૧૦. ભિક્ખુસુત્તં

૧૭૯. સાવત્થિયં વિહરતિ…પે… ‘‘યોપિ સો, ભિક્ખવે, ભિક્ખુ અરહં ખીણાસવો તસ્સપાહં લાભસક્કારસિલોકો અન્તરાયાય વદામી’’તિ. એવં વુત્તે, આયસ્મા આનન્દો ભગવન્તં એતદવોચ – ‘‘કિસ્સ પન, ભન્તે, ખીણાસવસ્સ ભિક્ખુનો લાભસક્કારસિલોકો અન્તરાયાયા’’તિ? ‘‘યા હિસ્સ સા, આનન્દ, અકુપ્પા ચેતોવિમુત્તિ નાહં તસ્સા લાભસક્કારસિલોકં અન્તરાયાય વદામિ. યે ચ ખ્વસ્સ, આનન્દ, અપ્પમત્તસ્સ આતાપિનો પહિતત્તસ્સ વિહરતો દિટ્ઠધમ્મસુખવિહારા અધિગતા તેસાહમસ્સ લાભસક્કારસિલોકં અન્તરાયાય વદામિ. એવં દારુણો ખો, આનન્દ, લાભસક્કારસિલોકો કટુકો ફરુસો અન્તરાયિકો અનુત્તરસ્સ યોગક્ખેમસ્સ અધિગમાય. તસ્માતિહાનન્દ, એવં સિક્ખિતબ્બં – ‘ઉપ્પન્નં લાભસક્કારસિલોકં પજહિસ્સામ, ન ચ નો ઉપ્પન્નો લાભસક્કારસિલોકો ચિત્તં પરિયાદાય ઠસ્સતી’તિ. એવઞ્હિ વો, આનન્દ, સિક્ખિતબ્બ’’ન્તિ. દસમં.

તતિયો વગ્ગો.

તસ્સુદ્દાનં –

માતુગામો ચ કલ્યાણી, પુત્તો ચ એકધીતુ ચ;

સમણબ્રાહ્મણા તીણિ, છવિ રજ્જુ ચ ભિક્ખુનાતિ.