੧੩੨. ਟਸ

ਇਮਿਸ੍ਸਾਯਾਤ੍ਯਾਦੀਸੁ ‘‘ਸ੍ਸਂ ਸ੍ਸਾ ਸ੍ਸਾਯੇ’’ਤ੍ਯਾਦਿਨਾ (੨-੫੨) ਇ, ‘‘ਤਦਾਦੇਸਾ ਤੇ ਵਿਯ ਹੋਨ੍ਤੀ’’ਤਿ ਪਰਿਭਾਸਤੋ ਸਾਦ੍ਯਾਦੇਸੀਨਂ ਗਹਣਾਸ੍ਸਾਯਾਦੇਸਾਦੀਨਂ ਗਹਣਸਮ੍ਭਵੇਪਿ ਕਿਂ ਸ੍ਸਾਯਾਦਿਗ੍ਗਹਣੇ ਨ ਸੁਤ੍ਤਗੁਰੁਕਰਣੇਨੇ ਤ੍ਯਾਸਙ੍ਕਿਯ‘ਸ੍ਸਾਯਾਦਿਗ੍ਗਹਣ’ਮਿਚ੍ਚਾਦਿ, ਵੁਤ੍ਤਿ ਗਨ੍ਥੋ ਵੁਤ੍ਤੋਤਿ ਦਸ੍ਸੇਤੁਮਾਹ-‘ਨਨੁ ਚੇ’ਤ੍ਯਾਦਿ, ਟਸਸ੍ਮਾਦਿਕਂ ‘ਟਸਸ੍ਮਾਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਨਾਸ੍ਵਿਮਸ੍ਸ ਚਾ’ਤਿ ਵਤ੍ਤਬ੍ਬਂ, ਨਮਾਦੀਨਮ੍ਪਿ ਵਿਧਿਗ੍ਗਹਣਾਯ [ਨਾਦੀਨਮ੍ਪਵਿਗ੍ਗਹਾਯ (ਪੋਤ੍ਥਕੇ)], ਤਸ੍ਸਾ

ਦੇਸਿਨੋ ਆਦੇਸੋ ਤਦਾਦੇਸੋ, ਤਸ੍ਸ, ਤਸ੍ਸ ਆਦੇਸਿਨੋ ਗਹਣਂ ਤਗ੍ਗਹਣਂ, ਤੇਨ.