੫. ਏਕਾਸਨਿਕਙ੍ਗਕਥਾ

੨੮. ਏਕਾਸਨਿਕਙ੍ਗਮ੍ਪਿ ‘‘ਨਾਨਾਸਨਭੋਜਨਂ ਪਟਿਕ੍ਖਿਪਾਮਿ, ਏਕਾਸਨਿਕਙ੍ਗਂ ਸਮਾਦਿਯਾਮੀ’’ਤਿ ਇਮੇਸਂ ਅਞ੍ਞਤਰਵਚਨੇਨ ਸਮਾਦਿਨ੍ਨਂ ਹੋਤਿ.

ਤੇਨ ਪਨ ਏਕਾਸਨਿਕੇਨ ਆਸਨਸਾਲਾਯਂ ਨਿਸੀਦਨ੍ਤੇਨ ਥੇਰਾਸਨੇ ਅਨਿਸੀਦਿਤ੍ਵਾ ‘‘ਇਦਂ ਮਯ੍ਹਂ ਪਾਪੁਣਿਸ੍ਸਤੀ’’ਤਿ ਪਤਿਰੂਪਂ ਆਸਨਂ ਸਲ੍ਲਕ੍ਖੇਤ੍ਵਾ ਨਿਸੀਦਿਤਬ੍ਬਂ. ਸਚਸ੍ਸ ਵਿਪ੍ਪਕਤੇ ਭੋਜਨੇ ਆਚਰਿਯੋ ਵਾ ਉਪਜ੍ਝਾਯੋ ਵਾ ਆਗਚ੍ਛਤਿ, ਉਟ੍ਠਾਯ ਵਤ੍ਤਂ ਕਾਤੁਂ ਵਟ੍ਟਤਿ. ਤਿਪਿਟਕਚੂਲ਼ਾਭਯਤ੍ਥੇਰੋ ਪਨਾਹ ‘‘ਆਸਨਂ ਵਾ ਰਕ੍ਖੇਯ੍ਯ ਭੋਜਨਂ ਵਾ, ਅਯਞ੍ਚ ਵਿਪ੍ਪਕਤਭੋਜਨੋ, ਤਸ੍ਮਾ ਵਤ੍ਤਂ ਕਰੋਤੁ, ਭੋਜਨਂ ਪਨ ਮਾ ਭੁਞ੍ਜਤੂ’’ਤਿ. ਇਦਮਸ੍ਸ ਵਿਧਾਨਂ.

ਪਭੇਦਤੋ ਪਨ ਅਯਮ੍ਪਿ ਤਿਵਿਧੋ ਹੋਤਿ. ਤਤ੍ਥ ਉਕ੍ਕਟ੍ਠੋ ਅਪ੍ਪਂ ਵਾ ਹੋਤੁ ਬਹੁ ਵਾ, ਯਮ੍ਹਿ ਭੋਜਨੇ ਹਤ੍ਥਂ ਓਤਾਰੇਤਿ, ਤਤੋ ਅਞ੍ਞਂ ਗਣ੍ਹਿਤੁਂ ਨ ਲਭਤਿ. ਸਚੇਪਿ ਮਨੁਸ੍ਸਾ ‘‘ਥੇਰੇਨ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿ ਭੁਤ੍ਤ’’ਨ੍ਤਿ ਸਪ੍ਪਿਆਦੀਨਿ ਆਹਰਨ੍ਤਿ, ਭੇਸਜ੍ਜਤ੍ਥਮੇਵ ਵਟ੍ਟਨ੍ਤਿ, ਨ ਆਹਾਰਤ੍ਥਂ. ਮਜ੍ਝਿਮੋ ਯਾਵ ਪਤ੍ਤੇ ਭਤ੍ਤਂ ਨ ਖੀਯਤਿ, ਤਾਵ ਅਞ੍ਞਂ ਗਣ੍ਹਿਤੁਂ ਲਭਤਿ. ਅਯਞ੍ਹਿ ਭੋਜਨਪਰਿਯਨ੍ਤਿਕੋ ਨਾਮ ਹੋਤਿ. ਮੁਦੁਕੋ ਯਾਵ ਆਸਨਾ ਨ ਵੁਟ੍ਠਾਤਿ ਤਾਵ ਭੁਞ੍ਜਿਤੁਂ ਲਭਤਿ. ਸੋ ਹਿ ਉਦਕਪਰਿਯਨ੍ਤਿਕੋ ਵਾ ਹੋਤਿ ਯਾਵ ਪਤ੍ਤਧੋਵਨਂ ਨ ਗਣ੍ਹਾਤਿ ਤਾਵ ਭੁਞ੍ਜਨਤੋ, ਆਸਨਪਰਿਯਨ੍ਤਿਕੋ ਵਾ ਯਾਵ ਨ ਵੁਟ੍ਠਾਤਿ ਤਾਵ ਭੁਞ੍ਜਨਤੋ.

ਇਮੇਸਂ ਪਨ ਤਿਣ੍ਣਮ੍ਪਿ ਨਾਨਾਸਨਭੋਜਨਂ ਭੁਤ੍ਤਕ੍ਖਣੇ ਧੁਤਙ੍ਗਂ ਭਿਜ੍ਜਤਿ. ਅਯਮੇਤ੍ਥ ਭੇਦੋ.

ਅਯਂ ਪਨਾਨਿਸਂਸੋ, ਅਪ੍ਪਾਬਾਧਤਾ, ਅਪ੍ਪਾਤਙ੍ਕਤਾ, ਲਹੁਟ੍ਠਾਨਂ, ਬਲਂ, ਫਾਸੁਵਿਹਾਰੋ, ਅਨਤਿਰਿਤ੍ਤਪਚ੍ਚਯਾ ਅਨਾਪਤ੍ਤਿ, ਰਸਤਣ੍ਹਾਵਿਨੋਦਨਂ ਅਪ੍ਪਿਚ੍ਛਤਾਦੀਨਂ ਅਨੁਲੋਮਵੁਤ੍ਤਿਤਾਤਿ.

ਏਕਾਸਨਭੋਜਨੇ ਰਤਂ,

ਨ ਯਤਿਂ ਭੋਜਨਪਚ੍ਚਯਾ ਰੁਜਾ;

ਵਿਸਹਨ੍ਤਿ ਰਸੇ ਅਲੋਲੁਪੋ,

ਪਰਿਹਾਪੇਤਿ ਨ ਕਮ੍ਮਮਤ੍ਤਨੋ.

ਇਤਿ ਫਾਸੁਵਿਹਾਰਕਾਰਣੇ,

ਸੁਚਿਸਲ੍ਲੇਖਰਤੂਪਸੇਵਿਤੇ;

ਜਨਯੇਥ ਵਿਸੁਦ੍ਧਮਾਨਸੋ,

ਰਤਿਮੇਕਾਸਨਭੋਜਨੇ ਯਤੀਤਿ.

ਅਯਂ ਏਕਾਸਨਿਕਙ੍ਗੇ ਸਮਾਦਾਨਵਿਧਾਨਪ੍ਪਭੇਦਭੇਦਾਨਿਸਂਸਵਣ੍ਣਨਾ.