੪੪. ਸਸ੍ਸਾਯ

ਸੁਞਿਤਿ ਞਕਾਰੋ ਕਿਮਤ੍ਥੋਤਿ ਆਹ-‘ਞਕਾਰੋ’ਤਿਆਦਿ, ਅਸਤਿ ਹਿ ਞਕਾਰੇ‘ਞਾਨੁਬਨ੍ਧੋ’ਤਿ ਞਕਾਰੇਨ ਵਿਸੇਸਨੇਨ ਸੁਕਾਰੋ ਨ ਵਿਸੇਸੀ ਯੇਯ੍ਯ ਸਤਿਯੇਵ ਤਸ੍ਮਿਂ ਤੇਨ ਸੋ ਵਿਸੇਸੀਯੇਯ੍ਯ, ਤਸ੍ਮਾ ‘‘ਞਕਾਨੁਬਨ੍ਧਾਦ੍ਯਨ੍ਤਾ’’ਤਿ ਸੁਤ੍ਤੇ ‘ਞਕਾਨੁਬਨ੍ਧਾ’ਤਿ ਵਿਸੇਸਨਂ ਵਿਸੇਸਨਭਾਵੋ ਅਤ੍ਥੋ ਪਯੋਜਨਂ ਯਸ੍ਸ ਸੋ ਵਿਸੇਸਨਤ੍ਥੋ, ਬਹੁਲਂ ਵਚਨੇਨਾਨਭਿਮਤਮਨਵਸੇਸਂ ਵਵਤ੍ਥਾਪੀਯਤੀਤਿ ਵੁਤ੍ਤਿਯਂ ‘‘ਭਿਯ੍ਯੋ’’ਤ੍ਯਾਦਿਕਮੁਪਦਿਟ੍ਠਨ੍ਤਿ ਦਸ੍ਸੇਤੁਮੁਪਕ੍ਕਮਤੇ ‘ਸਾਮਞ੍ਞੇਨਾ’ਤਿਆਦਿਨਾ, ਛਟ੍ਠੀ ਭਵਤੀਤਿ (ਸੇ)ਸੋ, ਨਨੁਚ ਅਤ੍ਥਸਦ੍ਦੇਨਾਞ੍ਞਪਦਤ੍ਥਸਮਾਸੇ ਕਥਂ ਚਤੁਤ੍ਥ੍ਯਤ੍ਥੋ-ਵਸੀਯਤੀਤਿ ਵੁਚ੍ਚਤੇ, ਚਤੁਤ੍ਥੀਏਕਵਚਨੇ ਅਤ੍ਤਤ੍ਥ’ਨ੍ਤਿ ਏਤ੍ਥ ਸਦ੍ਧਮ੍ਮਸਵਨਾਦਿਕਮਤ੍ਤਨਿਮਿਤ੍ਤਨ੍ਤਿ ਯੋ-ਤ੍ਥੋ, ਸੋ ਚਤ੍ਥੋ-ਞ੍ਞ ਪਦਤ੍ਥੇਪਿ, ਤਸ੍ਸਾ-ਞ੍ਞਪਦਤ੍ਥਭੂਤਸ੍ਸਾਪਿ ਅਤ੍ਤਾ ਅਤ੍ਥੋ ਪਯੋਜਨਮ੍ਭਵਤਿ ਨਿਮਿਤ੍ਤਭਾਵੇਨਾਤਿ ਨਾਤ੍ਥਭੇਦੋਤਿ ਤ ਏਤ ਇਮਵਜ੍ਜਿਤਾਨਂ ਸਬ੍ਬਾਦੀਨਨ੍ਤਿ ਤ ਏਤਇਮਸਦ੍ਦੇਹਿ ਏਵ ਵਜ੍ਜਿਤਾਨਮਞ੍ਞੇਸਂ ਸਬ੍ਬਾਦੀਨਂ, ਪਟਿਸਿਦ੍ਧੇਸੁਪਿ ਕਸ੍ਸਚਿ ਆਦੇਸੋ ਦਿਸ੍ਸਤੀਤਿ ਦਸ੍ਸੇਤੁਮਾਹ‘ਤਸਦ੍ਦਸ੍ਸ ਚਾ’ਤਿ.