૧. નતુમ્હાકંસુત્તં

૩૩. સાવત્થિનિદાનં. ‘‘યં, ભિક્ખવે, ન તુમ્હાકં, તં પજહથ. તં વો પહીનં હિતાય સુખાય ભવિસ્સતિ. કિઞ્ચ, ભિક્ખવે, ન તુમ્હાકં? રૂપં, ભિક્ખવે, ન તુમ્હાકં, તં પજહથ. તં વો પહીનં હિતાય સુખાય ભવિસ્સતિ. વેદના ન તુમ્હાકં, તં પજહથ. સા વો પહીના હિતાય સુખાય ભવિસ્સતિ. સઞ્ઞા ન તુમ્હાકં… સઙ્ખારા ન તુમ્હાકં, તે પજહથ. તે વો પહીના હિતાય સુખાય ભવિસ્સન્તિ. વિઞ્ઞાણં ન તુમ્હાકં, તં પજહથ. તં વો પહીનં હિતાય સુખાય ભવિસ્સતિ’’.

‘‘સેય્યથાપિ, ભિક્ખવે, યં ઇમસ્મિં જેતવને તિણકટ્ઠસાખાપલાસં તં જનો હરેય્ય વા ડહેય્ય વા યથાપચ્ચયં વા કરેય્ય. અપિ નુ તુમ્હાકં એવમસ્સ – ‘અમ્હે જનો હરતિ વા ડહતિ વા યથાપચ્ચયં વા કરોતી’’’તિ? ‘‘નો હેતં, ભન્તે’’. ‘‘તં કિસ્સ હેતુ’’? ‘‘ન હિ નો એતં, ભન્તે, અત્તા વા અત્તનિયં વા’’તિ. ‘‘એવમેવ ખો, ભિક્ખવે, રૂપં ન તુમ્હાકં, તં પજહથ. તં વો પહીનં હિતાય સુખાય ભવિસ્સતિ. વેદના ન તુમ્હાકં, તં પજહથ. સા વો પહીના હિતાય સુખાય ભવિસ્સતિ. સઞ્ઞા ન તુમ્હાકં… સઙ્ખારા ન તુમ્હાકં… વિઞ્ઞાણં ન તુમ્હાકં, તં પજહથ. તં વો પહીનં હિતાય સુખાય ભવિસ્સતી’’તિ. પઠમં.