૪. અચ્ચયસુત્તવણ્ણના

૨૭૦. સમ્પયોજેસુન્તિ અઞ્ઞમઞ્ઞં વાચસિકં ફરુસં પયોજેસું. તેનાહ ‘‘કલહં અકંસૂ’’તિ, વિવાદં અકંસૂતિ અત્થો. અતિક્કમ્મવચનન્તિ વચીસંવરં અતિક્કમિત્વા વચનં. યસ્મા અચ્ચયે દેસિયમાને તં ખીણયતિ અઞ્ઞમઞ્ઞસ્સ ખમમાનસ્સ ખમનં પટિગ્ગણ્હતો, તસ્મા વુત્તં ‘‘નપ્પટિગણ્હાતીતિ ન ખમતી’’તિ. તુમ્હાકં વસે વત્તતુ, વિસેવિતં અકત્વા યથાકામકરણીયો હોતુ. મિત્તધમ્મો ઇધ ઉત્તરપદલોપેન ‘‘મિત્તો’’તિ વુત્તોતિ આહ ‘‘મિત્તધમ્મે’’તિ. કરણવચનન્તિ ‘‘મિત્તેહી’’તિ કરણવચનં ભુમ્મત્થે. તેનાહ ‘‘મિત્તેસૂ’’તિ. યથા નિબ્બત્તસભાવસ્સ ભાવતો અઞ્ઞથત્તં જરા, એવં મિત્તભાવતો વુત્તવિપરિયાયો અમિત્તધમ્મો જરાપરિયાયેન વુત્તો. અગારય્હં અનવજ્જં સબ્બસો પહીનકિલેસં. તેનાહ ‘‘ખીણાસવપુગ્ગલ’’ન્તિ.

અચ્ચયસુત્તવણ્ણના નિટ્ઠિતા.