੨੩. ਸ੍ਯਾਦਿ

ਨਨੁਚੇਚ੍ਚਾਦਿਨਾ ਵੁਤ੍ਤਂ ਚੋਦਨਂ ਨਿਸੇਧੇਤਿ ‘ਤਨ੍ਨੇ’ਤਿ. ਤਤ੍ਥ ਕਾਰਣਮਾਹ- ‘ਘਸਞ੍ਞਤ੍ਤਾ’ਤ੍ਯਾਦਿ. ਅਘੋਨਨ੍ਤਿ ਘਓਕਾਰਵਜ੍ਜਿਤਾਨਂ, ਨਨੁ ਇਤ੍ਥਿ ਯਮਾਕਾਰੋ ਘੋ, ਤਥਾਸਤਿ ਨਪੁਂਸਕੇ ਸੋ (ਨ ਸਿਯਾਤਿ) ਪਰਿਕਪ੍ਪੇਤਿ ‘ਨਪੁਂਸਕਤ੍ਤਾ ਘਤ੍ਤਮੇਵ ਨਤ੍ਥੀਤਿ ਚੇਦਿ’ਤਿ. ਤਮ੍ਪਿ ਨੇਤਿ ਯਥਾ ਵੁਤ੍ਤਮ੍ਪਟਿਕ੍ਖਿਪਿਤ੍ਵਾ ਅਤ੍ਥੇਵ ਨਪੁਂਸਕੇ ਘਤ੍ਤਨ੍ਤਿ [ਨਪੁਂਸਕਤ੍ਤਨ੍ਤਿ (ਪੋਤ੍ਥਕੇ)] ਦਸ੍ਸੇਤੁਮਾਹ-ਛਟ੍ਠੀਸਮਾਸਸ੍ਸੇ’ਚ੍ਚਾਦਿ. ਨਪੁਂਸਕੇ ਘਤ੍ਤਸ੍ਸ [ਨਪੁਂਸਕਤ੍ਤਸ੍ਸ (ਪੋਤ੍ਥਕੇ)] ਸਬ੍ਭਾਵਮੇਵ ਸਮਤ੍ਥੇਤਿ ਨਪੁਂਸਕਤ੍ਤਂ ਹਿ’ਚ੍ਚਾਦਿਨਾ, ਪਾਰਿਭਾਸਿਕਨ੍ਤਿ ਏਤ੍ਥ ਸੁਤ੍ਤਮੇਵਾਧਿਪ੍ਪੇਤਂ, ਪਰਿਭਾਸਾਯ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਂ ਪਾਰਿਭਾਸਿਕਂ ਸੁਤ੍ਤਿਕਨ੍ਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਆਰਭਿਤਬ੍ਬਮੇਵਿਦਂ ਸੁਤ੍ਤਂ (ਨਪੁਂਸਕਸ੍ਸਾਪਿ) ਰਸ੍ਸਤ੍ਤਵਿਧਾਨਾਯਾਤਿ ਅਧਿਪ੍ਪਾਯੋ. ਘਨਿਸ੍ਸਿਤਮ੍ਪਿ ਕਾਰਿਯਨ੍ਤਿ ‘‘ਘਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਤੇ’’ਤ੍ਯਾਦਿਨਾ (੨-੬੦) ਵਿਧਿਯਮਾਨਮੇਕਾਰਾਦਿਕਾਰਿਯਮ੍ਪਿ. ਏਤਂ ਘਨਿਸ੍ਸਿਤਂ ਕਾਰਿਯਂ ਨਚ ਯੁਤ੍ਤਨ੍ਤਿ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧੋ. ਅਯੁਤ੍ਤਤ੍ਤੇਪਿ ਦੋਸੋ-ਯਮਾਪਤਤੇਵਾਕ੍ਯਾਸਙ੍ਕਿਯਾਹ-‘ਨਾਯਮ੍ਪਿਦੋਸੋ’ਚ੍ਚਾਦਿ, ਨ ਰਸ੍ਸਸ੍ਸ ਏਤ੍ਥੇਵ ਲਦ੍ਧਾਵਸਰਤ੍ਤਾ ਪਠਮਂ ਤੇਨ ਪਵਿਟ੍ਠੇ… (ਘਨਿ)ਸ੍ਸਿਤਂ ਕਾਰਿਯਨ੍ਤਿ ਨਾਯਮ੍ਪਿ ਦੋਸੋ ਪਰਿਭਾਸਾਵ ਸੇਨਾਤਿ ਮਨ੍ਤਬ੍ਬਂ. ਸਲਭਚ੍ਛਾਯੇ ਇਤਿ ਪਦਚ੍ਛੇਦੋ.