૧૦. ભિક્ખુસુત્તં

૨૬૮. ‘‘દ્વેપિ મયા, ભિક્ખવે, વેદના વુત્તા પરિયાયેન, તિસ્સોપિ મયા વેદના વુત્તા પરિયાયેન, પઞ્ચપિ મયા વેદના વુત્તા પરિયાયેન, છપિ મયા વેદના વુત્તા પરિયાયેન, અટ્ઠારસાપિ મયા વેદના વુત્તા પરિયાયેન, છત્તિંસાપિ મયા વેદના વુત્તા પરિયાયેન, અટ્ઠસતમ્પિ મયા વેદના વુત્તા પરિયાયેન. એવં પરિયાયદેસિતો, ભિક્ખવે, મયા ધમ્મો. એવં પરિયાયદેસિતે ખો, ભિક્ખવે, મયા ધમ્મે યે અઞ્ઞમઞ્ઞસ્સ સુભાસિતં સુલપિતં ન સમનુમઞ્ઞિસ્સન્તિ, ન સમનુજાનિસ્સન્તિ, ન સમનુમોદિસ્સન્તિ, તેસં એતં પાટિકઙ્ખં – ભણ્ડનજાતા કલહજાતા વિવાદાપન્ના અઞ્ઞમઞ્ઞં મુખસત્તીહિ વિતુદન્તા વિહરિસ્સન્તીતિ. એવં પરિયાયદેસિતો, ભિક્ખવે, મયા ધમ્મો. એવં પરિયાયદેસિતે ખો, ભિક્ખવે, મયા ધમ્મે યે અઞ્ઞમઞ્ઞસ્સ સુભાસિતં સુલપિતં સમનુમઞ્ઞિસ્સન્તિ સમનુજાનિસ્સન્તિ સમનુમોદિસ્સન્તિ, તેસં એતં પાટિકઙ્ખં – સમગ્ગા સમ્મોદમાના અવિવદમાના ખીરોદકીભૂતા અઞ્ઞમઞ્ઞં પિયચક્ખૂહિ સમ્પસ્સન્તા વિહરિસ્સન્તીતિ.

‘‘પઞ્ચિમે, ભિક્ખવે, કામગુણા…પે… ઠાનં ખો પનેતં, ભિક્ખવે, વિજ્જતિ યં અઞ્ઞતિત્થિયા પરિબ્બાજકા એવં વદેય્યું – ‘સઞ્ઞાવેદયિતનિરોધં સમણો ગોતમો આહ, તઞ્ચ સુખસ્મિં પઞ્ઞપેતિ. તયિદં કિંસુ, તયિદં કથંસૂ’તિ? એવંવાદિનો, ભિક્ખવે, અઞ્ઞતિત્થિયા પરિબ્બાજકા એવમસ્સુ વચનીયા – ‘ન ખો, આવુસો, ભગવા સુખઞ્ઞેવ વેદનં સન્ધાય સુખસ્મિં પઞ્ઞપેતિ. યત્થ યત્થ, આવુસો, સુખં ઉપલબ્ભતિ યહિં યહિં [યં હિ યં હિ (સી. પી.)], તં તં તથાગતો સુખસ્મિં પઞ્ઞપેતી’’તિ. દસમં.

રહોગતવગ્ગો દુતિયો.

તસ્સુદ્દાનં –

રહોગતં દ્વે આકાસં, અગારં દ્વે ચ આનન્દા;

સમ્બહુલા દુવે વુત્તા, પઞ્ચકઙ્ગો ચ ભિક્ખુનાતિ.