૧૨. દુતિયસિઙ્ગાલસુત્તં

૨૩૪. સાવત્થિયં વિહરતિ…પે… ‘‘અસ્સુત્થ નો તુમ્હે, ભિક્ખવે, રત્તિયા પચ્ચૂસસમયં જરસિઙ્ગાલસ્સ વસ્સમાનસ્સા’’તિ? ‘‘એવં, ભન્તે’’. ‘‘સિયા ખો, ભિક્ખવે, તસ્મિં જરસિઙ્ગાલે યા કાચિ કતઞ્ઞુતા કતવેદિતા, ન ત્વેવ ઇધેકચ્ચે સક્યપુત્તિયપટિઞ્ઞે સિયા યા કાચિ કતઞ્ઞુતા કતવેદિતા. તસ્માતિહ, ભિક્ખવે, એવં સિક્ખિતબ્બં – ‘કતઞ્ઞુનો ભવિસ્સામ કતવેદિનો; ન ચ નો [ન ચ નોતિ ઇદં સી. પી. પોત્થકેસુ નત્થિ] અમ્હેસુ અપ્પકમ્પિ કતં નસ્સિસ્સતી’તિ [મા નસ્સિસ્સતીતિ (સી. પી.), વિનસ્સિસ્સતીતિ (સ્યા. કં.)]. એવઞ્હિ વો, ભિક્ખવે, સિક્ખિતબ્બ’’ન્તિ. દ્વાદસમં.

ઓપમ્મસંયુત્તં સમત્તં.