੮. ਉਪਕਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੧੮੮. ਅਟ੍ਠਮੇ ਉਪਕੋਤਿ ਤਸ੍ਸ ਨਾਮਂ. ਮਣ੍ਡਿਕਾਪੁਤ੍ਤੋਤਿ ਮਣ੍ਡਿਕਾਯ ਪੁਤ੍ਤੋ. ਉਪਸਙ੍ਕਮੀਤਿ ਸੋ ਕਿਰ ਦੇਵਦਤ੍ਤਸ੍ਸ ਉਪਟ੍ਠਾਕੋ, ‘‘ਕਿਂ ਨੁ ਖੋ ਸਤ੍ਥਾ ਮਯਿ ਅਤ੍ਤਨੋ ਸਨ੍ਤਿਕਂ ਉਪਗਤੇ ਵਣ੍ਣਂ ਕਥੇਸ੍ਸਤਿ, ਉਦਾਹੁ ਅਵਣ੍ਣ’’ਨ੍ਤਿ ਪਰਿਗ੍ਗਣ੍ਹਨਤ੍ਥਂ ਉਪਸਙ੍ਕਮਿ. ‘‘ਨੇਰਯਿਕੋ ਦੇਵਦਤ੍ਤੋ ਕਪ੍ਪਟ੍ਠੋ ਅਤੇਕਿਚ੍ਛੋ’’ਤਿ (ਚੂਲ਼ਵ. ੩੪੮) ਵਚਨਂ ਸੁਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਥਾਰਂ ਘਟ੍ਟੇਤੁਕਾਮੋ ਉਪਸਙ੍ਕਮੀਤਿਪਿ ਵਦਨ੍ਤਿ. ਪਰੂਪਾਰਮ੍ਭਂ ਵਤ੍ਤੇਤੀਤਿ ਪਰਗਰਹਂ ਕਥੇਤਿ. ਸਬ੍ਬੋ ਸੋ ਨ ਉਪਪਾਦੇਤੀਤਿ ਸਬ੍ਬੋਪਿ ਸੋ ਕੁਸਲਧਮ੍ਮਂ ਨ ਉਪ੍ਪਾਦੇਤਿ, ਅਤ੍ਤਨੋ ਵਾ ਵਚਨਂ ਉਪਪਾਦੇਤੁਂ ਅਨੁਚ੍ਛਵਿਕਂ ਕਾਤੁਂ ਨ ਸਕ੍ਕੋਤਿ. ਅਨੁਪਪਾਦੇਨ੍ਤੋ ਗਾਰਯ੍ਹੋ ਹੋਤੀਤਿ ਕੁਸਲਂ ਧਮ੍ਮਂ ਉਪ੍ਪਾਦੇਤੁਂ ਅਸਕ੍ਕੋਨ੍ਤੋ ਅਤ੍ਤਨੋ ਚ ਵਚਨਂ ਉਪਪਨ੍ਨਂ ਅਨੁਚ੍ਛਵਿਕਂ ਕਾਤੁਂ ਅਸਕ੍ਕੋਨ੍ਤੋ ਗਾਰਯ੍ਹੋ ਹੋਤਿ. ਉਪਵਜ੍ਜੋਤਿ ਉਪਵਦਿਤਬ੍ਬੋ ਚ ਹੋਤਿ, ਵਜ੍ਜੇਨ ਵਾ ਉਪੇਤੋ ਹੋਤਿ, ਸਦੋਸੋ ਹੋਤੀਤਿ ਅਤ੍ਥੋ.

ਅਥ ਭਗਵਾ ਤਸ੍ਸ ਵਾਦਂ ਗਹੇਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਸੇਵ ਗੀਵਾਯ ਪਟਿਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤੋ ਪਰੂਪਾਰਮ੍ਭਨ੍ਤਿਆਦਿਮਾਹ. ਉਮ੍ਮੁਜ੍ਜਮਾਨਕਂਯੇਵਾਤਿ ਉਦਕਤੋ ਸੀਸਂ ਉਕ੍ਖਿਪਨ੍ਤਂਯੇਵ. ਤਤ੍ਥ ਅਪਰਿਮਾਣਾ ਪਦਾਤਿਆਦੀਸੁ ਤਸ੍ਮਿਂ ਅਕੁਸਲਨ੍ਤਿ ਪਞ੍ਞਾਪਨੇ ਪਦਾਨਿਪਿ ਅਕ੍ਖਰਾਨਿਪਿ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਾਪਿ ਅਪਰਿਮਾਣਾਯੇਵ. ਇਤਿਪਿਦਂ ਅਕੁਸਲਨ੍ਤਿ ਇਦਮ੍ਪਿ ਅਕੁਸਲਂ ਇਦਮ੍ਪਿ ਅਕੁਸਲਂ ਇਮਿਨਾਪਿ ਕਾਰਣੇਨ ਇਮਿਨਾਪਿ ਕਾਰਣੇਨ ਅਕੁਸਲਨ੍ਤਿ ਏਵਂ ਅਕੁਸਲਪਞ੍ਞਤ੍ਤਿਯਂ ਆਗਤਾਨਿਪਿ ਅਪਰਿਮਾਣਾਨਿ. ਅਥਾਪਿ ਅਞ੍ਞੇਨਾਕਾਰੇਨ ਤਥਾਗਤੋ ਤਂ ਧਮ੍ਮਂ ਦੇਸੇਯ੍ਯ, ਏਵਮ੍ਪਿਸ੍ਸ ਦੇਸਨਾ ਅਪਰਿਮਾਣਾ ਭਵੇਯ੍ਯ. ਯਥਾਹ – ‘‘ਅਪਰਿਯਾਦਿਨ੍ਨਾਵਸ੍ਸ ਤਥਾਗਤਸ੍ਸ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਾ, ਅਪਰਿਯਾਦਿਨ੍ਨਂ ਧਮ੍ਮਪਦਬ੍ਯਞ੍ਜਨ’’ਨ੍ਤਿ (ਮ. ਨਿ. ੧.੧੬੧). ਇਮਿਨਾ ਉਪਾਯੇਨ ਸਬ੍ਬਵਾਰੇਸੁ ਅਤ੍ਥੋ ਵੇਦਿਤਬ੍ਬੋ. ਯਾਵ ਧਂਸੀ ਵਤਾਯਨ੍ਤਿ ਯਾਵ ਗੁਣਧਂਸੀ ਵਤ ਅਯਂ. ਲੋਣਕਾਰਦਾਰਕੋਤਿ ਲੋਣਕਾਰਗਾਮਦਾਰਕੋ. ਯਤ੍ਰ ਹਿ ਨਾਮਾਤਿ ਯੋ ਹਿ ਨਾਮ. ਆਸਾਦੇਤਬ੍ਬਂ ਮਞ੍ਞਿਸ੍ਸਤੀਤਿ ਘਟ੍ਟੇਤਬ੍ਬਂ ਮਞ੍ਞਿਸ੍ਸਤਿ. ਅਪੇਹੀਤਿ ਅਪਗਚ੍ਛ, ਮਾ ਮੇ ਪੁਰਤੋ ਅਟ੍ਠਾਸਿ. ਏਵਞ੍ਚ ਪਨ ਵਤ੍ਵਾ ਗੀਵਾਯ ਗਣ੍ਹਾਪੇਤ੍ਵਾ ਨਿਕ੍ਕਡ੍ਢਾਪੇਸਿਯੇਵਾਤਿ.