૬. અપ્પકસુત્તં

૧૧૭. સાવત્થિનિદાનં. એકમન્તં નિસિન્નો ખો રાજા પસેનદિ કોસલો ભગવન્તં એતદવોચ – ‘‘ઇધ મય્હં, ભન્તે, રહોગતસ્સ પટિસલ્લીનસ્સ એવં ચેતસો પરિવિતક્કો ઉદપાદિ – ‘અપ્પકા તે સત્તા લોકસ્મિં યે ઉળારે ઉળારે ભોગે લભિત્વા ન ચેવ મજ્જન્તિ, ન ચ પમજ્જન્તિ, ન ચ કામેસુ ગેધં આપજ્જન્તિ, ન ચ સત્તેસુ વિપ્પટિપજ્જન્તિ. અથ ખો એતેવ બહુતરા સત્તા લોકસ્મિં યે ઉળારે ઉળારે ભોગે લભિત્વા મજ્જન્તિ ચેવ પમજ્જન્તિ, ચ કામેસુ ચ ગેધં આપજ્જન્તિ, સત્તેસુ ચ વિપ્પટિપજ્જન્તી’’’તિ.

‘‘એવમેતં, મહારાજ, એવમેતં, મહારાજ! અપ્પકા તે, મહારાજ, સત્તા લોકસ્મિં, યે ઉળારે ઉળારે ભોગે લભિત્વા ન ચેવ મજ્જન્તિ, ન ચ પમજ્જન્તિ, ન ચ કામેસુ ગેધં આપજ્જન્તિ, ન ચ સત્તેસુ વિપ્પટિપજ્જન્તિ. અથ ખો એતેવ બહુતરા સત્તા લોકસ્મિં, યે ઉળારે ઉળારે ભોગે લભિત્વા મજ્જન્તિ ચેવ પમજ્જન્તિ ચ કામેસુ ચ ગેધં આપજ્જન્તિ, સત્તેસુ ચ વિપ્પટિપજ્જન્તી’’તિ. ઇદમવોચ…પે…

‘‘સારત્તા કામભોગેસુ, ગિદ્ધા કામેસુ મુચ્છિતા;

અતિસારં ન બુજ્ઝન્તિ, મિગા કૂટંવ ઓડ્ડિતં;

પચ્છાસં કટુકં હોતિ, વિપાકો હિસ્સ પાપકો’’તિ.