੨੦੫. ਨ੍ਤ

ਨਨੁ ਨ੍ਤਨ੍ਤੂਨਨ੍ਤਿ ਤਦਨ੍ਤਾ ਗਯ੍ਹਨ੍ਤਿ ਪਚ੍ਚਯਗ੍ਗਹਣਪਰਿਭਾਸਾਯ, ਤਥਾ ਸਤਿ ਕਾਰਿਯਿਤ੍ਤੇਨ ਤਦਨ੍ਤਾਵ ਗਯ੍ਹਨ੍ਤਿ ਕਥਂ ਨ੍ਤਨ੍ਤੂਯੇਵਾ ਤ੍ਯਾਸਙ੍ਕਿਯਾਹ- ਤੇਯੇਵੇ’ਚ੍ਚਾਦਿ, ਪਚ੍ਚਕ੍ਖਤਾਯਾਤਿ [ਸੁਤਥਾਯ-ਪਞ੍ਚਿਕਾ] ਸੁਤਤ੍ਤਾ, ਬਲਵਤ੍ਤਾ ਤੇਯੇਵ ਕਾਰਿਯਿਤ੍ਤੇਨ ਗਯ੍ਹਨ੍ਤੀਤਿ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧੋ, ਨ ਤਦਨ੍ਤਾ, ਦੁਬ੍ਬਲਾਤਿ ਬ੍ਯਤਿਰੇਕਂ ਵਤ੍ਵਾ ਦੁਬ੍ਬਲਤ੍ਤੇ ਕਾਰਣਮਾਹ- ‘ਅਨੁਮਿਤਤ੍ਤਾ’ਤਿ, ਅਨੁਮਿਤਤ੍ਤਂ ਸਾਧੇਤੁਮਾਹ- ‘ਅਨੁਮਿਤਾਹਿ’ਚ੍ਚਾਦਿ, ਭਵਿਭਤ੍ਤੀਨਨ੍ਤਿ ਪਾਠੋ ਯੁਤ੍ਤ ਤਰੋ, ਤਸ੍ਸ ਅਨ੍ਤਾਦੇਸੇ ਅਕਾਰੇਤਿ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧੋ.