੨੩੩. ਯੋਨਂ

ਹਿਗ੍ਗਹਣੇ ਪਞ੍ਚਮੀਹਿਸ੍ਸਾਪਿ ਗਹਣਮ੍ਭਵੇਯ੍ਯਾਤਿ ਸੁਤ੍ਤੇ ‘ਅਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾ’ਤਿ ਵੁਤ੍ਤਂ, ਤੁਮ੍ਹੇਹਿ ਪੁਞ੍ਞਂ ਪਸੁਤਂ ਅਨਪ੍ਪਕਨ੍ਤਿ ਗਾਥਾਪਾਦੇ ਤੁਮ੍ਹੇਹਿਤਿਆਦਿਸੂ ਤਤ੍ਤਾ ਨ ਵੋਆਦੇਸੋ, ਤੁਮ੍ਹੇ ਤਿਟ੍ਠਥ ਨਗਰੇਤਿ ਪੁਬ੍ਬਵਾਕ੍ਯਤੋ ਵਾਕ੍ਯਨ੍ਤਰਤ੍ਤਾ ਏਕਵਾਕ੍ਯਤਾ ਨਤ੍ਥਿ, ਤੁਮ੍ਹੇ ਵਿਯ ਦਿਯ ਦਿਸ੍ਸਨ੍ਤਿ ਅਮ੍ਹੇ ਵਿਯ ਦਿਸ੍ਸਨ੍ਤੀਤਿ ਵਿਗ੍ਗਯ੍ਹ ‘ਦਿਸ-ਪੇਕ੍ਖਣੇ’ ਇਚ੍ਚਸ੍ਮਾ ‘‘ਸਮਾਨਞ੍ਞਭਵਨ੍ਤਯਾਦਿ ਤੂਪਮਾਨਾ ਦਿਸਾ ਕਮ੍ਮੇ ਰੀਰਿਕ੍ਖਕਾ’’ਤਿ (੫-੪੩) ਕਪ੍ਪਚ੍ਚਯੇ ‘‘ਨਤੇ ਕਾਨੁਬਨ੍ਧਨਾਗਮੇਸੂ’’ਤਿ (੫-੮੫) ਏਤ੍ਤਾਭਾਵੇ ‘‘ਸ੍ਯਾਦਿਸ੍ਯਾਦਿਨੇਕਤ੍ਥ’’ਨ੍ਤਿ (੩-੧) ਸਮਾਸੇ ਚ ‘ਏਕਤ੍ਥਤਾਯਂ’’ਤਿ (੨-੧੧੯) ਵਿਭਤ੍ਤਿਲੋਪੇ ਚ ‘‘ਸਬ੍ਬਾਦੀਨਮਾ’’ਤਿ (੩-੮੬) ਆ ‘ਤੁਮ੍ਹਾਦਿਸਾਨ’ਮਿਚ੍ਚਾਦਿ.