੨. ਆਜੀਵਕਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੭੩. ਦੁਤਿਯੇ ਤੇਨ ਹਿ ਗਹਪਤੀਤਿ ਥੇਰੋ ਕਿਰ ਚਿਨ੍ਤੇਸਿ – ‘‘ਅਯਂ ਇਧ ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਨ ਅਞ੍ਞਾਤੁਕਾਮੋ ਹੁਤ੍ਵਾ ਆਗਮਿ, ਪਰਿਗ੍ਗਣ੍ਹਨਤ੍ਥਂ ਪਨ ਆਗਤੋ. ਇਮਿਨਾ ਪੁਚ੍ਛਿਤਪਞ੍ਹਂ ਇਮਿਨਾਵ ਕਥਾਪੇਸ੍ਸਾਮੀ’’ਤਿ. ਇਤਿ ਤਂਯੇਵ ਕਥਂ ਕਥਾਪੇਤੁਕਾਮੋ ਤੇਨ ਹੀਤਿਆਦਿਮਾਹ. ਤਤ੍ਥ ਤੇਨ ਹੀਤਿ ਕਾਰਣਾਪਦੇਸੋ. ਯਸ੍ਮਾ ਤ੍ਵਂ ਏਵਂ ਪੁਚ੍ਛਸਿ, ਤਸ੍ਮਾ ਤਞ੍ਞੇਵੇਤ੍ਥ ਪਟਿਪੁਚ੍ਛਾਮੀਤਿ. ਕੇਸਂ ਨੋਤਿ ਕਤਮੇਸਂ ਨੁ. ਸਧਮ੍ਮੁਕ੍ਕਂਸਨਾਤਿ ਅਤ੍ਤਨੋ ਲਦ੍ਧਿਯਾ ਉਕ੍ਖਿਪਿਤ੍ਵਾ ਠਪਨਾ. ਪਰਧਮ੍ਮਾਪਸਾਦਨਾਤਿ ਪਰੇਸਂ ਲਦ੍ਧਿਯਾ ਘਟ੍ਟਨਾ ਵਮ੍ਭਨਾ ਅਵਕ੍ਖਿਪਨਾ. ਆਯਤਨੇਵ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਾਤਿ ਕਾਰਣਸ੍ਮਿਂਯੇਵ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਾ. ਅਤ੍ਥੋ ਚ ਵੁਤ੍ਤੋਤਿ ਮਯਾ ਪੁਚ੍ਛਿਤਪਞ੍ਹਾਯ ਅਤ੍ਥੋ ਚ ਪਕਾਸਿਤੋ. ਅਤ੍ਤਾ ਚ ਅਨੁਪਨੀਤੋਤਿ ਅਮ੍ਹੇ ਏਵਰੂਪਾਤਿ ਏਵਂ ਅਤ੍ਤਾ ਚ ਨ ਉਪਨੀਤੋ. ਨੁਪਨੀਤੋਤਿਪਿ ਪਾਠੋ.