૭. મલસુત્તં

૧૬૭. ‘‘તીણિમાનિ, ભિક્ખવે, મલાનિ. કતમાનિ તીણિ? રાગો મલં, દોસો મલં, મોહો મલં – ઇમાનિ ખો, ભિક્ખવે, તીણિ મલાનિ. ઇમેસં ખો, ભિક્ખવે, તિણ્ણન્નં મલાનં અભિઞ્ઞાય પરિઞ્ઞાય પરિક્ખયાય પહાનાય…પે… અયં અરિયો અટ્ઠઙ્ગિકો મગ્ગો ભાવેતબ્બો’’તિ. સત્તમં.