૨. ઉદ્ધતસુત્તં

૩૨. એવં મે સુતં – એકં સમયં ભગવા કુસિનારાયં વિહરતિ ઉપવત્તને મલ્લાનં સાલવને. તેન ખો પન સમયેન સમ્બહુલા ભિક્ખૂ ભગવતો અવિદૂરે અરઞ્ઞકુટિકાયં વિહરન્તિ ઉદ્ધતા ઉન્નળા ચપલા મુખરા વિકિણ્ણવાચા મુટ્ઠસ્સતિનો અસમ્પજાના અસમાહિતા વિબ્ભન્તચિત્તા પાકતિન્દ્રિયા.

અદ્દસા ખો ભગવા તે સમ્બહુલે ભિક્ખૂ અવિદૂરે અરઞ્ઞકુટિકાયં વિહરન્તે ઉદ્ધતે ઉન્નળે ચપલે મુખરે વિકિણ્ણવાચે મુટ્ઠસ્સતિનો અસમ્પજાને અસમાહિતે વિબ્ભન્તચિત્તે પાકતિન્દ્રિયે.

અથ ખો ભગવા એતમત્થં વિદિત્વા તાયં વેલાયં ઇમં ઉદાનં ઉદાનેસિ –

‘‘અરક્ખિતેન કાયેન [ચિત્તેન (નેત્તિયં)], મિચ્છાદિટ્ઠિહતેન [મિચ્છાદિટ્ઠિગતેન (બહૂસુ)] ચ;

થિનમિદ્ધા [થીનમિદ્ધા (સી. સ્યા. કં. પી.)] ભિભૂતેન, વસં મારસ્સ ગચ્છતિ.

‘‘તસ્મા રક્ખિતચિત્તસ્સ, સમ્માસઙ્કપ્પગોચરો;

સમ્માદિટ્ઠિપુરેક્ખારો, ઞત્વાન ઉદયબ્બયં;

થીનમિદ્ધાભિભૂ ભિક્ખુ, સબ્બા દુગ્ગતિયો જહે’’તિ. દુતિયં;