૧૨. મજ્ઝન્હિકસુત્તં

૨૩૨. એકં સમયં અઞ્ઞતરો ભિક્ખુ કોસલેસુ વિહરતિ અઞ્ઞતરસ્મિં વનસણ્ડે. અથ ખો તસ્મિં વનસણ્ડે અધિવત્થા દેવતા યેન સો ભિક્ખુ તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા તસ્સ ભિક્ખુનો સન્તિકે ઇમં ગાથં અભાસિ –

‘‘ઠિતે મજ્ઝન્હિકે કાલે, સન્નિસીવેસુ [સન્નિસિન્નેસુ (સ્યા. કં. પી.)] પક્ખિસુ;

સણતેવ બ્રહારઞ્ઞં, તં ભયં પટિભાતિ મં.

‘‘ઠિતે મજ્ઝન્હિકે કાલે, સન્નિસીવેસુ પક્ખિસુ;

સણતેવ બ્રહારઞ્ઞં, સા રતિ પટિભાતિ મ’’ન્તિ.