੧. ਪਠਮਉਗ੍ਗਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੨੧. ਤਤਿਯਸ੍ਸ ਪਠਮੇ ਪਞ੍ਞਤ੍ਤੇ ਆਸਨੇ ਨਿਸੀਦੀਤਿ ਤਸ੍ਸ ਕਿਰ ਘਰੇ ਪਞ੍ਚਨ੍ਨਂ ਭਿਕ੍ਖੁਸਤਾਨਂ ਪਞ੍ਚ ਆਸਨਸਤਾਨਿ ਨਿਚ੍ਚਂ ਪਞ੍ਞਤ੍ਤਾਨੇਵ ਹੋਨ੍ਤਿ, ਤੇਸੁ ਅਞ੍ਞਤਰਸ੍ਮਿਂ ਆਸਨੇ ਨਿਸੀਦਿ. ਤਂ ਸੁਣਾਹੀਤਿ ਤੇ ਸੁਣਾਹਿ, ਤਂ ਵਾ ਅਟ੍ਠਵਿਧਂ ਅਚ੍ਛਰਿਯਧਮ੍ਮਂ ਸੁਣਾਹਿ. ਚਿਤ੍ਤਂ ਪਸੀਦੀਤਿ ‘‘ਬੁਦ੍ਧੋ ਨੁ ਖੋ ਨ ਬੁਦ੍ਧੋ ਨੁ ਖੋ’’ਤਿ ਵਿਤਕ੍ਕਮਤ੍ਤਮ੍ਪਿ ਨ ਉਪ੍ਪਜ੍ਜਿ, ਅਯਮੇਵ ਬੁਦ੍ਧੋਤਿ ਚਿਤ੍ਤੁਪ੍ਪਾਦੋ ਪਸਨ੍ਨੋ ਅਨਾਵਿਲੋ ਅਹੋਸਿ. ਸਕਾਨਿ ਵਾ ਞਾਤਿਕੁਲਾਨੀਤਿ ਅਤ੍ਤਨੋ ਯਾਪਨਮਤ੍ਤਂ ਧਨਂ ਗਹੇਤ੍ਵਾ ਞਾਤਿਘਰਾਨਿ ਗਚ੍ਛਤੁ. ਕਸ੍ਸ ਵੋ ਦਮ੍ਮੀਤਿ ਕਤਰਪੁਰਿਸਸ੍ਸ ਤੁਮ੍ਹੇ ਦਦਾਮਿ, ਆਰੋਚੇਥ ਮੇ ਅਤ੍ਤਨੋ ਅਧਿਪ੍ਪਾਯਂ. ਅਪ੍ਪਟਿਵਿਭਤ੍ਤਾਤਿ ‘‘ਏਤ੍ਤਕਂ ਦਸ੍ਸਾਮਿ ਏਤ੍ਤਕਂ ਨ ਦਸ੍ਸਾਮਿ, ਇਦਂ ਦਸ੍ਸਾਮਿ ਇਦਂ ਨ ਦਸ੍ਸਾਮੀ’’ਤਿ ਚਿਤ੍ਤਂ ਉਪ੍ਪਾਦੇਨ੍ਤੇਨ ਹਿ ਪਟਿਵਿਭਤ੍ਤਾ ਨਾਮ ਹੋਤਿ, ਮਯ੍ਹਂ ਪਨ ਨ ਏਵਂ. ਅਥ ਖੋ ਸਙ੍ਘਿਕਾ ਵਿਯ ਗਣਸਨ੍ਤਕਾ ਵਿਯ ਚ ਸੀਲਵਨ੍ਤੇਹਿ ਸਦ੍ਧਿਂ ਸਾਧਾਰਣਾਯੇਵ. ਸਕ੍ਕਚ੍ਚਂਯੇਵ ਪਯਿਰੁਪਾਸਾਮੀਤਿ ਸਹਤ੍ਥਾ ਉਪਟ੍ਠਹਾਮਿ, ਚਿਤ੍ਤੀਕਾਰੇਨ ਉਪਸਙ੍ਕਮਾਮਿ.

ਅਨਚ੍ਛਰਿਯਂ ਖੋ ਪਨ ਮਂ, ਭਨ੍ਤੇਤਿ, ਭਨ੍ਤੇ, ਯਂ ਮਂ ਦੇਵਤਾ ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਏਵਂ ਆਰੋਚੇਨ੍ਤਿ, ਇਦਂ ਨ ਅਚ੍ਛਰਿਯਂ. ਯਂ ਪਨਾਹਂ ਤਤੋਨਿਦਾਨਂ ਚਿਤ੍ਤਸ੍ਸ ਉਣ੍ਣਤਿਂ ਨਾਭਿਜਾਨਾਮਿ, ਤਂ ਏਵ ਅਚ੍ਛਰਿਯਨ੍ਤਿ ਵਦਤਿ. ਸਾਧੁ ਸਾਧੁ, ਭਿਕ੍ਖੂਤਿ ਏਤ੍ਥ ਕਿਞ੍ਚਾਪਿ ਭਿਕ੍ਖੁਂ ਆਮਨ੍ਤੇਤਿ, ਉਪਾਸਕਸ੍ਸੇਵ ਪਨ ਵੇਯ੍ਯਾਕਰਣਸਮ੍ਪਹਂਸਨੇ ਏਸ ਸਾਧੁਕਾਰੋਤਿ ਵੇਦਿਤਬ੍ਬੋ.