૩. અસુરિન્દકસુત્તં

૧૮૯. એકં સમયં ભગવા રાજગહે વિહરતિ વેળુવને કલન્દકનિવાપે. અસ્સોસિ ખો અસુરિન્દકભારદ્વાજો બ્રાહ્મણો – ‘‘ભારદ્વાજગોત્તો બ્રાહ્મણો કિર સમણસ્સ ગોતમસ્સ સન્તિકે અગારસ્મા અનગારિયં પબ્બજિતો’’તિ કુપિતો અનત્તમનો યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા ભગવન્તં અસબ્ભાહિ ફરુસાહિ વાચાહિ અક્કોસતિ પરિભાસતિ. એવં વુત્તે, ભગવા તુણ્હી અહોસિ. અથ ખો અસુરિન્દકભારદ્વાજો બ્રાહ્મણો ભગવન્તં એતદવોચ – ‘‘જિતોસિ, સમણ, જિતોસિ, સમણા’’તિ.

‘‘જયં વે મઞ્ઞતિ બાલો, વાચાય ફરુસં ભણં;

જયઞ્ચેવસ્સ તં હોતિ, યા તિતિક્ખા વિજાનતો.

‘‘તસ્સેવ તેન પાપિયો, યો કુદ્ધં પટિકુજ્ઝતિ;

કુદ્ધં અપ્પટિકુજ્ઝન્તો, સઙ્ગામં જેતિ દુજ્જયં.

‘‘ઉભિન્નમત્થં ચરતિ, અત્તનો ચ પરસ્સ ચ;

પરં સઙ્કુપિતં ઞત્વા, યો સતો ઉપસમ્મતિ.

‘‘ઉભિન્નં તિકિચ્છન્તાનં, અત્તનો ચ પરસ્સ ચ;

જના મઞ્ઞન્તિ બાલોતિ, યે ધમ્મસ્સ અકોવિદા’’તિ.

એવં વુત્તે, અસુરિન્દકભારદ્વાજો બ્રાહ્મણો ભગવન્તં એતદવોચ – ‘‘અભિક્કન્તં, ભો ગોતમ…પે… અબ્ભઞ્ઞાસિ. અઞ્ઞતરો ચ પનાયસ્મા ભારદ્વાજો અરહતં અહોસી’’તિ.