૧૦. ખન્ધસુત્તં

૧૯૭. સાવત્થિયં વિહરતિ…પે… ‘‘તં કિં મઞ્ઞસિ, રાહુલ, રૂપં નિચ્ચં વા અનિચ્ચં વા’’તિ? ‘‘અનિચ્ચં, ભન્તે’’…પે… ‘‘વેદના…પે… સઞ્ઞા… સઙ્ખારા… વિઞ્ઞાણં નિચ્ચં વા અનિચ્ચં વા’’તિ? ‘‘અનિચ્ચં, ભન્તે’’…પે… ‘‘એવં પસ્સં, રાહુલ, સુતવા અરિયસાવકો રૂપસ્મિમ્પિ નિબ્બિન્દતિ…પે… વેદનાયપિ નિબ્બિન્દતિ… સઞ્ઞાયપિ નિબ્બિન્દતિ… સઙ્ખારેસુપિ નિબ્બિન્દતિ… વિઞ્ઞાણસ્મિમ્પિ નિબ્બિન્દતિ; નિબ્બિન્દં વિરજ્જતિ; વિરાગા વિમુચ્ચતિ; વિમુત્તસ્મિં વિમુત્તમિતિ ઞાણં હોતિ. ‘ખીણા જાતિ, વુસિતં બ્રહ્મચરિયં, કતં કરણીયં, નાપરં ઇત્થત્તાયા’તિ પજાનાતી’’તિ. દસમં.

પઠમો વગ્ગો.

તસ્સુદ્દાનં –

ચક્ખુ રૂપઞ્ચ વિઞ્ઞાણં, સમ્ફસ્સો વેદનાય ચ;

સઞ્ઞા સઞ્ચેતના તણ્હા, ધાતુ ખન્ધેન તે દસાતિ.