૧. અવિજ્જાસુત્તં

૧૧૩. સાવત્થિનિદાનં. અથ ખો અઞ્ઞતરો ભિક્ખુ યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિ…પે… એકમન્તં નિસિન્નો ખો સો ભિક્ખુ ભગવન્તં એતદવોચ – ‘‘‘અવિજ્જા અવિજ્જા’તિ, ભન્તે, વુચ્ચતિ. કતમા નુ ખો, ભન્તે, અવિજ્જા, કિત્તાવતા ચ અવિજ્જાગતો હોતી’’તિ? ‘‘ઇધ, ભિક્ખુ, અસ્સુતવા પુથુજ્જનો રૂપં નપ્પજાનાતિ, રૂપસમુદયં નપ્પજાનાતિ, રૂપનિરોધં નપ્પજાનાતિ, રૂપનિરોધગામિનિં પટિપદં નપ્પજાનાતિ; વેદનં નપ્પજાનાતિ… સઞ્ઞં… સઙ્ખારે નપ્પજાનાતિ…પે… વિઞ્ઞાણનિરોધગામિનિં પટિપદં નપ્પજાનાતિ. અયં વુચ્ચતિ, ભિક્ખુ, અવિજ્જા. એત્તાવતા ચ અવિજ્જાગતો હોતી’’તિ. પઠમં.