૬. જરાવગ્ગો

૧. જરાસુત્તં

૫૧. ‘‘કિંસુ યાવ જરા સાધુ, કિંસુ સાધુ પતિટ્ઠિતં;

કિંસુ નરાનં રતનં, કિંસુ ચોરેહિ દૂહર’’ન્તિ.

‘‘સીલં યાવ જરા સાધુ, સદ્ધા સાધુ પતિટ્ઠિતા;

પઞ્ઞા નરાનં રતનં, પુઞ્ઞં ચોરેહિ દૂહર’’ન્તિ.

૨. અજરસાસુત્તં

૫૨. ‘‘કિંસુ અજરસા સાધુ, કિંસુ સાધુ અધિટ્ઠિતં;

કિંસુ નરાનં રતનં, કિંસુ ચોરેહ્યહારિય’’ન્તિ.

‘‘સીલં અજરસા સાધુ, સદ્ધા સાધુ અધિટ્ઠિતા;

પઞ્ઞા નરાનં રતનં, પુઞ્ઞં ચોરેહ્યહારિય’’ન્તિ.

૩. મિત્તસુત્તં

૫૩. ‘‘કિંસુ પવસતો [પથવતો (પી. ક.)] મિત્તં, કિંસુ મિત્તં સકે ઘરે;

કિં મિત્તં અત્થજાતસ્સ, કિં મિત્તં સમ્પરાયિક’’ન્તિ.

‘‘સત્થો પવસતો મિત્તં, માતા મિત્તં સકે ઘરે;

સહાયો અત્થજાતસ્સ, હોતિ મિત્તં પુનપ્પુનં;

સયંકતાનિ પુઞ્ઞાનિ, તં મિત્તં સમ્પરાયિક’’ન્તિ.

૪. વત્થુસુત્તં

૫૪. ‘‘કિંસુ વત્થુ મનુસ્સાનં, કિંસૂધ પરમો સખા;

કિંસુ ભૂતા ઉપજીવન્તિ, યે પાણા પથવિસ્સિતા’’તિ [પથવિં સિતાતિ (સી. સ્યા. કં. પી.)].

‘‘પુત્તા વત્થુ મનુસ્સાનં, ભરિયા ચ [ભરિયાવ (સી.), ભરિયા (સ્યા. કં.)] પરમો સખા;

વુટ્ઠિં ભૂતા ઉપજીવન્તિ, યે પાણા પથવિસ્સિતા’’તિ.

૫. પઠમજનસુત્તં

૫૫. ‘‘કિંસુ જનેતિ પુરિસં, કિંસુ તસ્સ વિધાવતિ;

કિંસુ સંસારમાપાદિ, કિંસુ તસ્સ મહબ્ભય’’ન્તિ.

‘‘તણ્હા જનેતિ પુરિસં, ચિત્તમસ્સ વિધાવતિ;

સત્તો સંસારમાપાદિ, દુક્ખમસ્સ મહબ્ભય’’ન્તિ.

૬. દુતિયજનસુત્તં

૫૬. ‘‘કિંસુ જનેતિ પુરિસં, કિંસુ તસ્સ વિધાવતિ;

કિંસુ સંસારમાપાદિ, કિસ્મા ન પરિમુચ્ચતી’’તિ.

‘‘તણ્હા જનેતિ પુરિસં, ચિત્તમસ્સ વિધાવતિ;

સત્તો સંસારમાપાદિ, દુક્ખા ન પરિમુચ્ચતી’’તિ.

૭. તતિયજનસુત્તં

૫૭. ‘‘કિંસુ જનેતિ પુરિસં, કિંસુ તસ્સ વિધાવતિ;

કિંસુ સંસારમાપાદિ, કિંસુ તસ્સ પરાયન’’ન્તિ.

‘‘તણ્હા જનેતિ પુરિસં, ચિત્તમસ્સ વિધાવતિ;

સત્તો સંસારમાપાદિ, કમ્મં તસ્સ પરાયન’’ન્તિ.

૮. ઉપ્પથસુત્તં

૫૮. ‘‘કિંસુ ઉપ્પથો અક્ખાતો, કિંસુ રત્તિન્દિવક્ખયો;

કિં મલં બ્રહ્મચરિયસ્સ, કિં સિનાનમનોદક’’ન્તિ.

‘‘રાગો ઉપ્પથો અક્ખાતો, વયો રત્તિન્દિવક્ખયો;

ઇત્થી મલં બ્રહ્મચરિયસ્સ, એત્થાયં સજ્જતે પજા;

તપો ચ બ્રહ્મચરિયઞ્ચ, તં સિનાનમનોદક’’ન્તિ.

૯. દુતિયસુત્તં

૫૯. ‘‘કિંસુ દુતિયા [દુતિયં (સ્યા. કં. પી.)] પુરિસસ્સ હોતિ, કિંસુ ચેનં પસાસતિ;

કિસ્સ ચાભિરતો મચ્ચો, સબ્બદુક્ખા પમુચ્ચતી’’તિ.

‘‘સદ્ધા દુતિયા પુરિસસ્સ હોતિ, પઞ્ઞા ચેનં પસાસતિ;

નિબ્બાનાભિરતો મચ્ચો, સબ્બદુક્ખા પમુચ્ચતી’’તિ.

૧૦. કવિસુત્તં

૬૦. ‘‘કિંસુ નિદાનં ગાથાનં, કિંસુ તાસં વિયઞ્જનં;

કિંસુ સન્નિસ્સિતા ગાથા, કિંસુ ગાથાનમાસયો’’તિ.

‘‘છન્દો નિદાનં ગાથાનં, અક્ખરા તાસં વિયઞ્જનં;

નામસન્નિસ્સિતા ગાથા, કવિ ગાથાનમાસયો’’તિ.

જરાવગ્ગો છટ્ઠો.

તસ્સુદ્દાનં –

જરા અજરસા મિત્તં, વત્થુ તીણિ જનાનિ ચ;

ઉપ્પથો ચ દુતિયો ચ, કવિના પૂરિતો વગ્ગોતિ.