕਂ, ਨ ਅਬ੍ਯਾਕਤਤ੍ਤਾਤਿ.

ਅਬ੍ਯਾਕਤਕਥਾਵਣ੍ਣਨਾ.