૨. દુતિયનતુમ્હાકંસુત્તં

૩૪. સાવત્થિનિદાનં. ‘‘યં, ભિક્ખવે, ન તુમ્હાકં, તં પજહથ. તં વો પહીનં હિતાય સુખાય ભવિસ્સતિ. કિઞ્ચ, ભિક્ખવે, ન તુમ્હાકં? રૂપં, ભિક્ખવે, ન તુમ્હાકં, તં પજહથ. તં વો પહીનં હિતાય સુખાય ભવિસ્સતિ. વેદના ન તુમ્હાકં… સઞ્ઞા ન તુમ્હાકં… સઙ્ખારા ન તુમ્હાકં… વિઞ્ઞાણં ન તુમ્હાકં, તં પજહથ. તં વો પહીનં હિતાય સુખાય ભવિસ્સતિ. યં, ભિક્ખવે, ન તુમ્હાકં તં પજહથ. તં વો પહીનં હિતાય સુખાય ભવિસ્સતી’’તિ. દુતિયં.