੩. ਤਪਨੀਯਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੩. ਤਤਿਯੇ ਤਪਨੀਯਾਤਿ ਇਧ ਚੇਵ ਸਮ੍ਪਰਾਯੇ ਚ ਤਪਨ੍ਤੀਤਿ ਤਪਨੀਯਾ. ਤਪ੍ਪਤੀਤਿ ਚਿਤ੍ਤਸਨ੍ਤਾਪੇਨ ਤਪ੍ਪਤਿ ਅਨੁਸੋਚਤਿ ਕਾਯਦੁਚ੍ਚਰਿਤਂ ਕਤ੍ਵਾ ਨਨ੍ਦਯਕ੍ਖੋ ਵਿਯ ਨਨ੍ਦਮਾਣਵੋ ਵਿਯ ਨਨ੍ਦਗੋਘਾਤਕੋ ਵਿਯ ਦੇਵਦਤ੍ਤੋ ਵਿਯ ਦ੍ਵੇਭਾਤਿਕਾ ਵਿਯ ਚ. ਤੇ ਕਿਰ ਗਾਵਂ ਵਧਿਤ੍ਵਾ ਮਂਸਂ ਦ੍ਵੇ ਕੋਟ੍ਠਾਸੇ ਅਕਂਸੁ. ਤਤੋ ਕਨਿਟ੍ਠੋ ਜੇਟ੍ਠਕਂ ਆਹ – ‘‘ਮਯ੍ਹਂ ਦਾਰਕਾ ਬਹੂ, ਇਮਾਨਿ ਮੇ ਅਨ੍ਤਾਨਿ ਦੇਹੀ’’ਤਿ. ਅਥ ਨਂ ਸੋ ‘‘ਸਬ੍ਬਂ ਮਂਸਂ ਦ੍ਵੇਧਾ ਵਿਭਤ੍ਤਂ, ਪੁਨ ਕਿਂ ਮਗ੍ਗਸੀ’’ਤਿ ਪਹਰਿਤ੍ਵਾ ਜੀਵਿਤਕ੍ਖਯਂ ਪਾਪੇਸਿ. ਨਿਵਤ੍ਤਿਤ੍ਵਾ ਚ ਨਂ ਓਲੋਕੇਨ੍ਤੋ ਮਤਂ ਦਿਸ੍ਵਾ ‘‘ਭਾਰਿਯਂ ਮੇ ਕਮ੍ਮਂ ਕਤ’’ਨ੍ਤਿ ਚਿਤ੍ਤਂ ਉਪ੍ਪਾਦੇਸਿ. ਅਥਸ੍ਸ ਬਲਵਸੋਕੋ ਉਪ੍ਪਜ੍ਜਿ. ਸੋ ਠਿਤਟ੍ਠਾਨੇਪਿ ਨਿਸਿਨ੍ਨਟ੍ਠਾਨੇਪਿ ਤਦੇਵ ਕਮ੍ਮਂ ਆਵਜ੍ਜੇਤਿ, ਚਿਤ੍ਤਸ੍ਸਾਦਂ ਨ ਲਭਤਿ. ਅਸਿਤਪੀਤਖਾਯਿਤਸਾਯਿਤਮ੍ਪਿਸ੍ਸ ਸਰੀਰੇ ਓਜਂ ਨ ਫਰਤਿ, ਅਟ੍ਠਿਚਮ੍ਮਮਤ੍ਤਮੇਵ ਅਹੋਸਿ. ਅਥ ਨਂ ਏਕੋ ਥੇਰੋ ਦਿਸ੍ਵਾ – ‘‘ਉਪਾਸਕ, ਤ੍ਵਂ ਪਹੂਤਅਨ੍ਨਪਾਨੋ, ਅਟ੍ਠਿਚਮ੍ਮਮਤ੍ਤਮੇਵ ਤੇ ਅਵਸਿਟ੍ਠਂ, ਅਤ੍ਥਿ ਨੁ ਖੋ ਤੇ ਕਿਞ੍ਚਿ ਤਪਨੀਯਕਮ੍ਮ’’ਨ੍ਤਿ? ਸੋ ‘‘ਆਮ, ਭਨ੍ਤੇ’’ਤਿ ਸਬ੍ਬਂ ਆਰੋਚੇਸਿ. ਅਥ ਨਂ ਥੇਰੋ ‘‘ਭਾਰਿਯਂ ਤੇ ਉਪਾਸਕ ਕਮ੍ਮਂ ਕਤਂ, ਅਨਪਰਾਧਟ੍ਠਾਨੇ ਅਪਰਦ੍ਧ’’ਨ੍ਤਿ ਆਹ. ਸੋ ਤੇਨੇਵ ਕਮ੍ਮੇਨ ਕਾਲਂ ਕਤ੍ਵਾ ਨਿਰਯੇ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤੋ. ਵਚੀਦੁਚ੍ਚਰਿਤੇਨ ਸੁਪ੍ਪਬੁਦ੍ਧਸਕ੍ਕਕੋਕਾਲਿਕਚਿਞ੍ਚਮਾਣਵਿਕਾਦਯੋ ਵਿਯ ਤਪ੍ਪਤਿ. ਸੇਸਮੇਤ੍ਥ ਚਤੁਤ੍ਥੇ ਚ ਉਤ੍ਤਾਨਤ੍ਥਮੇਵ. ਤਤਿਯਂ.