૯. તુરૂબ્રહ્મસુત્તં

૧૮૦. સાવત્થિનિદાનં. તેન ખો પન સમયેન કોકાલિકો ભિક્ખુ આબાધિકો હોતિ દુક્ખિતો બાળ્હગિલાનો. અથ ખો તુરૂ [તુદુ (સી. સ્યા. કં. પી.)] પચ્ચેકબ્રહ્મા અભિક્કન્તાય રત્તિયા અભિક્કન્તવણ્ણો કેવલકપ્પં જેતવનં ઓભાસેત્વા યેન કોકાલિકો ભિક્ખુ તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા વેહાસં ઠિતો કોકાલિકં ભિક્ખું એતદવોચ – ‘‘પસાદેહિ, કોકાલિક, સારિપુત્તમોગ્ગલ્લાનેસુ ચિત્તં. પેસલા સારિપુત્તમોગ્ગલ્લાના’’તિ. ‘‘કોસિ ત્વં, આવુસો’’તિ? ‘‘અહં તુરૂ પચ્ચેકબ્રહ્મા’’તિ. ‘‘નનુ ત્વં, આવુસો, ભગવતા અનાગામી બ્યાકતો, અથ કિઞ્ચરહિ ઇધાગતો? પસ્સ, યાવઞ્ચ તે ઇદં અપરદ્ધ’’ન્તિ.

‘‘પુરિસસ્સ હિ જાતસ્સ, કુઠારી [દુધારી (સ્યા. કં. ક.)] જાયતે મુખે;

યાય છિન્દતિ અત્તાનં, બાલો દુબ્ભાસિતં ભણં.

‘‘યો નિન્દિયં પસંસતિ,

તં વા નિન્દતિ યો પસંસિયો;

વિચિનાતિ મુખેન સો કલિં,

કલિના તેન સુખં ન વિન્દતિ.

‘‘અપ્પમત્તકો અયં કલિ,

યો અક્ખેસુ ધનપરાજયો;

સબ્બસ્સાપિ સહાપિ અત્તના,

અયમેવ મહન્તતરો કલિ;

યો સુગતેસુ મનં પદોસયે.

‘‘સતં સહસ્સાનં નિરબ્બુદાનં,

છત્તિંસતિ પઞ્ચ ચ અબ્બુદાનિ;

યમરિયગરહી [યમરિયે ગરહી (સ્યા. કં.), યમરિયં ગરહં (ક.)] નિરયં ઉપેતિ,

વાચં મનઞ્ચ પણિધાય પાપક’’ન્તિ.