૬. તણ્હાસઙ્ખયસુત્તં

૬૬. એવં મે સુતં – એકં સમયં ભગવા સાવત્થિયં વિહરતિ જેતવને અનાથપિણ્ડિકસ્સ આરામે. તેન ખો પન સમયેન આયસ્મા અઞ્ઞાસિકોણ્ડઞ્ઞો [અઞ્ઞાતકોણ્ડઞ્ઞો (સબ્બત્થ)] ભગવતો અવિદૂરે નિસિન્નો હોતિ પલ્લઙ્કં આભુજિત્વા ઉજું કાયં પણિધાય તણ્હાસઙ્ખયવિમુત્તિં પચ્ચવેક્ખમાનો.

અદ્દસા ખો ભગવા આયસ્મન્તં અઞ્ઞાસિકોણ્ડઞ્ઞં અવિદૂરે નિસિન્નં પલ્લઙ્કં આભુજિત્વા ઉજું કાયં પણિધાય તણ્હાસઙ્ખયવિમુત્તિં પચ્ચવેક્ખમાનં.

અથ ખો ભગવા એતમત્થં વિદિત્વા તાયં વેલાયં ઇમં ઉદાનં ઉદાનેસિ –

‘‘યસ્સ મૂલં છમા નત્થિ, પણ્ણા નત્થિ કુતો લતા;

તં ધીરં બન્ધના મુત્તં, કો તં નિન્દિતુમરહતિ;

દેવાપિ નં પસંસન્તિ, બ્રહ્મુનાપિ પસંસિતો’’તિ. છટ્ઠં;