૨. વિજ્જાસુત્તં

૧૧૪. સાવત્થિનિદાનં. એકમન્તં નિસિન્નો ખો સો ભિક્ખુ ભગવન્તં એતદવોચ – ‘‘‘વિજ્જા વિજ્જા’તિ, ભન્તે, વુચ્ચતિ. કતમા નુ ખો, ભન્તે, વિજ્જા, કિત્તાવતા ચ વિજ્જાગતો હોતી’’તિ? ‘‘ઇધ, ભિક્ખુ, સુતવા અરિયસાવકો રૂપં પજાનાતિ, રૂપસમુદયં પજાનાતિ, રૂપનિરોધં પજાનાતિ, રૂપનિરોધગામિનિં પટિપદં પજાનાતિ. વેદનં… સઞ્ઞં… સઙ્ખારે પજાનાતિ…પે… વિઞ્ઞાણનિરોધગામિનિં પટિપદં પજાનાતિ. અયં વુચ્ચતિ, ભિક્ખુ, વિજ્જા. એત્તાવતા ચ વિજ્જાગતો હોતી’’તિ. દુતિયં.