૧. ઇન્દકસુત્તં

૨૩૫. એવં મે સુતં – એકં સમયં ભગવા રાજગહે વિહરતિ ઇન્દકૂટે પબ્બતે, ઇન્દકસ્સ યક્ખસ્સ ભવને. અથ ખો ઇન્દકો યક્ખો યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા ભગવન્તં ગાથાય અજ્ઝભાસિ –

‘‘રૂપં ન જીવન્તિ વદન્તિ બુદ્ધા, કથં ન્વયં વિન્દતિમં સરીરં;

કુતસ્સ અટ્ઠીયકપિણ્ડમેતિ, કથં ન્વયં સજ્જતિ ગબ્ભરસ્મિ’’ન્તિ.

‘‘પઠમં કલલં હોતિ, કલલા હોતિ અબ્બુદં;

અબ્બુદા જાયતે પેસિ, પેસિ નિબ્બત્તતી ઘનો;

ઘના પસાખા જાયન્તિ, કેસા લોમા નખાપિ ચ.

‘‘યઞ્ચસ્સ ભુઞ્જતી માતા, અન્નં પાનઞ્ચ ભોજનં;

તેન સો તત્થ યાપેતિ, માતુકુચ્છિગતો નરો’’તિ.