૨. દેવદહસુત્તવણ્ણના

૨. દેવા વુચ્ચન્તિ રાજાનો ‘‘દિબ્બન્તિ કામગુણેહિ કીળન્તિ લળન્તિ, અત્તનો વા પુઞ્ઞાનુભાવેન જોતન્તી’’તિ કત્વા. તેસં દહોતિ દેવદહો. સયંજાતો વા સો હોતિ, તસ્માપિ ‘‘દેવદહો’’તિ વુત્તો. તસ્સ અવિદૂરે નિગમો ‘‘દેવદહ’’ન્ત્વેવ સઙ્ખં ગતો યથા ‘‘વરણાનગરં, ગોધાગામો’’તિ. પચ્છાભૂમિયં અપરદિસાયં નિવિટ્ઠજનપદો પચ્છાભૂમં, તં ગન્તુકામા પચ્છાભૂમગમિકા. તે સભારેતિ તે ભિક્ખૂ થેરસ્સ વસેન સભારે કાતુકામતાય. યદિ થેરો તેસં ભારો, થેરસ્સપિ તે ભારા એવાતિ ‘‘તે સભારે કાતુકામતાયા’’તિ વુત્તં. એવઞ્હિ થેરો તે ઓવદિતબ્બે અનુસાસિતબ્બે મઞ્ઞતીતિ. ઇદાનિ તમત્થં વિવરન્તો ‘‘યો હી’’તિઆદિમાહ. અયં નિબ્ભારો નામ કઞ્ચિ પુગ્ગલં અત્તનો ભારં કત્વા અવત્તનતો.

ચતુબ્બિધેનાતિ ધાતુકોસલ્લં આયતનકોસલ્લં પટિચ્ચસમુપ્પાદકોસલ્લં ઠાનાટ્ઠાનકોસલ્લન્તિ એવં ચતુબ્બિધેન.

તે મહલ્લકાબાધિકાતિદહરપુગ્ગલે ગણ્હિત્વાવ ગચ્છતિ. તે હિ દિવસદ્વયેન વૂપસન્તપરિસ્સમા એવ. હત્થિવાનરતિત્તિરપટિબદ્ધં વત્થું કથેત્વા. ‘‘એળકાળગુમ્બેતિ કાળતિણગચ્છમણ્ડપે’’તિપિ વદન્તિ.

વિવિધં નાનાભૂતં રજ્જં વિરજ્જં, વિરજ્જમેવ વેરજ્જં, તત્થ ગતં, પરદેસગતન્તિ અત્થો. તેનાહ ‘‘એકસ્સા’’તિઆદિ. ચિત્તસુદત્તાદયોતિ ચિત્તગહપતિઅનાથપિણ્ડિકાદયો. વીમંસકાતિ ધમ્મવિચારકા. કિન્તિ કીદિસં. દસ્સનન્તિ સિદ્ધન્તં. આચિક્ખતિ કીદિસન્તિ અધિપ્પાયો. ધમ્મસ્સાતિ ભગવતા વુત્તધમ્મસ્સ. અનુધમ્મન્તિ અનુકૂલં અવિરુજ્ઝનધમ્મં. સો પન વેનેય્યજ્ઝાસયાનુરૂપદેસનાવિત્થારોતિ આહ – ‘‘વુત્તબ્યાકરણસ્સ અનુબ્યાકરણ’’ન્તિ. ધારેતિ અત્તનો ફલન્તિ ધમ્મો, કારણન્તિ આહ – ‘‘સહધમ્મિકોતિ સકારણો’’તિ. ઇમિનાપિ પાઠન્તરેન વાદો એવ દીપિતો, ન તેન પકાસિતા કિરિયા.

તણ્હાવસેનેવ છન્નમ્પિ પદાનં અત્થો વેદિતબ્બો. યસ્મા રાગાદયો તણ્હાય એવ અવત્થાવિસેસાતિ. તેનાહ ‘‘તણ્હા હી’’તિઆદિ. વિહનન્તિ કાયં ચિત્તઞ્ચાતિ વિઘાતો, દુક્ખન્તિ આહ – ‘‘અવિઘાતોતિ નિદુક્ખો’’તિ. ઉપાયાસેતિ ઉપતાપેતીતિ ઉપાયાસો, ઉપતાપો. તપ્પટિપક્ખો પન અનુપાયાસો નિરૂપતાપો દટ્ઠબ્બો. સબ્બત્થાતિ સબ્બવારેસુ.

દેવદહસુત્તવણ્ણના નિટ્ઠિતા.