૩. રાધઅનિચ્ચસુત્તં

૭૬. અથ ખો આયસ્મા રાધો…પે… એકમન્તં નિસિન્નો ખો આયસ્મા રાધો ભગવન્તં એતદવોચ – ‘‘સાધુ મે, ભન્તે, ભગવા સંખિત્તેન ધમ્મં દેસેતુ, યમહં ભગવતો ધમ્મં સુત્વા એકો વૂપકટ્ઠો અપ્પમત્તો આતાપી પહિતત્તો વિહરેય્ય’’ન્તિ. ‘‘યં ખો, રાધ, અનિચ્ચં તત્ર તે છન્દો પહાતબ્બો. કિઞ્ચ, રાધ, અનિચ્ચં તત્ર તે છન્દો પહાતબ્બો? ચક્ખુ અનિચ્ચં, રૂપા અનિચ્ચા, ચક્ખુવિઞ્ઞાણં… ચક્ખુસમ્ફસ્સો… યમ્પિદં ચક્ખુસમ્ફસ્સપચ્ચયા ઉપ્પજ્જતિ વેદયિતં સુખં વા દુક્ખં વા અદુક્ખમસુખં વા તમ્પિ અનિચ્ચં. તત્ર તે છન્દો પહાતબ્બો…પે… જિવ્હા… કાયો… મનો અનિચ્ચો. તત્ર તે છન્દો પહાતબ્બો. ધમ્મા… મનોવિઞ્ઞાણં… મનોસમ્ફસ્સો… યમ્પિદં મનોસમ્ફસ્સપચ્ચયા ઉપ્પજ્જતિ વેદયિતં સુખં વા દુક્ખં વા અદુક્ખમસુખં વા તમ્પિ અનિચ્ચં. તત્ર તે છન્દો પહાતબ્બો. યં ખો, રાધ, અનિચ્ચં તત્ર તે છન્દો પહાતબ્બો’’તિ. તતિયં.