૧. નખસિખાસુત્તં

૭૪. એવં મે સુતં – એકં સમયં ભગવા સાવત્થિયં વિહરતિ જેતવને અનાથપિણ્ડિકસ્સ આરામે. અથ ખો ભગવા પરિત્તં નખસિખાયં પંસું આરોપેત્વા ભિક્ખૂ આમન્તેસિ – ‘‘તં કિં મઞ્ઞથ, ભિક્ખવે, કતમં નુ ખો બહુતરં, યો વાયં [યો ચાયં (સબ્બત્થ) દુતિયસુત્તાદીસુ પન વાસદ્દોયેવ દિસ્સતિ] મયા પરિત્તો નખસિખાયં પંસુ આરોપિતો, અયં વા મહાપથવી’’તિ?

‘‘એતદેવ, ભન્તે, બહુતરં, યદિદં મહાપથવી. અપ્પમત્તકો ભગવતા પરિત્તો નખસિખાયં પંસુ આરોપિતો. નેવ સતિમં કલં ઉપેતિ ન સહસ્સિમં કલં ઉપેતિ ન સતસહસ્સિમં કલં ઉપેતિ મહાપથવિં ઉપનિધાય ભગવતા પરિત્તો નખસિખાયં પંસુ આરોપિતો’’તિ. ‘‘એવમેવ ખો, ભિક્ખવે, અરિયસાવકસ્સ દિટ્ઠિસમ્પન્નસ્સ પુગ્ગલસ્સ અભિસમેતાવિનો એતદેવ બહુતરં દુક્ખં યદિદં પરિક્ખીણં પરિયાદિણ્ણં; અપ્પમત્તકં અવસિટ્ઠં. નેવ સતિમં કલં ઉપેતિ ન સહસ્સિમં કલં ઉપેતિ ન સતસહસ્સિમં કલં ઉપેતિ પુરિમં દુક્ખક્ખન્ધં પરિક્ખીણં પરિયાદિણ્ણં ઉપનિધાય યદિદં સત્તક્ખત્તુંપરમતા. એવં મહત્થિયો ખો, ભિક્ખવે, ધમ્માભિસમયો; એવં મહત્થિયો ધમ્મચક્ખુપટિલાભો’’તિ. પઠમં.