૨. દુતિયલકુણ્ડકભદ્દિયસુત્તં

૬૨. એવં મે સુતં – એકં સમયં ભગવા સાવત્થિયં વિહરતિ જેતવને અનાથપિણ્ડિકસ્સ આરામે. તેન ખો પન સમયેન આયસ્મા સારિપુત્તો આયસ્મન્તં લકુણ્ડકભદ્દિયં સેખં [સેક્ખોતિ (સ્યા.), સેખોતિ (પી.)] મઞ્ઞમાનો ભિય્યોસોમત્તાય અનેકપરિયાયેન ધમ્મિયા કથાય સન્દસ્સેતિ સમાદપેતિ સમુત્તેજેતિ સમ્પહંસેતિ.

અદ્દસા ખો ભગવા આયસ્મન્તં સારિપુત્તં આયસ્મન્તં લકુણ્ડકભદ્દિયં સેખં મઞ્ઞમાનં ભિય્યોસોમત્તાય અનેકપરિયાયેન ધમ્મિયા કથાય સન્દસ્સેન્તં સમાદપેન્તં સમુત્તેજેન્તં સમ્પહંસેન્તં.

અથ ખો ભગવા એતમત્થં વિદિત્વા તાયં વેલાયં ઇમં ઉદાનં ઉદાનેસિ –

‘‘અચ્છેચ્છિ [અચ્છેજ્જિ (ક. સી.), અચ્છિજ્જિ (ક. સી. સ્યા.), અછિજ્જિ (ક.)] વટ્ટં બ્યગા નિરાસં, વિસુક્ખા સરિતા ન સન્દતિ;

છિન્નં વટ્ટં ન વત્તતિ, એસેવન્તો દુક્ખસ્સા’’તિ. દુતિયં;