૫. પબ્બતસુત્તં

૧૨૮. સાવત્થિયં વિહરતિ…પે… આરામે. અથ ખો અઞ્ઞતરો ભિક્ખુ યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા ભગવન્તં અભિવાદેત્વા એકમન્તં નિસીદિ. એકમન્તં નિસિન્નો ખો સો ભિક્ખુ ભગવન્તં એતદવોચ – ‘‘કીવદીઘો નુ ખો, ભન્તે, કપ્પો’’તિ? ‘‘દીઘો ખો, ભિક્ખુ, કપ્પો. સો ન સુકરો સઙ્ખાતું એત્તકાનિ વસ્સાનિ ઇતિ વા, એત્તકાનિ વસ્સસતાનિ ઇતિ વા, એત્તકાનિ વસ્સસહસ્સાનિ ઇતિ વા, એત્તકાનિ વસ્સસતસહસ્સાનિ ઇતિ વા’’તિ.

‘‘સક્કા પન, ભન્તે, ઉપમં કાતુ’’ન્તિ? ‘‘સક્કા, ભિક્ખૂ’’તિ ભગવા અવોચ. ‘‘સેય્યથાપિ, ભિક્ખુ, મહાસેલો પબ્બતો યોજનં આયામેન યોજનં વિત્થારેન યોજનં ઉબ્બેધેન અચ્છિન્નો અસુસિરો એકગ્ઘનો. તમેનં પુરિસો વસ્સસતસ્સ વસ્સસતસ્સ અચ્ચયેન કાસિકેન વત્થેન સકિં સકિં પરિમજ્જેય્ય. ખિપ્પતરં ખો સો, ભિક્ખુ, મહાસેલો પબ્બતો ઇમિના ઉપક્કમેન પરિક્ખયં પરિયાદાનં ગચ્છેય્ય, ન ત્વેવ કપ્પો. એવં દીઘો, ભિક્ખુ, કપ્પો. એવં દીઘાનં ખો, ભિક્ખુ, કપ્પાનં નેકો કપ્પો સંસિતો, નેકં કપ્પસતં સંસિતં, નેકં કપ્પસહસ્સં સંસિતં, નેકં કપ્પસતસહસ્સં સંસિતં. તં કિસ્સ હેતુ? અનમતગ્ગોયં, ભિક્ખુ, સંસારો. પુબ્બા કોટિ…પે… યાવઞ્ચિદં, ભિક્ખુ, અલમેવ સબ્બસઙ્ખારેસુ નિબ્બિન્દિતું, અલં વિરજ્જિતું, અલં વિમુચ્ચિતુ’’ન્તિ. પઞ્ચમં.