૧. પઠમલકુણ્ડકભદ્દિયસુત્તં

૬૧. એવં મે સુતં – એકં સમયં ભગવા સાવત્થિયં વિહરતિ જેતવને અનાથપિણ્ડિકસ્સ આરામે. તેન ખો પન સમયેન આયસ્મા સારિપુત્તો આયસ્મન્તં લકુણ્ડકભદ્દિયં અનેકપરિયાયેન ધમ્મિયા કથાય સન્દસ્સેતિ સમાદપેતિ [સમાદાપેતિ (?)] સમુત્તેજેતિ સમ્પહંસેતિ.

અથ ખો આયસ્મતો લકુણ્ડકભદ્દિયસ્સ આયસ્મતા સારિપુત્તેન અનેકપરિયાયેન ધમ્મિયા કથાય સન્દસ્સિયમાનસ્સ સમાદપિયમાનસ્સ સમુત્તેજિયમાનસ્સ સમ્પહંસિયમાનસ્સ અનુપાદાય આસવેહિ ચિત્તં વિમુચ્ચિ.

અદ્દસા ખો ભગવા આયસ્મન્તં લકુણ્ડકભદ્દિયં આયસ્મતા સારિપુત્તેન અનેકપરિયાયેન ધમ્મિયા કથાય સન્દસ્સિયમાનં સમાદપિયમાનં સમુત્તેજિયમાનં સમ્પહંસિયમાનં અનુપાદાય આસવેહિ ચિત્તં વિમુત્તં [વિમુત્તચિત્તં (?)].

અથ ખો ભગવા એતમત્થં વિદિત્વા તાયં વેલાયં ઇમં ઉદાનં ઉદાનેસિ –

‘‘ઉદ્ધં અધો સબ્બધિ વિપ્પમુત્તો, અયંહમસ્મીતિ [અયમહમસ્મીતિ (સી. સ્યા. પી.)] અનાનુપસ્સી;

એવં વિમુત્તો ઉદતારિ ઓઘં, અતિણ્ણપુબ્બં અપુનબ્ભવાયા’’તિ. પઠમં;