૧. આળવિકાસુત્તં

૧૬૨. એવં મે સુતં – એકં સમયં ભગવા સાવત્થિયં વિહરતિ જેતવને અનાથપિણ્ડિકસ્સ આરામે. અથ ખો આળવિકા ભિક્ખુની પુબ્બણ્હસમયં નિવાસેત્વા પત્તચીવરમાદાય સાવત્થિં પિણ્ડાય પાવિસિ. સાવત્થિયં પિણ્ડાય ચરિત્વા પચ્છાભત્તં પિણ્ડપાતપટિક્કન્તા યેન અન્ધવનં તેનુપસઙ્કમિ વિવેકત્થિની. અથ ખો મારો પાપિમા આળવિકાય ભિક્ખુનિયા ભયં છમ્ભિતત્તં લોમહંસં ઉપ્પાદેતુકામો વિવેકમ્હા ચાવેતુકામો યેન આળવિકા ભિક્ખુની તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા આળવિકં ભિક્ખુનિં ગાથાય અજ્ઝભાસિ –

‘‘નત્થિ નિસ્સરણં લોકે, કિં વિવેકેન કાહસિ;

ભુઞ્જસ્સુ કામરતિયો, માહુ પચ્છાનુતાપિની’’તિ.

અથ ખો આળવિકાય ભિક્ખુનિયા એતદહોસિ – ‘‘કો નુ ખ્વાયં મનુસ્સો વા અમનુસ્સો વા ગાથં ભાસતી’’તિ? અથ ખો આળવિકાય ભિક્ખુનિયા એતદહોસિ – ‘‘મારો ખો અયં પાપિમા મમ ભયં છમ્ભિતત્તં લોમહંસં ઉપ્પાદેતુકામો વિવેકમ્હા ચાવેતુકામો ગાથં ભાસતી’’તિ. અથ ખો આળવિકા ભિક્ખુની ‘‘મારો અયં પાપિમા’’ ઇતિ વિદિત્વા મારં પાપિમન્તં ગાથાહિ પચ્ચભાસિ –

‘‘અત્થિ નિસ્સરણં લોકે, પઞ્ઞાય મે સુફુસ્સિતં [સુફસ્સિતં (સી. પી.)];

પમત્તબન્ધુ પાપિમ, ન ત્વં જાનાસિ તં પદં.

‘‘સત્તિસૂલૂપમા કામા, ખન્ધાસં અધિકુટ્ટના;

યં ત્વં કામરતિં બ્રૂસિ, અરતિ મય્હ સા અહૂ’’તિ.

અથ ખો મારો પાપિમા ‘‘જાનાતિ મં આળવિકા ભિક્ખુની’’તિ દુક્ખી દુમ્મનો તત્થેવન્તરધાયીતિ.