૧. નિક્ખન્તસુત્તં

૨૦૯. એવં મે સુતં – એકં સમયં આયસ્મા વઙ્ગીસો આળવિયં વિહરતિ અગ્ગાળવે ચેતિયે આયસ્મતા નિગ્રોધકપ્પેન ઉપજ્ઝાયેન સદ્ધિં. તેન ખો પન સમયેન આયસ્મા વઙ્ગીસો નવકો હોતિ અચિરપબ્બજિતો ઓહિય્યકો વિહારપાલો. અથ ખો સમ્બહુલા ઇત્થિયો સમલઙ્કરિત્વા યેન અગ્ગાળવકો આરામો તેનુપસઙ્કમિંસુ વિહારપેક્ખિકાયો. અથ ખો આયસ્મતો વઙ્ગીસસ્સ તા ઇત્થિયો દિસ્વા અનભિરતિ ઉપ્પજ્જતિ, રાગો ચિત્તં અનુદ્ધંસેતિ. અથ ખો આયસ્મતો વઙ્ગીસસ્સ એતદહોસિ – ‘‘અલાભા વત મે, ન વત મે લાભા; દુલ્લદ્ધં વત મે, ન વત મે સુલદ્ધં; યસ્સ મે અનભિરતિ ઉપ્પન્ના, રાગો ચિત્તં અનુદ્ધંસેતિ, તં કુતેત્થ લબ્ભા, યં મે પરો અનભિરતિં વિનોદેત્વા અભિરતિં ઉપ્પાદેય્ય. યંનૂનાહં અત્તનાવ અત્તનો અનભિરતિં વિનોદેત્વા અભિરતિં ઉપ્પાદેય્ય’’ન્તિ. અથ ખો આયસ્મા વઙ્ગીસો અત્તનાવ અત્તનો અનભિરતિં વિનોદેત્વા અભિરતિં ઉપ્પાદેત્વા તાયં વેલાયં ઇમા ગાથાયો અભાસિ –

‘‘નિક્ખન્તં વત મં સન્તં, અગારસ્માનગારિયં;

વિતક્કા ઉપધાવન્તિ, પગબ્ભા કણ્હતો ઇમે.

‘‘ઉગ્ગપુત્તા મહિસ્સાસા, સિક્ખિતા દળ્હધમ્મિનો;

સમન્તા પરિકિરેય્યું, સહસ્સં અપલાયિનં.

‘‘સચેપિ એતતો [એત્તતો (સી. પી. ક.), એત્તકા (સ્યા. કં.)] ભિય્યો, આગમિસ્સન્તિ ઇત્થિયો;

નેવ મં બ્યાધયિસ્સન્તિ [બ્યાથયિસ્સન્તિ (?)], ધમ્મે સમ્હિ પતિટ્ઠિતં.

‘‘સક્ખી હિ મે સુતં એતં, બુદ્ધસ્સાદિચ્ચબન્ધુનો;

નિબ્બાનગમનં મગ્ગં, તત્થ મે નિરતો મનો.

‘‘એવઞ્ચે મં વિહરન્તં, પાપિમ ઉપગચ્છસિ;

તથા મચ્ચુ કરિસ્સામિ, ન મે મગ્ગમ્પિ દક્ખસી’’તિ.