੧੬. ਕਤ੍ਤੁਕਰਣੇਸੁ ਤਤਿਯਾ

ਕਤ੍ਤਰਿ ਕਰਣੇ ਚ ਕਾਰਕੇ ਤਤਿਯਾ ਹੋਤਿ. ਜਿਨੇਨ ਦੇਸਿਤੋ ਧਮ੍ਮੋ, ਬੁਦ੍ਧੇਨ ਜਿਤੋ ਮਾਰੋ, ਅਹਿਨਾ ਦਟ੍ਠੋ ਨਰੋ. ਯਤ੍ਥ ਕਾਰਣਕਾਰਣਮ੍ਪਿ ਕਾਰਣਵਸੇਨ ਵੁਚ੍ਚਤਿ, ਤਤ੍ਥਾਪਿ ਤਤਿਯਾ, ਚੋਰੇਹਿ ਗਾਮੋ ਦਡ੍ਢੋ, ਤਿਣੇਹਿ ਭਤ੍ਤਂ ਸਿਦ੍ਧਂ, ਸਦ੍ਧੇਹਿ ਕਾਰਿਤਾ ਵਿਹਾਰਾ.

ਅਤ੍ਤਪਧਾਨੋ ਕਿਰਿਯਂ, ਯੋ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤੇਤਿ ਕਾਰਕੋ;

ਅਪਯੁਤ੍ਤੋ ਪਯੁਤ੍ਤੋ ਵਾ, ਸ ਕਤ੍ਤਾਤਿ ਪਵੁਚ੍ਚਤਿ.

ਕਰਣੇ-ਤਂ ਪਨ ਦੁਵਿਧਂ ਅਜ੍ਝਤ੍ਤਿਕਬਾਹਿਰਵਸੇਨ, ਯਥਾ ਹਤ੍ਥੇਨ ਕਮ੍ਮਂ ਕਰੋਤਿ, ਚਕ੍ਖੁਨਾ ਰੂਪਂ ਪਸ੍ਸਤਿ, ਮਨਸਾ ਧਮ੍ਮਂ ਵਿਞ੍ਞਾਯਤਿ. ਦਤ੍ਤੇਨ ਵਿਹਯੋ ਲੁਨਾਤਿ, ਅਗ੍ਗਿਨਾ ਕੁਟਿਂ ਝਾਪੇਤਿ.

ਬਾਹਿਰਞ੍ਚ ਤਥਾ+ਜ੍ਝਤ੍ਤਂ, ਕਰਣਂ ਦੁਵਿਧਂ ਯਥਾ;

ਵੀਹਿਂ ਲੁਨਾਤਿ ਦਤ੍ਤੇਨ, ਨੇਤ੍ਤੇਨ ਚਨ੍ਦ+ਮਿਕ੍ਖਤੇ.

ਪਕਤਿਯਾ ਅਭਿਰੂਪੋ, ਗੋਤ੍ਤੇਨ ਗੋਤਮੋ ਇਚ੍ਚਾਦਿ ਭੂਧਾਤੁਸ੍ਸ ਸਮ੍ਭਵਾ ਕਰਣੇ ਤਤਿਯਾ. ਤਥਾ ਸਾਰਿਪੁਤ੍ਤੋਤਿ ਨਾਮੇਨ ਵਿਸ੍ਸੁਤੋ, ਜਾਤਿਯਾ ਖਤ੍ਤਿਯੋ ਬੁਦ੍ਧੋ, ਜਾਤਿਯਾ ਸਤ੍ਤਵਸ੍ਸਿਕੋ, ਸਿਪ੍ਪੇਨ ਨਲ਼ਕਾਰੋ ਸੋ, ਏਕੂਨਤਿਂਸੋ ਵਯਸਾ, ਏਵਂ ਸਮੇਨ ਧਾਵਤਿ, ਵਿਸਮੇਨ ਧਾਵਤਿ, ਦ੍ਵਿਦੋਣੇਨ ਧਞ੍ਞਂ ਕਿਣਾਤਿ.